Dextus.Liber.

ſpūali aſſimilant̉ ingrato pauperi ſitiēti.qui poſtꝙͣ guſtat potū proijcit illū cumcōtumelia in oculos datoris.¶ Capitulum. xviij.Uidam ſunt quaſi homo indigens ⁊ ſitim patiēs. At¶Cuiꝰ pater familias audiēsdat ei potū queꝫ habet optimū. acceptoaūt potu et guſtato dicit. Nō placet michi potus iſte nec regratior tibi pro eo.et ꝓijcit potū in oculos datoris. faciēsei contumeliā pro caritate Accepta autem tali cōtumelia. pater familias qꝛ mitis eſt cogitat apud ſe Ecce hoſpes meus magnam iniuriam michi fecit. ſed nolo me vindicare de illo anteꝙͣ ambo venerimus ad iudicem. et tempus iudicijfuerit. et tūc abſtergit a facie ſua ⁊ frōte maculam et deſiccat. Sic faciunt michi nunc multi religioſi Ip̄i enim in paupertate ſua et deſpectione et cōtrarietate mundi clamāt ad me. et dicunt Dn̄evndiqꝫ nobis deſpectio ⁊ tribulatio eſt.Da nobis aliqua conſolationem. Tūcego ex mīa mea magna comꝑatior eis. ⁊do eis vinū optimū id eſt ſpiritūſanctū.cuius dulcedo replet anīas eoꝝ Cuiusardor nō facit eos curare de deſpectioneet pauꝑtate Guſtato aūt vino ſpūs meiet ad tempꝰ habito. vilipendūt hoc necregratiant̉ michi. ſed proijciūt illud in faciem meam qn̄ deliberant et optant magis eſſe cū mūdo. ⁊ quādo ex gratia quāhabent intumeſcunt. B Sic etiamille michi nūc facit quē tu noſti. Qui cūeſſet pauper et deſtitutus cōſolabar euꝫſpū meo. Cuꝫ eſſet deſpectꝰ nec haberetanime exultationem. ego fouebam eumgaudio meo Quia licet non quaſi vocecorꝑis loquar. vel verba mea nō aperte audiant̉. tn̄ ſpūs meꝰ in electis meisocculta inſpiratione monet eos ad faciendū bona. et incitat cōfortando ad meliora. Sꝫ ille guſtato ſpū meo ⁊ accepta gratia cōſolatiōis mee. quaſi nichil reputat q̄ dedi ei. ⁊ iam in faciē meā ꝓijce

re deliberat potū meū. attamē nondumproiecit. Uide hic ⁊ cōſidera ꝙͣ patienset miſericors ſum ego. qꝛ non ſolū patiēter ſuffero eā. ſed ⁊ ꝓ ingratitudīe repēdo ei bona Nā maiorē nūc ꝙͣ pͥus ab homībus hꝫ honorē ⁊ beniuolentiā. ⁊ ſufficientius nūc ſolito impendunt̉ ei neceſſaria. ſed ipſe minꝰ pro hijs ꝙͣ prius deſeruit michi. Grām meā hꝫ ꝓ nichilo et dilectionē nullius reputatiōis. ¶ Sicaūt ſtat quaſi homo deliberās ſecum. vtpotū proijciat in oculos datoris. qꝛ mundus quē reliqͥt plus delectat mentē eiꝰꝙͣ ego. ¶ Oneroſa vident̉ ei aſſumpta.tedio habet̉ vita ſpūalis. Hec vt meliꝰprobes ſatis oſtēdit tibi odor immutatꝰ.ꝙͣdiu em̄ michi toto corde ſeruiuit. et ſead me feruentius applicauit. fragrantiaquedā ſuauis ſentiebat̉ in veſtibus eius.Nec mirū. quia angeli v̓tute pleni amicos dei circūdant quotidie et protegūtNunc aūt immutata volūtate immutatus eſt odor. ⁊ talis odor nūc ſentit̉. qualis mentis eſt intētio et volūtas. Quidautē ego facturus ſum. cū potus meꝰ infaciē meā proijcitur? Uere abſtergā eūquaſi homo mitis. ⁊ ſufferā patient̓ vſqꝫquo tempus iudicij mei venerit. ⁊ generale placitū. vt tunc omnibus appareatingratitudo ⁊ preſumptio cōtumelioli. ⁊patientia domini ſufferētis demonſtret̉¶ Declaratio. Hic fuit monachus monaſterij ſancti Pauli qui cōpunctus quieuit bono fine ⁊t̓.Xpūs conqueritur dehomībus qͥ delectant̉ in temꝑalibus delicijs deſpicientes futuram gloriā ⁊ beneficia paſſionis eius quorū or̄o alſimilatvoci cāne et voci colliſorū lapidū et tales damnabunt̉ et tūc videbūt gl̓am deiintra celuꝫ ⁊ ſupͣ et infra et extra ⁊ in oloco ad cōfuſionē ſuā. ¶ Capitulū. xixAle quem tu noſti cātat. AIIEripe me dn̄e ab hoīe maloHec vox ē in auribꝰ meis qͣi