SeptimusLiber.

ram ei ſicut pius pater erranti filio. ⁊ libentius eū ſuſcipiam ad gr̄am meā ꝙͣ ipſe rogare et cogitare poterit. ⁊ tūc egoero in eo ⁊ ipſe in me. ⁊ mecum viuet etgaudebit ineternū. Qui v̓o perſeuerauerit in peccatis ⁊ malicia ſua. veniet ſuꝑeum indubitanter iuſticia mea. Nam ſicut facit piſcator qui videns piſces in acludentes in delectatione et iocunditateſua. et tūc ipſe mittit hamū in mari. et extrahit capiendo piſces viciſſim. non omnes cōiunctim ſed paulatim per vices.⁊ tūc mittit eos in mortē. donec omnescōſumpſerit Sic ego etiam faciā inimicis mes. in peccato perſeuerantibꝰ Nāpaulatim cōſūmabo eos de hac vita mūdana huius ſeculi. in qua ipſi tēporaliteret carnaliter delectant̉. et qua hora ipſinon crediderint ⁊ in maiori delectatione vixerint. tūc rapiā eos de vita eternaet mittam eos in mortem eternaꝫ. Ubinunꝙͣ amplius videbunt faciem meam.ex eo ꝙ ipſi potiꝰ dilexerunt facere ⁊ adimplere inordinatam et corruptaꝫ volūtatem ſuam. ꝙͣ perficere mandata et voluntatem meam. Hijs autem ſic auditishec viſio diſparuit.Reuelatio virgīs marie quā habuit dn̄a Birgitta in ciuitateneapoli et dirigit eaꝫ dn̄o bernardo archiepiſcopo neapolitano. que reuelatorep̄hendit illos qͥ non inſtruunt ſeruosſuos ſeu ſiauos infideles nouit̓ conuerſos ad fidem in eadē fide catholica ⁊ lege xp̄iana. redarguit qͦꝫ v̓go maria illosdn̄os qͥ male tractant ⁊ exaſperant vltra modū ſeruos ſuos. cōminat̉ etiā cuꝫmagna pena ſortilegis ⁊ diuinatoribꝰ etetiā tenētibus eos et fidem eiſdeꝫ adhibentibuCapitulum. xxviij.mina Birgitta ſcribit dn̄oBernardo archiepiſcopo neapolitano dicēs. A Reuerede pater ⁊ dn̄e Illa perſona quā vosbn̄ noſtis. cuꝫ ſtaret orādo in raptu con

templatiōis ſuſpēſa. apparuit ei v̓go maria ſic ei dicēs Ego ſum regina celi queloquor tibi Ego ſum qͣſi ortulanꝰ huiusmūdi. Nam ſicut ortulanus qn̄ videt inſurgere ventū validū. nociuū plantuliset arboribus orti ſui. ſtatim occurrit feſtinant̓. et inꝙͣtum pōt ligat firmando easfirmis ſuſtentaculis. et ſic eis ſuccurritdiuerſimode iuxta poſſe. ne a vēto irruēte frangant̉ et miſerabiliter eradicētur.Sic ego mr̄ miſcd̓ie facio in orto meohuius mundi. quia qn̄ ego video periculoſos vētos temptationū. et malignarūſuggeſtionū dyaboli flare in corda hominū. ſtatī ego ac curro ad dn̄m meū etdeū meū filiū meū ih̓m xp̄m. cū orationibus meis iuuando eos et impetrādo abeo. ꝙ ipſe infundat in eoꝝ cordibus aliquas ſanctas infuſiones ſancti ſpūs. quibus ſuffulti et ſalubriter cōfirmati. a dyabolico temptationū vento illeſi ſpūaliter tueantur Ne dyabolus cōtra homines preualeat frangendo eoruꝫ animaset eas iuxta malignū deſideriū ſuū damnabiliter extirpando. Et ſic homīes recipiētes dicta mea ſuſtētacula ⁊ iuuamina. cū humilitate cordis et executioneoperis. ſtatim a dyabolico tēptationuꝫincurſu defendunt̉. et permanētes firmiin ſtatu gr̄e. afferūt deo et michi fructūſuauitatis in tempore oportuno. BIlli vero qui contemnunt predicta filijmei et mea ſuſtētacula ſpūalia. ⁊ inclinūtur a vento temptationū dyaboli cōſenſu et opere. ipſi eradicant̉ a ſtatu gr̄e. etducuntur a dyabolo per illicita deſideria et opera. vſqꝫ ad profundas eternales penas ⁊ tenebras infernoꝝ Nūc autē ſcias ꝙ in ciuitate neapoli. cōmittunt̉diuerſa et multa peccata horrida et occulta. que tibi non refero. Sed tamenloquor tibi nunc de duobus generibuspeccatorum manifeſtorum. que valdediſplicent filio meo et michi. totiqꝫ celeſti curie: Primum eſt ꝙ in dicta ciuitate. multi emunt paganos et infideles