Septimus.Liber.
Rn̄dit dyabolus Adhuc deficit ei corona. Nā ſi ego poſſem aliquid ad eius imꝑfectionē fabricare. hoc libenter facerē.N Rn̄dit angelus hoc certiſſimū eſt.ꝙ omēs qͥ ſeip̄os vicerint de inferno peccata vere penitēdo. et diuine volūtati ſevoluntarie cōformando. ip̄mqꝫ deū totocorde diligēdo. grām dei cōſequēt̉ Placet quoqꝫ ip̄i deo. ex triumphali ſui bn̄dicti hūani corꝑis corona. eis coronā dareſi ſcd̓ꝫ iuſticie rectitudīeꝫ purgati fuerītEt ideo tibi o dyabl̓e. minime ꝯueīt adeiꝰ coronā aliqͥd fabricare Tūc dyabolus hec audiēs clamauit. impatiēt̓ rugiens ⁊ dixit. Ue michi qꝛ tota memoriamea michi ablata ē. Iā em̄ nō recolo inqͥbus iſte miles meā ſecutꝰ eſt volūtatē.et qd̓ eſt mirabilius. etiā oblitꝰ ſuꝫ quonoīe dū vixit vocabat̉. Rn̄dit angelus.ſcito ꝙ modo in celo vocat̉ filiꝰ lacrimarū Dyabolus vero clamās alte rn̄dit.O ꝙͣ maledicta eſt illa ſcroffa ſeu porcamater eius. que tam ꝓlixum habuit vētrem. ꝙ tāta aqua in ip̄am infuſa fuit. ꝙoīa ventris eius ſpacia impleta fuerunthumoribꝰ lacrimarū. ſit ip̄a maledicta ame et a tota mea ſocietate. Rn̄dit angelus Tua maledictio honor dei ē. ⁊ oīmamicoꝝ ſuorū benedictio. Tunc aūt loquebat̉ iudex xp̄ūs ſic dicens Recede tuinimice dyabole. Deinde dixit illi militiUeni tu omi electe. ⁊ ſtatim fugit dyabolus. N Tūc ſponſa hec vidēs dixit. O eterna virtus ⁊ incōprehenſibilistu ipſe deus et dn̄e iheſu xp̄e. tu omēs cogitatiōes bonas cordibus infundis. oratiōeſqꝫ et lacrimas. tu occultas tua gratioſa dona. conferēs pro eis eternaliter.premia glorioſa Sit igit̉ tibi honor ⁊ ſeruiciū et gratiarūactio de omībus q̄ creaſti O dulciſſime deꝰ meꝰ tu es michi cariſſimus. et vere carior michi ꝙͣ corpꝰ etqnīa mea. Angelus quoqꝫ tūc loquebatur eidem ſponſe xp̄i dicens Tu ſcire debes. ꝙ hec viſio nō ſolū pro conſolatiōetua a deo tibi monſtrata eſt. ſed etiam vt
amici dei intelligere poſſint. quantū ipſefacere dignat̉ pro amicorū ſuorum oronibus et lacrimis ⁊ laboribus. qui ꝓ alijscaritatiue orant ⁊ laborant cū perſeuerantia et bona voluntate. Scire etiamdebes. ꝙ iſte miles filius tuus talē grāꝫnō habuiſſet. niſi quia ab infantia voluntatē habuit diligere deū ⁊ eius amicoset in peccati caſibus ſe libent̓ emēdare.Hanc reuelationē habuit domina Birgitta in ſancta ciuitateiheruſalem prima vice qua intrauit in eocleſiaꝫ ſancti ſepulcri In qua xpūs declarat indulgentiā ⁊ grām ꝙͣ boni peregrini habent in dicta eccleſia cū ibi adueniunt cū recta intentiōe ⁊ ſancto ꝓpoſito¶ Capitulum. xiiij.Ilius loquebat̉ ſponſe. Quādo intraſtis templum meū dedicatū ſanguine meo. ſic mūdati eſtis ab omībus peccatis veſtris. ſicut ſi tūc leuati eſſetis de fonte baptiſmatis Et ꝓpter labores ⁊ deuotione vrāꝫalique anīe cōſanguineoꝝ veſtroꝝ queerāt in purgatorio. hodie liberate ſuntet intrauerūt in celū in gloria mea Namomēs qͥ veniūt ad locū iſtū cū volūtateꝑfecta ſe emendādi iuxta meliorē conſcientiam ſuā. nec volentes recidiuare inpriora peccata. hijs oīa peccata priora totaliter dimittunt̉. et augetur eis gratiproficiendi.Hāc viſionē vidit xp̄iſponſa dn̄a Birgitta in ihrl̓m in eccleſiaſancti ſepulcri. in capella montis caluarie. die veneris poſt Aſcēſionis dn̄i. vb.vidit rapta in ſpū totā paſſionē dn̄i ſerioſe. q̄ hic latiꝰ ꝯtinet̉. ¶ Capitulū. xv.D montē caluarie dū eſſemmeſtiſſima plorās. A Udi dominum meū nudum etflagellatum ductum per iudeos ad crucifigendū. qui diligēter ab eis cuſtodiebatur. Uidi quoqꝫ tunc foramen quoddaꝫ exciſum in monte. et crucifixores in