Impatoris.Ad Reges.

Ipūs prohibet cuidāregi. ne recipiat quendā adulatorem etſagacem in conſiliarium. quia cupiduset doloſus eſt: et cominatur regi. ſi contrarium faciat.Capitulū. xvj.Ilius dei loquitur ad ſponſāde quodam ſagaci homine adilatore. quem rex quidam volbat exaltare: ⁊ in conſiliarium reciperdicens. Ille homo quem tu cognoſcisquem nūc rex in conſiliarium reciperevult: lupus eſt. Et quid aliud facturuseſt. niſi ut rapiat ⁊ glutiat ⁊ fallat. Id̓odico. ꝙ ſi amiciciam meam querit inuenire rex: caueat ⁊ recedat ab amiciciaꝯuerſatione illius. Non tribuat ei vnūminimū paſſum terre: quā ille querit abeo. Non iuuet eū hominibus/ vel muneribus ſuis. Quia ille vellera habet ouina. ſitī inextinguibilē: ⁊ fraudis venenūin corde. Si vero rex audierit conſiliaeius. ⁊ vult amiciciam eius. et diſſoluerit ſe cū eo. cōfidendo plenarie de eo. reprobabitur a me: et erit prouerbiū ⁊ ridiculum multorū dicentium. Ecce rexſimilior eſt aſino coronato: ꝙͣ principiEt etiam timendum eſt ei: ne cū doloreamittat regnū. ¶ Filius loquitur Dn̄ailla prius michi cara. nūc conuerſa retrorſum. querit de ſemine lupi fructumconiugij de fructu ſuo: contra voluntatem meam. ⁊ verba mea: Id̓o ſcito procertiſſimo. ꝙ de fructu eius non gaudebit. nec radices altas dabit ſemen eius.nec incole gaudebunt de herede. quiarex iuſticiaꝫ non habuit ad regnū. quiaminor ſupplantauit maiorem.Apūs prohibet cuidāregi. ne recipiat amiciciam cuiuſdā magni dn̄i alienigene. introducēdo eum inregno ſuo. que comparabat vulpi: quiadoloſus ⁊ ſuꝑbus eſt. et depredator eſtſimplicium.pitulum. xvij.

I.Pūs loquitur ſponſe dicēsRex querit auxilium et amiciciam vulpis. Sed quę eſtꝯſuetudo vulpis. niſi ſimulare ſe mortuāut rapiat ſimplices aues? Si intraueritcubile anſerum. non contētatur comedere vnū: niſi vt interficiat omnes. Siciſte. ſi obtinuerit ꝑtē terre. non quieſcitdonec habeat maiora. et tunc ſeminabitdiſcordiā: quia indigene cum extraneisnon concordabunt. Et ideo fugiaturcōuerſatio eius: ſicut ſibilus ſerpentisvenenoſi. Quia ſi ꝓfecerit. rediget terram in ruinam. et anſeres ſimplices deplumabit. ¶ Conſiliarij vero regni ⁊rex laborēt. vt pecunia que ratione dotis ſibi debetur: ſoluatur ei. Quia ſcd̓mcōmune prouerbiū. melius eſt eſſe antecautum: ꝙͣ poſt pericula prudentem¶ Filius dei loquitur. Iam de ſeminevulpis et vipere. eleuauerūt ſibi caput.quod deplumare nouit/ non ſanare. qd̓erit eis non in magnū gaudium. nec iniuſticie augmentum: quia generatio illamichi diſplicet. et leta principia eius/ obfuſcabit finis doloroſusIpūs dat cuidā regiduos conſiliarios optimos. habētes diuinam caritatem/ et zelū iuſticie. oſtendens per hoc regibus. ꝙ tales conſiliarios recipiant. et nō negligentes ⁊ mūdum amātes: ⁊ declarat quare amicosſuos deus exponit tribulationibus.Capitulum. xviijIlius dei loquit̉ ſponſe/ orantipro quodā rege dicens. ASi rex iſte laborare volueritpro conuertendis animabus: duos conſiliarios ei conſtituo. qui regnū regēt.Primus diligit me pluſꝙͣ ſe ⁊ ſua: paratus eſt etiam mori pro me. Secundusiaꝫ aſſumpſit cornua agni. paratus obedire michi et non carni: ſed ſpiritui obedire Sed querere poteris. cur amicosmeos expono tribulationibus? Reſpob. v.