Prologus dn̄i.Alphouū.
xviijº capit? Si tacita cogitatiōe reſpōderis. quomō poſſum ītelligere verbū.quod non eſt locutus dominus. hoc habebis ſignū. Quod in nomīe domini ꝓpheta ille p̄dixerit. et non euenerit: hocdn̄s nō ē locutꝰ. ⁊tͣ. Dicit eciā Auguſtinus in liº. xijº ſuper gen̄. ad litteraꝫ.quādo aliqui ſtantes in extaſi eleuatiōismentalis. videntes ī ymaginaria ſeu ſpirituali viſione aliqua ſigna. vel ymagines corporū. ꝙ ſi in hoc eos malus arripuerit ſpūs. aut demoniacos facit: autarrepticios. aut falſos ꝓphetas. Cumaūt bonus. facit eos fideles miſteria loquentes. aut accedente diuini luminisintelligentia veros ꝓphetas: aut ad tēpus id qd̓ per eos oportet oſtendi vidētes atqꝫ narrantes. Hec anguſtinꝰ. Eideo cū iſta beata dn̄a. ſemꝑ ſi bene ītelligant̉ vera p̄dixerit. Nec in omnibuslibris ſuis aliquid falſum vl̓ mēdacium.vel inhoneſtū. vl̓ nō catholicū dixeritSed oīa vera annūciauerit et cōfirmātia fidem catholicam. ac dānantia hereticos et ſemꝑ virtutes indicauerit. Utpatet in iſto libro et in alijs libris ei reuelatis. Ideo concludit̉ clare. ꝙ omīaiſta ex diuina grā. infuſa ⁊ oſtēſa ei ſint:et non illuſione dyabolica. ¶ Quītum ſignū in quo diſcernunt̉ viſionesminiſtrate a bono ſpiritu vel a malo. ēfructus ille ⁊ oꝑa quę ꝓcedunt ab illisviſionibus ſeu reuelationibus: qͥa ſcd̓meuangeliū nō poteſt arbor mala fructꝰbonos facere. ⁊tͣ. A fructibus enī eorūcognoſcetis eos. Nam ꝓphetia vera ordinata et data fuit homībus ex magnamiſeratōe dei. ad humanorum actuumdirectōem et ad regimen agendorum.aūt ad reuelatōem miſterioꝝ. qͣſi quoddam lumen diuinū quo homīes dirigerent̉ et inſtruerentur. tam in cognitiōefidei. quā in omībus oꝑibus virtuoſis:ſcd̓m quod erat expediēs ad ſalutē electorum. Et diuerſificata fuit prophetiaſemꝑ ſcd̓m diuerſificatōem temporū et
negociorū: ſicut ponit Thomas in ſcd̓aſcd̓e. tꝰ de ꝓphetia. articl̓o. ijº. capitulovltimo Nam dicit̉ prouer. xxix. cum defecerit prophetia: diſſipabitur ppl̓usEt ideo quando videmus ꝙ ex talibusviſionibus ſeu verbis reuelatis mēs illuminatur. Intellectus et conſcientiavidentis illuſtratur. et vita eius corrigtur et emendatur. conuertuntur homines vicioſi ad virtuoſam et religioſamvitam. et de guerra et odio ad pacē. deſuperbia ad humilitatē et obedientiam.et de malo ad bonū: et hoc in multis ꝑſonis et diu perſeuerat. Tūc certiſſimūſignum eſt. ꝙ tales viſiones et reuelationes que talem fructū germinauerūt ⁊produxerunt. non a dyabolo. ſed a ſpūſancto potius proceſſerunt: que faceredyabolo impoſſibile eſt. ymo totum cōtrarium procedit a viſionibus ſeu potiꝰilluſionibus ſuis. Conſueuerunt enimdeuiare hominē a fide catholica. a bōismoribus. a ſana doctrina. et ab obediētia prelatorum ⁊ ſacre ſcripture: ac eciāa ſubiectione ſancte matris eccleſie. ⁊tͣCum igitur ab iſtis viſionibus et reuelationibus. et verbis iſtorum librorumreuelatis prefate domīe beatiſſime. ſemper ꝓceſſerunt illa que dei ſunt: et omnis virtus et mundicia morū. et cōuerſio et emendatio ꝓximorum. reuelatiomiſteriorum. roboratio fidei. damnatiohereticorū: increpatio viciorū. et ꝓphetia vera futurorū. ⁊tͣ. Que oīa in librohoc. et in alijs ſuis libris. et per exꝑientiam notoriam et manifeſtam. in ml̓tisperſonis et mundi partibus ſunt patentia. Ideo cōcluditur neceſſario ꝙ a fōte puriſſimo et limpidiſſimo ſpūs ſanctiet non a tenebroſo lacu fetido illuſiōis.hec omnia flumina proceſſerunt. Ut iniſto moderno tempore vicioruꝫ caliginetenebroſo. per iſtam doctrinā ſanctamin agendis ſuis homines inſtruerēturet ſic fugerent a terribili. et diſtrictaiuſticia diuina in hijs libris contenta.