Septimus.Liber.
les et ſcientiam ad hoc. vt ex illa honorem et dignitatē aliquā habere valeamin ordine. habendo equos ⁊ vaſa argentea et pulcras veſtes ac p̄cioſa ornamēta. et ſi aliquis pro iſtis me arguerit reſpondebo ei. ꝙ hoc facio propter honorem ordinis mei. Si etiā ego adhuc tātum laborare et facere poſſem ꝙ fiereꝫepiſcopꝰ: tūc vere felix et beatus eſſeꝫpro tali vita qualeꝫ tūc ducere poſſemquia tunc ego eſſem in propria libertatemea. et haberem omneꝫ delectationemcorporis mei E Audi modo tu qͥddyabolus fecerat in p̄dicto ordine frāciſci. Nam vere ita eſt. ꝙ plures ſunt illi fratres in mundo. qui tenent aut opere aut voluntate et deſiderio regulaꝫ p̄dictam. quā dyabolus docuit fratre aduerſariū. ꝙͣ illi qui ſeruant regulam illāquam ego ipſe edocui fratrem franciſcūScias tamen. ꝙ ꝙͣuis iſti fratres ſcilicꝫfranciſci et fratris aduerſarij commixtiſunt ꝙͣdiu viuunt in mundo. Attamenego ſeꝑabo eos poſt morteꝫ quia iudexeorum ſum. et iudicabo fratres regulefranciſci ad permanendum mecū. ſimulcum franciſco in eterno gaudio Illi autem qui ſunt de regula fratris aduerſarij. iudicabūtur ad penas eternales inprofundo inferni. ſi ante mortem ſe noluerint corrigere et humiliter emēdareNec eſt mirandum de hoc. quia illi quideberent mundanis homībus dare humilitatis et ſanctitatis exempla. ipſi prebent eis exempla vilia et ribaldica cumſua cupiditate et ſuꝑbia F Et ideocertiſſime ſciant dicti fratres. ꝙ tam ipſi ꝙͣ ceteri religioſi quibus regula ꝓhibet habere proprium. et tamen habentaliquod proprium contra regulā ſuam.volentes per hoc me placare ꝙ inde aliquā partē michi conferunt. eorum mūera abhomīabilia ſunt michi et exoſa. necaliqua remuneratione bona ſunt dignaMagis em̄ michi gratū ⁊ placitū eſt. ꝙpauꝑtatē btām ꝙͣ ꝓfeſſi ſunt ſcd̓m regu
las ſuas diligent̓ obſeruent. ꝙͣ ꝙ totuꝫaurū et argentum. ac etiā omīa metellaque in mūdo ſunt. michi p̄ſentarēt. Scias etiam tu que v̓ba mea audis. ꝙ nonfuiſſet tibi licitū iſtam prefatam viſionēſcire. niſi propter vnū bonum ſeruū meum. qui ex toto corde ſuo pro illo fratreminore ſinceriter me rogauit. qui deſiderabat eideꝫ fratri ꝯſulere aliqua cōſiliavtilia ſue anīe. ex diuina caritate. Hijsautem viſis ⁊ auditis hec viſio diſꝑuit.Uilio quā habuit domina Birgitta in bethleem vbi virgomaria oſtendit ei totū modū ſui partusqualiter ip̄a peperit glorioſuꝫ filiū ſuū ſicut ip̄a virgo promiſerat eidē domīe birgitte in roma anteꝙͣ iret ad bethleem ꝑquindecim annos vt patet in primo capitulo iſtius vltimi libri.¶ Capitulū. xxj.Um eſſeꝫ ad p̄ſepe domini inbethleem. A Uidi quanꝯdam v̓ginē pregnantem pulcerrimā valde. indutam albo mantelloet ſubtili tunica. per quā abextra eiuscarnes virgineas clare cernebā. Cuiꝰvterus plenus et multū tumidus erat.quia iam parata erat ad pariendū Eumqua ſenex quidā honeſtiſſimus erat. etſecū habebant ambo vnū bouem et aſinum. Qui cum intraſſent ſpeluncā. ſenex ille ligatis boue et aſino ad preſepeexiuit extra. et portauit ad virginē candelam accenſam fixitqꝫ eā in muro. ⁊ exiuit extra ne partui perſonaliter intereſſet. Uirgo igit̉ illa tunc diſcalciauit calciamenta pedum ſuorū. et diſcooperuitmantellum albū quo operiebatur. amouitqꝫ velū de capite ſuo et iuxta ſe repoſuit ea. remanens in ſola tunica. capillis pulcerrimis quaſi de auro extētis ſuper ſpatulas. Que tunc duos pannicūlos linneos ⁊ duos laneos mūdiſſimoset ſubtiles extraxit. quos ſecum portabat ad inuoluendū naſciturū infantē. et
C