Septimus.Liber.

ip̄m punire. qꝛ ꝓpter ſegnicieꝫ multa bona omiſit Rn̄dit angelꝰ Te ſpoliauerūtſacrime matris ſue. ⁊ ruperūt ſac̓cū ⁊ deſtruxerūt ſcripturā. intantū lacrime eiꝰdeo placuerūt Rn̄dit dyabolus Adhuchabeo hic aliqͣ ꝓferre. videlicet eius venialia pct̄ā. E Rn̄dit angelꝰ. Ip̄e obtinuit voluntateꝫ de ſua patria ꝑegrinari. dimittēs bona ⁊ amicos. in multis laboribus ſancta loca viſitando ⁊ hec ꝯpleuit. ſe etiā ita parādo. ꝙ dignꝰ fuit a ſancta eccleſia indulgentiā cōſeqͥ. deſiderabat qͣꝫ ꝑ peccatoꝝ emendationē deū creatore ſuū placare. Unde om̄es ille cauſequas iā ſcripſiſſe te dixiſti. ſunt indulteRn̄dit dyabolus Adhuc oportet me tn̄ꝓ oībus illis venialibꝰ q̄ cōmiſit ip̄m punire. et ideo ꝑ indulgētias minime ſuntdeleta. ſunt em̄ milia miliū. que oīa in lingua mea ſunt cōſcripta. Rndit angelusExtende linguā ⁊ mōſtra ſcripturā. Reſpondit dyabolus cuꝫ magno eiulatū etclamore ſicut demens. ⁊ dixit. Ue michiego nō habeo vnū v̓bū ad dicendū Nāmichi radicitꝰ lingua abſciſa eſt cū viribus ſuis Rn̄dit angelus. Hoc fecit mat̉eius aſſiduis orōnibꝰ ſuis ⁊ labore. quiaanimā eius dilexit toto corde. Ideo placuit deo ꝓpter ip̄ius caritatē omīa pct̄aeius venialia indulgere. que ab infantiavſqꝫ ad mortē cōmiſit. ⁊ ideo lingua tuaſuis viribꝰ credit̉ caruiſſe Rn̄dit dyabolus Adhuc vnū habeo in corde meo diligenter cuſtoditū. qd̓ nullus pōt abolere. hoc eſt ꝙ iniuſte aliqua acquiſiuit. eareddere nō attendēs ¶ Rndit angelꝰPro talibus mater ſua elemoſinis oronibus ⁊ mīe oꝑbꝰ ſatiſfecit. ita ꝙ iuſticierigor ſe ad mīe blandicieꝫ inclinauit. deditqꝫ ei deus ꝑfectā voluntatē. ſine oīmbonoꝝ ſuoꝝ ꝑcitate. in oībꝰ plene ſatiſfacere iuxta facultatē ſuā. q̄bus aliquid iniuſte abſtulerat Iſtam em̄ voluntatē accepit deus pro effectu. qꝛ diutius viuerenō valebat. Oꝑtet igit̉ heredes ſuos ꝓtalibus ſatiſfacere ꝓut poſſunt. Rn̄dit

dyabolus. Ergo ſi nō habeo ptātem puniēdi eū ꝓ peccatis. tn̄ oporter me ip̄mcaſtigare. qꝛ nō exercuit oꝑa bona et v̓tutes. qn̄ plenū ſenſum et ſanuꝫ corpushabuit. iuxta poſſe ſuū. Uirtutes em̄ etoꝑa bona ſunt illi theſauri. quos ſecumad tale regnū ferre deberet. ſcꝫ ad regnū dei glorioſū Permitte ergo me illudſupplere cū pena. qd̓ ſibi defecit in v̓tuoſis oꝑbus E Angelus rn̄dit Scriptum eſt ꝙ petenti dabit̉. et pulſanti cumꝑſeuerantia aꝑiet̉ Audi ergo tu dyabole Mater eius caritatiuis p̄cibus et pietatis operibus. ad portā mīe ꝑſeuerāterpulſauit ꝓ eo. pluſꝙͣ triginta annis fundendo multa milia lacrimaꝝ. vt deus cordi eius ſpm̄ſanctum infundere dignaretur. ita ꝙ bona ſua corpuſqꝫ ⁊ animā. idēfilius ſuus ad dei ſeruiciū libenti anīo exhiberet. Sic etiā fecit deꝰ. Nā ita ardēsiſte miles effectꝰ erat. ꝙ ad nichil aliudplaceret ei viuere. niſi vt dei voluntatēſequeret̉. Et ecce deus ſic diu rogatꝰ. inip̄ius cor ſuū bn̄dictuꝫ ſpm̄ infudit. Uirgo vero mater dei dedit illi ex v̓tute ſuaquidqͥd ſibi defecit in armis ſpūalibus ⁊indumētis. que ꝑtinet ad milites qui debent intrare in regno celi. ad ſummū imperatorē. T Sancti etiā in celeſtiregno collocati. qͦs iſte miles in mundoviuens dilexit. de ſuis meritis ſibi cōſolationē addiderūt. Ip̄e nanqꝫ theſauꝝ cōgregauit. ſicut illi peregrini qͥ quotidiecaduca bona cōmutant in eternales diuitias. et qꝛ ip̄e ſic fecit. ideo gaudiuꝫ ethonorē perpetuū obtinebit. et ſpēaliterpro illo ardenti deſiderio. qd̓ habuit peregrinandi ad ſanctā ciuitatē ihrl̓m. ⁊ proeo ꝙ deſiderauit feruenter vitā ſuā libēter bellando exponere. vt terra ſanctareduceretur ad dominium xp̄ianorū. adhoc vt illud glorioſum dei ſepulcrum indebita haberetur reuerētia. ſi ad tantumopus ſufficiēs extitiſſet. Et ideo tu dyabole nullam iuſticiam habes illa ſupplere. quę ipſe perſonaliter non perfecit: