Prologus dn̄i.Alphonſi.

matris. vel alicuius angeli. vl̓ ſcī loquētis ſibi verba mirabilia. ad vtilitatē ꝓxmorum. directiōem morū. conuerſionēcentiū. et reuelationē miſteriorū: vt paret in omībus ſupradictis libris. vbi maior pars capituloꝝ incipit. Filius loquitur. vel mater loquitur ad ſponſam. ⁊tͣ¶ Et aliqn̄ tali modo p̄dicebant̉ ei ml̓ta futura et ꝓphetica de futuris. et alianō ꝓphetica ꝑ verba obſcura quorū ſignificata ip̄a neſciebat: an intelligerēturtextualiter. an figuralit̓. vel an ſpūaliter. vel ꝑ quē modū. ymo ſepe ip̄a aliqͣtalia verba intelligebat textualit̓. ſicutfecit beatꝰ Ffrāciſcus: cū tn̄ xp̄s loquēs.vel mater eius illa volebant debere intelligi ſpūaliter. Ut patet in. iiijº liº celeſti. xv. et. lxxv. capitul̓. et in pn̄ti libro.celeſtis imꝑatoris ad reges. xlviij capcū multis ſimilibus capitulis cōtentis īdictis libris. Et aliquotiēs loquebaturei tali modo diuinitus verba clara. quorū veritas et ſignificatio ei clare tūc pādebatur. et aꝑiebatur. Ut habetur inmultis capitulis libri celeſtis Et videde hoc in libro infraſcripto ad regesxlviij? cap. ꝓpe pͥncipiū. ¶ Scias tn̄ ꝙꝓut ego indignus ſepe audiui ab ore eius. ſemꝑ in oībus iſtis ſupradictis modis viſionū. maximā dulcedinē amorisdei et ineffabilis conſolationis diuineip̄a ſentiebat in aīa et mēte ſua: In tantū ꝙ quaſi nullatenus niſi cum ſuſpirijsaut lacrimis hoc michi referre poteratHic examinat̉ ꝑ diuina ſcripturā. ſub qua ſpē viſionū cōtineantur viſiōes iſtius libri. et alie reuelate beate birgitte.Cāpl̓m. v.X quo igit̉ iam certificauidubitātes de qͣlitate et virtutibꝰ ꝑſone. p̄fate dn̄e birgitte btiſſime. et de modis diuerſis quibus ip̄a dn̄a viſiōes et reuelatōes p̄ſentis libri. et alioꝝ libroꝝ videbat et audiebat. atqꝫ ſentiebat: vt ſupͣ patet. At

Nūc aūt reſtaret videre de qͣlitate materie ipſarū viſionū ⁊ reuelationū. Sꝫquia ſatis de illa tetigi ſupra et tāgēturīfra in. §. Hoc eciam. et in. §. Ergo ovos imꝑatores. Et eciā ex p̄iacēte huiꝰlibri materia. ⁊ alioꝝ libroꝝ ſuoꝝ. pateteuident̓. Ideo nō figo plus pede ī hocSꝫ iā michi reſtat nūc examīare et declarādo ꝓbare. ſcd̓m ſcripturā et dictaſctorū doctoꝝ: ſub qͣ ſpē viſionū cōmuniter p̄dicte ſue viſiōes et reuelatōes contieant̉. Sciendū ē ergo de pͥmo ꝙ auguſtinꝰ ī liºxij. ſuꝑ gen̄. ad lr̄am. Et hieronimꝰ in ꝓlogo apoca. tria pͥncipalia genera viſionū deſcribūt: ſcꝫ corꝑale. ſpūale. et ītellectuale. ¶ Uiſio enī corꝑaliseſt. qn̄ videlicꝫ corꝑalibꝰ oculis aliquidvidemꝰ: ¶ Spūalis ſeu ymaginaria viſio dicit̉. cū videlicꝫ dormiētes vel vigilantes in ſpū ymagines rerū cernimusquibꝰ aliqͥd aliud ſignificat̉: ſicut viditpharao ſpicas. et moyſes rubū ardere.ille dormīes. ⁊ iſte vigilās. ¶ Intellectualis aūt viſio ē. qn̄ videlicꝫ ſpū ſcō reuelante. intellectu mētis veritatē miſteriorū ſicut eſt capimꝰ: qͦ mō vidit iohānesilla que in libro apocalipſi referunturNō enī figuras tm̄ in ſpū vidit: ſꝫ ⁊ eorū ſignificata mēte intellexit. B Primū nāqꝫ genus viſionū ſcꝫ corꝑale. nonmultū tāgit materiā nrām: licet tn̄ aliqͥbus vicibꝰ ip̄a btā birgitta gl̓ioſam matre dei. et eius filiū corꝑalibus ocul̓ viderit. ſcꝫ qn̄ erat puella. Uidit enī altare et matrē dei ſupͣ ſedentē. que vocauiteā: et īpoſuit ei coronā: Et iterū qn̄ periclitabat̉ in partu. ⁊ mat̓ dei ītrauit adea. et vidētibus dn̄abus cūctis que aderāt: tetigit mēbra eius. ⁊ ſtatī liberataeſt. Ut hoc habet̉ in legēda vite eiꝰ Etiterū qn̄ vidit ignē deſcēdere de celo ſuꝑaltare: ⁊ in manu p̄ſbiteri celebrātis hoſtiam. et in ea agnū. et faciē hoīs ī agnoet agnū in facie. ¶ Et iterū vidit ī manū p̄ſpiteri ī hoſtia infantē viuū qui ſignādo aſtātes ſigno crucis dixit. bn̄dicoV.