Septimus.Liber.
ſuum affecti. impendere poſſent tali theſaurū debitum honorē G Ergo quicunqꝫ diligit me et amicos meos ſuperomīa. mallēs mori ꝙͣ me in minimo offēdere Habens etiam voluntem et autoritatem honorādi me. ⁊ precipiendi alijsluc talis quicunqꝫ fuerit exaltabit et honorabit theſaurū meuiū. ſcilicet reliquias iſtius apoſtoli mei. queꝫ ego elegi etpreelegi Ideo dici et predicari debet ꝓcertiſſimo. ꝙ ſicut corꝑa apoſtolorū petri et pauli ſunt in Roma Sic reliquieſancti thome apoſtoli mei ſūt in ortona.Reſpondens autē ſponſa dixit O domīenunquid non principes regni huius edificari fecerunt eccleſias. ⁊ fecerunt elemoſinas magnas? Cui dominꝰ. fecerūtinquit multa. et offerebāt michi magnade ere ad placandum me. Ueruntamenmultorū de eis elemoſine fuerunt michiminus delectabiles et acceptabiles. propter cōiugia eoꝝ contra ſtatuta ſanctorum patrū copulata. Et ꝙͣuis ea q̄ ſummi pontifices permiſerunt rata fueruntet tenenda. tamē quia voluntas eorumcorrupta fuit et nitebatur cōtra ſtatutaeccleſie Ideo hoc in iudicio meo diuinodiſcuti et iudicari debet. Additio. D¶ Cum domīa Birgitta iuiſſet ortonācōtigit eam cū ſocijs ſuis tota nocte ſtare ſub diuo. in frīgore et pluuia magnaTūc circa auroram dixit xp̄s Proptertria aduenit tribulatio hominibus. autad maiorem humilitateꝫ ſicut rex dauidtribulabatur. aut ad maiorem timorē etcautelam. ſicut ſara vxor Abrahe que arege ſublata fuit. aut ad conſolationemhomīs et honorē. Sic et vobis contigitEgo em̄ inſtigaui animis occurrentiuꝫvobis nō ꝓcedere amplius illo die. ſednoluiſtis credere. ideo paſſi eſtis qd̓ habuiſtis. Ideo ingrediemī nunc ciuitatēet famulus meꝰ thomas dabit vobis qd̓concupiſcitis. Item de eodeꝫ. ¶ Apparuit xp̄s in ortona dicens Dixi tibi pͥusꝙ ſanctus thomas apoſtolus meꝰ erat
theſaurus meus Hoc vtiqꝫ verū eſt Nāip̄e thomas eſt vere lux mundi. ſed homines magis diligūt tenebras ꝙͣ lucem.Tunc etiā apparuit ſanctus thomas dicens. Iam diu de te deſideratū theſaurūdabo tibi. Et in eodem momēto nullotangente. de ip̄a capſa reliquiaruꝫ ſanctithomē. ꝓdijt vnū fruſticulū vnius oſſisbeati thome Qd̓ recipiens dn̄a cū gaudio reuerenter reſeruauit.Domina Birgitta habuit iſtam reuelationē in neapoli ad requiſitionem dn̄i elciarij filij comitiſſe deariano. qui iuuenis tūc et ſcolaris boneindolis erat. ⁊ tunc ip̄e rogauit ſponſaꝫxp̄i dominā Birgittā ꝙ oraret deū ꝓ ecIp̄a vero in orone exiſtente apparuit eivirgo maria que dedit ei iſtam reuelationem. per quā informat eū de modis tenedis in vita ſua valde pulcre dicēs ꝙ ratio debet eſſe hoſtiarius ⁊ cuſtos animead expellendū omnes temptationes etreſiſtendū eis viriliter ne intrent domuꝫinteriorem homīs. ¶ Capitulū quintū.Mnipotenti deo a quo cuncta bona procedūt ſit laus ⁊gloria. et ſpēaliter pro hijs q̄vobiſcum fecerat in etate iuuenili. a cuius gratia poſtulandum eſt. vt caritasquā ad deum habetis. quotidie vſqꝫ admortem in vobis augeat̉. A Rex qͥdam potens et magnificus domū quandam cōſtruxit in qua dilectā filiam ſuaꝫcollocauit. aſſignans eā homīs cuiuſdācuſtodie ſic dicens. Filia mea mortaleshabet inimicos. et idcirco omī cura eācuſtodire debes Quatuor igit̉ ſunt. ad q̄diligenti premeditatione et aſſidua ſollicitudine teneris aduertere. Primū ē. ꝙnullus fundamentum domus ſuffodeatScd̓m eſt. ꝙ nullus murorū altitudinētranſcendat. Terciū eſt. ꝙ parietes domus nemo frangat. Quartū eſt. ꝙ nullus inimicoꝝ ꝑ portas introeat. Mi domine ſpūaliter debꝫ intelligi hec parabo
tͣ iij