Sextus.Lſber.

more gutturis ſine confeſſiōe mortua ē.Hec viſa ē ſtare in iudicio dei. quā om̄sdemōes accuſabāt clamātes. ecce ml̓ierſe abſcōdere voluit a te deus. nobis aūtcognita fuit. Reſpōdit iudex. confeſſioeſt optima lotrix. propterea qꝛ ſe lauarenoluit temꝑe ſuo. denigrabit̉ ammodoimmūdicijs veſtris. et qꝛ ſeip̄am cōfundere noluit corā paucis. iuſtū eſt vt confundat̉ ab omnibus coram multis.Qater dei docet ſponſam qualiter reſiſtendo reſpōdeat dyaboli ſuggeſtiōibus cupiditatis et amiciciemūdialiū ⁊ luxurie. qͣliter etiā anīa q̄ eſtconiuncta deo ꝑ caritate licet inquietet̉ꝑ cogitatiōes varias ſi tamē reſiſtit nōimputant̉ ei ad peccatū ſed ad meritū ⁊coronam. ¶ Capitulum. xvij.Aria loquebat̉ ad ſponſamdicens. A Si filia iniOmicus tuus blāditur tibi indelectatione bonoꝝ temꝑaliū. reſpōde ſibi. Inimice tu nichil creaſti. ideo nichildare potes. ⁊ etiā ſi poſſis citius caſuraſunt ⁊ finitura. Si vero blandit̉ tibi inamicicia mūdialium. dic ſibi. Amiciciamūdi finit̉ cū ve Si aūt blandit̉ tibi cūvoluptate carnis Reſpōde ſibi hanc nolo habere. qꝛ in fine eſt quaſi venenū. etcū dolore terminat̉. Tūc in ipſo momento videbat̉ dyabolus Cui dixit beata v̓go Dic iſta audiēte vbi eſt qd̓ creaſti?Reſpōdit demon. Nichil ego creaui. qꝛcreatura fui bōa et a meip̄o malꝰ Tūciterum beata virgo dixit Nūquid aliqn̄amicicia tua terminū habuit felicē. ⁊ cūgaudio? Reſpondit demon. Nunꝙͣ fuithoc ⁊ nunꝙͣ erit. Tercio ait btā v̓go. reſponde ⁊ dic. Nunquid aliqn̄ voluptastua bonū finē habuit? Et demon. Nūqͣhabuit bonū fineꝫ ⁊ nunꝙͣ habebit. qꝛ inmalo incipit ⁊ ad malum tendit. BTūc demon ſubiūxit ad virginē. Tu v̓go da michi ptāteꝫ ſuꝑ iſtā. Et v̓go qͣrenō recipis eā in ptātem tuā? Et demon

Nō inquit hoc poſſū. qꝛ duplicē ſanguinē in vno vaſe cōmixtu. ego nō poſſemſeꝑare ⁊ diuidere. qꝛ ſāguis caritatis deieſt mixtꝰ ſanguini caritatis cordis eius.Tūc iterū ait beata v̓go Quare non ꝑmittis eā eſſe in ſua quiete? Rn̄dit demoHoc nūqͣ faciam. quia ſi non potero interficere eā per mortale peccatum. tūcapponam curaꝫ vt flagelletur pro veniali peccato Et ſi nō potero hoc ꝑficeretunc in fimbriā eius iaciā paliurū meuꝫquē vt euellat multipliciter inquietabit̉Hoc eſt diuerſas cogitatiōes cordi eiꝰimmittā. a qͥbus vndiqꝫ ꝑturbabit̉ Tūcv̓go ait. Ego volo adiuuare eā. Quotiens em̄ ip̄a euellit eas ⁊ in frontē tuamproijcit. totiens dimittet̉ ſibi pctm̄. ⁊ corona eius ⁊ p̄miū augmentabit̉. ¶ Additio. ¶ Quadā die temptabat̉ domīaBirgitta de caſtrimargia Tūc rapta inſpiritu vidit ethiopē habentē in manu qͣſi buccellam panis. ⁊ iuuenē quendā habentē vas deauratuꝫ. Tūc dixit iuuenisethiopi. Cur ſollicitas eā q̄ tradita eſtcuſtodie mee? Rn̄dit ethiops. qꝛ gloriaīde abſtinētia quā nō habuerat. Ideo porrigo ei buccellā meam. vt dulceſcant eigroſſiora Nā xp̄ūs veſter ieiunauit qͦdātꝑe nichil comedēs. Prophete qͦꝫ comederūt panē ⁊ biberūt ad menſurā. Ideoꝓmeruerūt ſublimia. Et qūo iſta merebit̉ que ſꝑ ſētit ſatietatē? Rn̄dit inuenisXpūs docuit ieiunare ne debilitet̉ corpꝰnec querit impoſſibilia nature ſed moderantiam. nec querit qualia ⁊ quāta quisſumit. ſed quali intentione ſumit et caritate. qꝛ conſuetudo educatiōis bone. cūgratiarūactiōe tenēda eſt. ne caro grauius infirmet̉. Poſt hec diſꝑuit dyabolus. et domina liberata eſt a temptatiōe.Xpūs dicit ſponſe. ꝙreligioſi ⁊ alij ſpūales recipiētes conſolatiōes ſpūſſancti qͥ non regratiant̉ deoſed vilipendūt grāꝫ ⁊ ſuperbiūt ex ea ⁊delectātes ſe in mundo attediant̉ de vita