Quartus.Liber.

non decuit intrare in tā confuſum vas.receſſiſti cum deitate tua et humanitate. et illo ſolo remanente. qui pre timore ad horam diſceſſimus. reuertebamurcum furore Q In omnibus hijs precellit nos in malicia. et ideo iuſte poſſidemus eum. Ergo quia iuſtus iudex esfac nobis de eo iudicium. Reſpondit iudex. Audio quid exigitis. ſed tu miſeraanima dic iſta audiente. qualem circa finem tuum cum adhuc ratione et robore corporis fruereris. habuiſti voluntatem? Reſpondit illa. Uolūtas mea fuitſine fine peccare nec vnꝙͣ deſiſtere. ſedquia ſciui me non ſemper victurum. ſtatui vſqꝫ ad extremum punctum peccareet in tali intentione ſeparabar a corpore: Tunc ait iudex Conſcientia tua eſtiudex tuus. Ergo in cōſcientia tua dicquale iudicium mereris. Reſpondit anima. Iudicium meum eſt amariſſimumſupplicium et peſſimum. ſine fine duraturum abſqꝫ omni miſericordia Tunc demones poſt auditum iudicium eius. diſceſſerunt cum ea. Tunc dominus dixitad illam. Ecce ſponſa quid ſacerdotesfaciunt michi. Ipſos pre omnibus angelis et hominibus elegi. et ſuper omneshonoraui. Ip̄i autem pre omībus iudeiset gentilibus. et pre omnibus demonibꝰme magis prouocant.Xp̄s oſtendit qualemcaritatem fecerat ſacerdotibus. ſed ipſiingrati quaſi adultera ſponſa. xp̄m contemnūt tres alios amatores ſcilicet mūdum carnē et dyabolum diligentes.hoc oſtendit in anima vnius ſacerdotisnouiter defuncti eternaliter cōdemnati¶ Capitulum. cxxxv.Go ſum quaſi ſponſus. quiſponſam ſuam cum omni caritate ducit in domū ſuam.A Sic ego coniunxi ſacercōtes michi cum corpore meo. vt ip̄i eſſent in me

et ego in eis. Sed michi reſpondent ſicut adultera ſponſo. Uerba tua nō placent michi. diuitie tue vane ſunt. voluptas tua quaſi venenuꝫ. Ego habeo tresquos magis diligere volo et ſequi. Curvir manſuetus reſpondit. Sponſa meaaudi me expecta magis. Quia verbatua debent eſſe mea. Uoluntas mea voluntas tua. diuitie mee diuitie tue. voluptas tua voluptas mea. Que nullomodo vult audire. ſed diſcedit ad illostres Cumqꝫ diſceſſiſſet tam lōge vt nōvideretur ſponſus. Primus illorū. id eſtmundus ait. Hic eſt diuiſio viarum. etego non poſſum amplius ſequi eā Ideoego volo habere omnes diuitias eius:Secūdus dicit. id eſt corpus Ego mortalis ſum et cibus fiam vermium. ip̄s autem immortalis. ideo relinquo eam hicTercius ait. id eſt dyabolus Ego ſumimmortalis et ſine fine manſurus. quianoluit eſſe cum viro ſuo. ſine fine ſequetur me B Sic faciunt michi iſti maledicti ſacerdotes. Ipſi deberent eſſe mēbrum meum. et ita excellentes pre alijsſicut digitus in manu. ſed ipſi deteriores ſunt dyabolo. Et ideo pre omnibusdyabolis profundius ſubmergentur ininfernū. niſi ſe emēdauerint. Ego vocoeos quaſi ſponſus Omne quod poſſumfacio eis. ſed eo longius diſcedunt quoplus voco. Uerba mea nō placent eisdiuitie mee oneroſe ſunt. dulcia verbamea quaſi venenum abhominātur. Curro poſt eos monendo quaſi pius paterſupportando quaſi mitis dominus. donisattrahendo quaſi bonus ſponſus. ſed ipſi eo magis auertūt ſe quo plus voco.Tres amicos magis ꝙͣ me diligunt. ideſt mundū et corpus. Ideo tercius id eſtdyabolus recipiet eos. et nunꝙͣ dormitet. Ideo ve eis ꝙ vnꝙͣ ſacerdotes ⁊ mēbra mea facti ſunt. G Ille ſacerdosqui nunc moriebat̉ habuit tria. Primoſuperbiam. quia veſtiuit ſe ſicut epiſcopus: Secūdo laudatus de ſapiētia: Ter