SeptimusLiber.

tia et maieſtate eterna. qui eſt vnus deꝰin tribus perſonis. Cuius immenſe bonitati placuit. vt ſua digniſſima humanitas ad vnam perſonā in oratione exiſtētem loqueretur dicens ſic. Audi tu cuidatuꝫ eſt audire ſpiritualiter ⁊ videre.et diligenter tene in memoria tua hec v̓ba mea Homo quidā erat frāciſcus nomine. qui dū ſe conuertit a mundana ſuperbia et cupiditate. et a carnis vicioſa delectatione ad ſpiritualē vitam penitentie et perfectionis. tunc obtinuit verā contritionē oīm peccatorū ſuorū. ⁊ ꝑfectam voluntatē ſe emendandi dicensNichil eſt in hoc mūdo. quod nō vololibenter dimittere propter amorē et honorem dn̄i mei iheſu xp̄i. nichil eſt etiamtam duꝝ in hac vita. quod nō volo gratanter ſuſtinere propter eius caritateꝫ.faciendo propter eius honorē omīa queego potero iuxta meas vires corporiset anime. et om̄es alios quoſcunqꝫ potero volo ad hoc inducere ⁊ roborare.vt deum ſuper omīa diligant toto cordeB Iſtius franciſci regula quaꝫ ip̄e incepit. non fuit dictata et compoſita abip̄ius hūano intellectu et prudentia. ſeda me ſcd̓m voluntatē meam. Quodlibꝫenim verbū quod in ea ſcriptū eſt. a ſpiritu meo fuit ſibi aſpiratū. et poſtea ipſealijs regulā illā protulit et porrexit Itaetiā om̄s alie regl̓e quas amici mei inceperunt. et ip̄i perſonaliter tenuerunt etſeruauerūt. alioſqꝫ eas efficaciter docuerunt et porrexerunt. non fuerūt dictate et compoſite ab ipſoꝝ intellectu ⁊ humana ſapientia. ſed aſpiratione eiuſdemſpirituſſancti. Iſtius franciſci fratres qͥminores dicuntur. tenuerūt et bene ſeruauerunt illam regulā eius per aliquosannos. et valde ſpiritualiter et deuoteſcd̓m omne meam voluntatem. de quodyabolus hoſtis antiquus magnaꝫ inuidiam et turbationē habuit. ex eo ꝙ dictos fratres temptationibus ⁊ fraudibꝰſuis deuincere nō valebat C Que

ſiuit igitur dyabolus diligenter vbi poſſet vnū hominē inuenire. in quo ſuū malignū ſpiritum cum ip̄ius hominis volūtate poſſet cōmiſcere. Qui tandem vnūclericuꝫ inuenit ſic intra ſe cogitantem.Ego libenter vellē eſſe in tali ſtatu. vbipoſſem habere mundi honorē et corporis mei delectationem. et vbi poſſeꝫ tantam pecuniā cōgregare. ꝙ nichil deficeret michi de omībus que ad neceſſitateꝫet delectationē meā ꝑtinerent Ego igit̉intrare volo ordinē franciſci. et fingamme valde humilē et obedientē. Et ſic cūiſta intentione ⁊ voluntate prefatus clericus intrauit dictum ordinem. ſtatimqꝫdyabolꝰ intrauit ni cor eius. et ſic dictꝰclericus factus eſt frater in dicto ordīeConſiderauit autem dyabolus talit̓ intra ſe. ſicut franciſcus vult multos trahere de mūdo cū ſua hūili obediētia. adrecipienduꝫ magna premia in celo. Itaiſte frater meus qui aduerſarius nominabitur. ex eo ꝙ franciſci regule aduerſarius erit. multos de ordīe franciſci trahet de humilitate ad ſuperbiam. de rationabili paupertate ad cupiditatem. de vera obedientia ad faciendum propriā voluntatem. et ad ſequendum corporis delectationem. D Frater aduerſariꝰautem predictus cum intrauit ordinemfranciſci. ſtatim cepit ſic intra ſe cogitare ex dyabolico inſtinctu Ego me oſtēdam ita humilem et obedientem. ꝙ omnes me reputabūt ſanctū. Quando aliieiunant et ſilentium tenent. tūc ego clſpecialibus ſocijs contrarium faciā. videlicet comedendo et bibendo et loquedo ita occultę. ꝙ nullus alioruꝫ hoc ſciat nec intelligat. Ego etiam ſcd̓m dictāregulam non poſſum licite pecuniā tangere. neqꝫ aurum vel argentum poſſidere. et ideo aliquē ſpecialem amicū habere volo. qui pecuniā ⁊ aurum meū teneat ſecrete ſecum ex parte mea. vt illa pecunia vtar ego ad voluntatem meamEgo etiam addiſcere volo artes libera