Quarctus.Liher
O
Ideo v̓o alie tres ſtatere vident̉ tibi leues aſcēdere. qꝛ nūc cogitatiōe. nūc volūtate. nūc oꝑe aſcēdit ad deū. ſed tn̄ mūdialia p̄ponderāt ſpūalibꝰ. qꝛ in hijs implicat̉ feruētius ⁊ copioſiꝰ. intm̄ ꝙ iamdyabolꝰ trahit eū ꝑ pedes. ⁊ laq̄us ē paratus B Rn̄dit ſpōſa. O dn̄a pietatis. impone tu aliqͥd ſtateris Cui materAgnes ⁊ ego expectauimꝰ. ſi forte ep̄srecogitare voluerit caritatē nr̄aꝫ. ſꝫ nōmultū attēdit ſollicitudinē nr̄am. Attnfacere ei volumꝰ ſicut tres amici in viaſedētes. ⁊ ſcientes viā. on̄derunt amicoeoꝝ eandē viā. Quoꝝ pͥmus diceret Oamice. via quā vadis nō ē recta nec tuta. ſi cōtinuaueris viā iſtā. latrones etiātibi nocebūt. ⁊ cum ſecuꝝ te crediderismorieris. Scd̓us diceret. Uia iſta quāvadis. delectabil̓ videt̉. ſed qͥd ꝓdeſt tibi iſta delcātio. ſi amaritudo mētalis ē infine. Tercius v̓o diceret. O amice video infirmitatē tuā. ideo nō diſpliceat tibi. ſi do tibi ꝯſiliū. Nec ſis ingͣtus. ſi fecero tecū ſpēaleꝫ caritatē Sic facere vorluimꝰ ego ⁊ agnes iſti ep̄o. ſi audierit p̄mū. ſcd̓us mōſtrabit ei viā. terciꝰ v̓o introducꝫ eū in regionē lucis. Poſtea ſpōſe oſtēdebant̉ ea q̄ mittebant̉ diuinitus.ad informationē dicti ep̄i vt ſequit̉ Itēloquit̉ mat̓. Sic dicet̉ ep̄o Deꝰ licꝫ oīapoſſit facere. tn̄ hō ꝑſonalit̓ cooꝑari dꝫad hoc. vt pctm̄ fugiat̉. ⁊ caritas diuīaobtineat̉ G Tria nāqꝫ ſūt inductīaad fugiendū pctm̄. et tria cooꝑatiua adacqͥrendā caritatē. Tria p̄ma qͥbꝰ vitatur pctm̄ ſūt iſta. ſcꝫ penitere fidelit̓ deoībus q̄ remordēt ꝯſcientiā. nolle ea iterū volūtarie ꝯmittere. cōmiſſa ⁊ cōfeſſaſtabilit̓ emēdare. iuxͣ ꝯſilia eoꝝ qͥ mūduꝫꝯtempſerūt. Alia tria cooꝑatiua ad acqͥrendā caritatē iſta ſūt. Rogare primodeū in adiutoriū. vt auferat̉ pͣua delectatio. et det̉ voluntas faciēdi ea q̄ placētdeo. Nā caritas diuina non obtinet̉ niſideſideret̉. nec deſideriū erit rōnabile. niſiin dei caritate ſtabiliat̉. Et ideo tria ſunt
in homīe anteꝙͣ ingrediatur caritas. ettria alia ingrediūt̉. qn̄ infundit̉ caritasdiuina. Nā ante infuſionē caritatis deiturbat̉ hō de aduentu mortis. turbat̉ dediminutione honoꝝ ⁊ amiciciaꝝ. de mūdi aduerſitate. ⁊ carnis infirmitate Obtenta vero caritate. gaudiū ingrediturin anīa de tribulationibus mūdi qͣs patitur. anguſtiatur mens poſſidere mūdū.et gaudet facere honorē deo. et pro honore dei tribulari. Scd̓m v̓o inductiuūcaritatis eſt. facere elemoſinā de ſuꝑfluis. Cuꝫ em̄ epūs habet vaſa ⁊ veſtes. ſicut humili cōgruit p̄lato ad neceſſitatē.nō ad oſtentationē et ſuꝑfluitatē. ꝯtentetur de illis. et de reſiduis faciat elemoſinam. Nā cum de bonis et poſſeſſionibus temꝑalibus animarū. ditantur pauperes domeſticici p̄latoꝝ ⁊ laſciuiūt. tūcprofuſius alij veri pauperes clamabuntvindictā ſuꝑ eos. Tercium v̓o inductiuū caritatis. eſt labor caritatis. Nā quicūqꝫ nō legeret niſi vnū pat̓ noſter proobtinenda caritate. placeret deo. ⁊ caritas diuina ei citius appropinqͣret. UItem ait mater ad xp̄m filiū eiꝰ. Bn̄dictus ſis tu iheſu xp̄e optime gygas. qͥ celerrimꝰ fuiſti ad currendā viā. et fortiſſimus ad tenendū pugnā. Scribit̉ qͥppeꝙ dauid fuit gygas magnꝰ ⁊ fortis. ſednullo modo ſimilis tibi Dauid deniqꝫ alonge currēdo. iactauit lapidē cōtra hoſtem. tu vero appropinquabas pedibusinimico. et cōfregiſti dorſuꝫ eius. Dauidquoqꝫ hoſte ꝓſtrato abſtulit ei gladiū.amputando caput eius Tu vero ab hoſte ſtante abſtuliſti gladium. vincens hoſtem viuū patientia tua. et cōfringēs robur robuſti hūilitate tua Propterea tupugil pugilū es. cui nullus fuit nec eritſimilis De robuſto em̄ pr̄e ſurrexit fortiſſimꝰ filius. qͥ pr̄em et fratres liberauitErgo o pijſſime gygas rogo te. vt ep̄oiſti ſcientiā pugnādi donare digneris. etfortitudinē currēdi in ſtadio pugillū. vtſedeat cuꝫ veris gygantibus. qui vitam