Sextus.Liber.
dat dolor iſte ab anima tua. qꝛ niſi eſſenttribulatiōes. pauciſſimi ad celeſtia peruenirent.Qater dei dicit ſponſeꝙ nō modicus dolor fuit ille ſibi inter ceteros quando ſcilicet pre timore fugiebat cum filio in egyptū et audiuit filiuꝫꝑſequi ab herode et interfici innocenteset narrat pulcre illa que filius egit in infantia et adoleſcentia ſua vſqꝫ ad temppredicationis et paſſionis.¶ Capitulum. lviij.Aria loquit̉ ad ſponſam diIcens. A Dixi tibi de doloribꝰ meis. ſed ille dolor nōerat minimus quē habui. qn̄ filium meūdeferebā fugiens in egytū. et quādo audiui pueros occidi innocētes et herodēꝑſequi filiū meum. Sꝫ licet ſcire q̄ ſcripta erāt de filio meo. tn̄ cor meū p̄ amoris magnitudine queꝫ habebā ad filiurmeū. dolore ⁊ meſticia replebat̉. Nuautē querere poteris. quid egerit filiūmeus in toto illo temꝑe etatis ſue anteꝙͣ pateret̉? Rndeo. ꝙ ſicut loquit̉ euangelium ſubditus erat parētibus. et ſicutalij infantes ſe geſſit donec venit ad etatē maiorē. nec mirabilia defuerūt iuuentuti ſue. Qūo creature ſeruierunt creatori ſuo Quō ydola obmutuerūt. et plurima ruerūt in egyptū in aduentu ſuoQuomodo magi predixerūt filiū meumfore ſignum magnorū futuroꝝ. Quomodo etiā miniſteria angelorū apparuerūtQuomodo nec aliqua immundicia aſcendit ſuper eum. nec perplexitas in capillis eius apparuit. que omīa non eſt tibi neceſſe ſcire: Cum in euāgelio ſignadeitatis et humanitatis ſue preponūtur.que te et alios poſſunt edificare. BCum vero venit ad maiorem etatem inorationibus erat cōtinuis. et obediensaſcendit nobiſcū ad ſtatuta feſta in iheruſalem. et loca alia Cuiꝰ viſus et locutioſic mirabilis ⁊ acceptabilis erat. vt mul
ti tribulati dicerent. Eamus ad filiummarie. a qͦ poſſumꝰ cōſolari. Accreſcēsvero etate et ſapientia qua ab initio plenus erat. laborabat manibus quādoqꝫ eaquę decentia erant. et loquebatur nobis ſeparatim verba conſolatoria ⁊ verba deitatis. Ita vt indicibili gaudio cōtinue repleremur: Cum v̓o in timoribꝰet pauꝑtate ⁊ difficultatibus eſſemus.nō fecit nobis aurū ⁊ argentū ſed hortabatur ad patientiā. et mirabiliter ſeruati fuimus ab inuidis Neceſſaria qͦꝫ prouenerūt nobis qn̄qꝫ ex cōpaſſione piarūmentiū Quandoqꝫ ex labore noſtro. itavt haberemus neceſſaria ad ſolā ſuſtētationem nō ad ſuꝑfluitatē. qꝛ nichil aliudqueſiuimꝰ niſi ſoli ſeruire deo/ Poſt hecaūt conferebat ip̄e in domo familiaritercū amicis aduenientibus. de lege ⁊ eiusſignificationibus et figuris. Diſputabatetiam in aꝑto cum ſapiētibus. ita vt mirarentur dicentes Ecce filius ioſeph docet magiſtros. aliquis magnus ſpiritusloquitur in eo. C Cumqꝫ quodamtemꝑe cogitante me de paſſione ſua. videret me meſtiſſimaꝫ. reſpondit michi. Nōcredis mater quia ego in patre ſuꝫ ⁊ pater in me ē? Nunqͥt tu polluta es ad inegreſſum meū. aut in egreſſu meo tribulata es? Cur merore contraheris? Uolūtas em̄ patris mei eſt me pati morteꝫ.ymo volūtas mea cū patre Qd̓ aūt habeo de patre pati nō pōt. ſed caro quā ſūpſi de te patiet̉. vt caro alioꝝ redimat̉ etſpiritus ſaluent̉ Sic etiā obediēs erat.vt cum ioſeph caſu diceret ei fac hoc vl̓illud. ſtatī ip̄e faciebat. qꝛ ſic occultabatdeitatis ſue potentiā. vt niſi a me ⁊ qnqꝫa ioſeph ſciri nō poſſet. q̄ vidimꝰ lumenadmirabile multotiens circūfulſiſſe eūet angelicas voces cātantes ſuꝑ euꝫ audiuimꝰ Uidimꝰ qͦꝫ ꝙ ſpūs immūdi. qͥ perexorziſtas in lege nr̄a ꝓbatos eijci nonpoterāt. egradiebant̉ ad viſionē preſentie filij mei Ecce filia hec ſint continuein memoria tua. et regratiare deo ſince