Octauus Liber.Celeſtis.
loquebatur idem rex. dicēs. O conſiliarij mei ⁊ homīes mei. vos aſſumpſiſtisme in dn̄m. et ego vos in conſiliarios.Ideo indico vobis hoīem quendā eſſein regno. qui ꝓditor eſt honoris mei etvite. qui inſidiator eſt regni. et ꝑſecutorpacis. et communitatis ppl̓orum regni.Si ergo talis homo ſuſtineat̉ et toleretur. damnabit̉ reſpublica. īualeſc et diſcordia: ⁊ inteſtina mala adaugentur inregno. Credebant enī michi docti et indocti. potētes ⁊ vulgus ppl̓i in p̄dictisverbis que ego eis loquebar. intantū.ꝙ homo ille quē ego diffamaui de ꝓditione. obtinuit damnū maximū et pudorem. et ſentētia et exiliū contra eū ferebatur. Attamē bene ſciebat conſciētiamea. qualis erat rei veritas ī iſto negocio. et ꝙ multa contra hoīem illū dixi.ꝓpter ambitiōem regni. et ꝓpter timorēamiſſionis eius: necnō et vt honor meꝰdilataretur. ⁊ ut regnū michi ⁊ poſterismeis firmius adhereret. Cogitaui etiāmecū. licet ego ſciā veritatē qūo acquiſitū eſt regnū: et qūo ille iniuriatus eſt.Si tamē ip̄m receꝑo iterū in grāꝫ meāet veritate ꝓdidero: omne obprobriū ⁊dānū redūdabit in me. Et ideo firmauiin anīo meo magis velle mori. ꝙͣ veritatem dicere: et verba mea et oꝑa iniuſtareuocare. D Rn̄dit tūc dyabolus. O iudex. ecce qͣliter rex iſte prebetmichi linguā. Rn̄dit iuſticia diuīa. Impone laqueū. Qd̓ cum feciſſet dyabolus. ſtatim impoſito laqueo. pendebatan̄ os regis ferrū acutiſſimum: quo potuiſſet ſi voluiſſet laqueum p̄ſcidiſſe. etcōminuiſſe. Itē loquebat̉ idē rex dicēsO cōſiliarij mei. Ego cōſului clericoset litteratos de ſtatu regni. qui dicuntmichi. ꝙ ſi aſſignarē regnū in manꝰ aliorum. fierē ml̓tis in damnū. viteqꝫ et bonorū ꝓditor: iuſticie et legum violator.Et ideo vt regnū retinea michi. illudqꝫab incurſantibꝰ defendā. oportet nos q̄dam noua excogitare: qꝛ antiqͥ redditꝰ
fiſcales. nō ſufficiūt ad gubernandum ⁊defendendū regnū. Itaqꝫ excogitaui. ꝙͣdam nouas īpoſitōes tributoꝝ ⁊ exactionū fraudulētas: īponere in regno: ī dānū multoꝝ ciuiū regni. ⁊ etiā innocētūꝑtranſeūtium viatoꝝ. et mercatoꝝ. Inquibꝫ adinuētionibꝫ ꝑſeuerare ꝓpoſui.vſqꝫ ad mortē. Licet ꝯſciētia mea michidixerit. ꝙ iſta erāt ꝯtra deū ⁊ oēm iuſticiam: ⁊ publicā honeſtatē. O Ettūc clamauit diabolus dicēs. O iudex.ecce ambas manus ſuas inclinauit iſterex. ſub vas meū aquaticū. Quid igit̉facturꝰ ſū ego? Rn̄dit iuſticia de libro.Effunde ſuꝑ eas venenū tuū. Et tunceffuſo veneno a diabolo. ſtatī venit an̄regē vnū vas vnctōis: quo rex illud venenū. bene potuiſſet reſtrinxiſſe Et tūcdemon clamauit valent̓ dicēs. Ecce video mirabile. et michi imperſcrutabile.Nā vncinus meꝰ īpoſitus eſt cordi iſtiꝰregis: et ſtatim oblatus ē ei et malleꝰ inſinū Laqueus qͦꝫ meus impoſitus eſt orieius. et ferrū acutiſſimū ei prebet̉. Uenenū eciā meū. infuſum ē in manibꝰ eiꝰ:et offert̉ adhuc ei vas vnctōis. Rn̄ditiuſticia de libro qui erat in pulpito. dicens. Omīa tēpus habent. et mīa et iuſticia obuiabunt ſibi. Poſt hec aūt loq̄batur michi mater dei dicēs. Ueni filiaet vide et audi. quid ſuggerit anīe ſpūsbonus: quid ve malus. Nā omīs homoinfuſiones et viſitatōes habꝫ: qn̄qꝫ a ſpiritu bono. et qn̄qꝫ a ſpū malo. Nec ē aliquis qui non viſitatur a deo. ꝙͣdiu viuit R Et ſtatim iteruꝫ idē rexmortuus apparuit: cuius aīe cū viueretſpūs bonus taliter inſpirabat. O amice. tu totis viribus obligaris ſeruiredeo. qꝛ dedit tibi vitā. conſciētiā. intellectū. ſanitatem et honorē: inſuper tolerat te in peccatis tuis. Rn̄dit conſcientia regis: ꝑ ſimilitudinē loquendo. Uerū eſt inquit. ꝙ ſeruire teneor deo. cuiꝰpotentia creatus et redemptus ſū: cuiꝰmiſcd̓ia viuo et ſubſiſto. Sed econtra.