Quintus liberqueſtionum.

queſiſſe videbatur. adhuc viuit corporeſed nō ad diē vnum māſurus eſt viuuscuiꝰ affectiones ⁊ cogitationes cordisoſtenſe ſunt tibi ꝑ ſil̓itudines. nō ſibi inmaiꝰ obprobriū. ſꝫ in ſalutē anīaꝝ alioꝝSꝫ ecce iā cum affectionibꝰ ⁊ cogitationibus. finietur ſpes et vita eius.Apūs loquens ſponſeſue beate Birgitte dicit. ꝙ nō debꝫ turhari. ex eo ꝙ ip̄e non facit ſtatim iuſticiam ſuper hominem magnum peccatoreꝫ quia ip̄e ſententiā differt vt ſua iuſticia in illo fienda alijs manifeſtet̉ Dicitetiam ꝙ verba ſua diuina in iſto libro ceIeſtium reuelationū cōtenta prius debētcreſcere ⁊ vſqꝫ ad plenā maturitatē fructificare ⁊ poſtea producēt effectū ſuū.et virtutem in mūdo Que quidem verba ſunt ſicut oleum in lampade id eſt inanima v̓tuoſa. quibus ipſa inpinguaturet ſuperueniente ſpūſancto eam ardereet ſplendore mirabili lucere faciūt Submittit etiam ꝙ dicta verba reuelationūprius aſcendent et fructificabunt alibiꝙͣ in regno Syyecie vbi eidem ſponſereuelari diuinitus inceperūt ReuelatioDuodecima in libro queſtionum.Ilius dei loquit̉ A Cuturbaris ꝙ illum tam patienter ſupporto Neſcis ꝙ graueſt eternaliter ardere. ⁊ ideo vſqꝫ ad vtimum punctū ſuffero euꝫ. vt in eo iuſticia mea alijs manifeſtet̉. ¶ Itaqꝫ vbcunqꝫ colores ſeminati ſunt. ſi ante tempus ſuum ſuccidantur. non ita bene valent rei colorande. ſicut ſi ſuccidanturtempore debito Sic verba mea que cūiuſticia et miſericordia manifeſtāda ſūt.et vſqꝫ ad plenitudineꝫ maturitatis fructificare dn̄t ⁊ creſcere. ⁊ tūc rei cui apponent̉. magis cōueniūt. ⁊ virtutē meāconuenienter colorabūt. ¶ Ceterumcur turbaris. ꝙ ille de v̓bis meis diffidit. niſi ſigna euidentiora oſtendanturNūquid tu genuiſti eum. aut noſti inte-

riora eius. ſicut ego Ipſe vtiqꝫ eſt quaſilampas ardens et lucens. cui impoſitapinguedine. mox appropīquat licnus eifirmiter inherens Sic ip̄e lampas eſt v̓tutum. lampas apta ad recipiendum diuinam gratiaꝫ meaꝫ. Huic mox vt infundentur verba mea. liqueſcent perfectiꝰet deſcendent ad interiora cordis⁊Etquid mirum. ſi pinguēdo liqueſcit. quando ignis ardet in lampade. qui pinguedinem liquefacit. ⁊ lampadem facit ardere B Iſte quippe ignis ſpiritusmeus eſt. qui eſt et loquitur in te. ⁊ ip̄eidem ſpiritus. etiaꝫ eſt et loquitur in eoquāꝙͣ occultiori modo. et ſibi vtiliori.Hic ignis accendit lampadem cordis eius ad laborandum in honorē meo. Etaccendit etiam animā ad recipiendū aruinam gratie. ⁊ verborū meoꝝ. a quibꝰanima dulciter recipitur. et plenius impinguatur. quando ad opera peruenitur ¶ Ideo non time. ſed ſta ſtabiliterin fide. ¶ Si verba iſta venirent deſpiritu tuo. Aut de ſpiritu mundi huius. merito tibi eſſet formidandumSed quia ſunt de ſpiritu meo. quem habuerunt prophete ſancti. ideo nō eſt tibitimenduꝫ. ſed gaudendū. niſi forte pluspertimeſcas de vano nomine mundi.ꝙͣ de protractione verborum meorumdiuinorum. ¶ Audi preterea. quedico Regnum iſtud cum peccato magno. et diu impunito commixtū eſt Ideoverba mea hic adhuc aſcendere et fructificare non poſſunt. ſicut tibi declarabo nunc per ſimilitudinem loquendoSi nucleus plantatus eſſet in terra. ſuper quem aliquid ponderoſum poſituꝫeſſet. propter quod non poſſet aſcendere. Qui nūcleus exiſtens bone et recentis nature. cum a ſuperiore pondere deprimente. non habet aſcenſum. tunc inquirit circa terram aſcenſum ſuum. eaex parte. vbi minus ponderoſum eſt¶ Ubi ſic profunde. et ſtabiliter infigit radices. ꝙ non ſolum facit fruc-