Prologus.dn̄i Alphonſ.
Docent enim nos verba iſta celeſtia iſtorum librorū deum timere recte. diligere pie: et deſiderare celeſtia ſapient̓ Probate igitur vos iſta predicta legentes.et ſi aliter inueneritis: audacter cōtradicite. Hoc habet̉ in ſcd̓o liº. celeſti. xiiijcapit? in fine. ¶ Cedat igit̉ temeritasſuſpitionis fallacis ſpūs. ac detractio ſuperba et inuida ſtulti iudicij. ⁊ det̉ locꝰglorie et gracie dei: que tanto maior eſſe dinoſcit̉. quanto ignorātie et modicefidei noſtre videtur incredibilior Gracias ergo patri miſericordiarū et deo totius conſolatōis agamus. qui in tot ſeneſcentis mundi miſerijs. tot miſericordijs occurrit miſeris: ne labantur ī baratrum deſꝑationisRecapitulatio omniūCapm. vijpredictorum.Ecapitulādo igitur ſupradictuꝫ modū examinis facienIIdi. in ꝑſonis que vident viſiones et reuelatōes. dico breuit̓ ꝙ ꝑſona que in examine reꝑitur humilis. ⁊ p̄ſertim ſi viuit ſub obediētia patris ſpualis cōtinua. cuiꝰ diſcretioni oīa ſubicitEt mens eius in or̄oe rapta in extaſim.ſentit ſingularem dulcedinē amoris diuini. et tunc in ymaginaria viſione exiſtens aut ſola intellectuali ſimplici. ſentit influxum ſuꝑnaturalis luminis intellectualis veritatis diuine: et manifeſtatur ei tūc veritas illius materie. Et ſꝑvera predicit in viſionibus ſuis. A quibus viſionibus fructus edificatiōis etemēdationis ſui et ꝓximoꝝ ſemꝑ procedit. Dico ꝙ talis ꝑſona non illuditur adyabolo. nec viſiones eius ſunt illuſorie ⁊ deſpiciēde. ymo totalit̓ ſunt diuīeet hūiliter tāquā de manu dei recipiēdeet credende. ac oīmode obediēde et exequēdē: vt ex oībus ſupͣdictis patet breuiter. ⁊ ex dictis oīm doctoꝝ ⁊ ſanctoꝝpatrū ſuꝑ hac materia multifarie diffuſe loquentium:
¶ Encipit prologuslibri celeſtis imꝑatorisad reges in quo continet̉ modus cōpilationis eius Et admonentur reges etprincipes ꝙ recipiant hunc librū deuoteet hūiliter. de manu dei et cum corde etopere ſequātur hāc doctrinā frequent̓Capitulū octauumD p̄ſentis quippe libri nūciam materiā deſcendendo.e¶ A. Sciēdū eſt ꝙ iſte liberinfra ſcriptus intitulat̉ celeſtis imꝑatoris ad reges. qꝛ reuelatus diuītus fuitꝑ ſpūalem et intellectualē viſionē p̄libate beatiſſime dn̄e Birgitte. quondā ſereniſſime principiſſe nericie de RegnoSyyecie: que nata fuit vt ſupra dixi deilluſtri proſapia et patria regum gothorum. Dignū nāqꝫ erat vt quā imꝑatorxp̄s in ſponſam acciperet et ad reges ⁊imꝑatores ſpecialem nunciā et qͣſi quodammō apoſtolā. cū ſuis nouis litteriset v̓bis euāgelicis mitteret: nō plebeiaaut ruſticalis proſapie. ſed regalis ꝓpaginis et nationis ſtaret. ¶ At vero qꝛin illo magno volumīe libri celeſtis inquo ſeptē libri cōtinent̉. multe reuelationes ad reges et imꝑatores pertinētesincluſe iacebāt. ⁊ eciā extra illud quamplures eiuſdē materie vagabantur/ Etvt oēs eiuſdē materie in vno eodemqꝫvolūine texerētur: ideo de illo ſpacioſoviridario p̄dicti libri celeſtis. illas ad hͦꝑtinētes trāſſumptiue extraximꝰ: et qͣſiflores ad fabricandā nouā coronā regalem. cū alijs extra vagātibus cōtexēdoin iſtū librū cōpilādo poſuimus: Beatꝰenī qui legit et qui audit verba ꝓpheciehuius libri. et ſeruat ea que ī eo ſcriptaſunt: Tēpus enim ꝓpe eſt ¶ Ergoovos imꝑatores et reges ac oēs regineet ceteri principes. inclinate capita vr̄deo. ideſt humiliate mētes vr̄as ſuꝑbasambitione et cupidine plenas: et ſuſcipite humiliter iſtam precioſam celeſtem