LiberQuartus.

Si vero venenū cupiditatis carnis vl̓diuitiarū intrauerit cor. mox deus tranſuerberat mētem ſagitta caritatis ſue. nehomo ꝑſeuerās in pctō. a deo ſeꝑet̉. Ꝙſi aliquid immundū ſuꝑbie vel lutū luxurie fedauerit aīm. mox qͣſi anſer ꝑ fidei ⁊ſpei ꝯſtantiā deijcit. Ne vel animꝰ obduretur in vicijs. aut aīa iūcta deo dānabiliter maculet̉. Propterea filia. in oībusaffectōibus tuis et oꝑibus. ꝯſidera iuſtciā et mīam dei. et ſemper attēde finemUerba ſponſe ad deūde eius virtute et magnificētia. et rn̄ſiovirginis ad filiā ip̄am ꝯfortās. et qualit̓boni et ſerui dei nō debēt ceſſare a p̄dicatōe et monitōe gentium ſiue ꝯuertantur ſiue nō. qd̓ probat per exemplumCapl̓m. xxj.¶ Ees trinus et vnꝰ. trinus inEnedictꝰ ſis tu deus meus qͥꝑſonis. vnū in natura. A Tu esip̄a bonitas et ip̄a ſapīa. tu ip̄a pulcritudo et ptās. tu ip̄a iuſticia et veritas. perquā ſunt oīa. viuūt et ſubſiſtūt Tu vereſil̓is es flori creſcēti ſingularit̓ in cāpode quo oēs appropinqͣntes fori. obtinētſuauitatē inguſtu. et alleuiatōem in cerebro. delectatōem in viſu. fortitudinē ī reliquis mēbris. Sic oēs appropinqͣntestibi. fiunt pulcriores relinq̄ndo pctm̄. Fiunt ſapiētiores ſequēdo voluntatē tuā ⁊nō carnis. Fiūt iuſtiores ſequēdo vtilitatē aīe et honorē dei. Propt̓ea pijſſime deus. da michi id amare qd̓ te delectat. tēptatōibus virilit̓ reſiſtere. mūdana oīacontēnere. et te iugit̓ ī memoria mea retinere. ¶ Rn̄dit mat̓. hāc ſalutatōem ꝓmeruit tibi ille bonus iheronimus. qͥ receſſit de falſa ſapīa et inuēit ſapīaꝫ verā.qui contēpſit honorē terrenū et lucratꝰeſt ip̄m deum felix tal̓ iheronimꝰ. felicesqui eiꝰ imitant̉ doctrinā et vitā. qui fuitamator viduarū. ſpeculū proficientiū. doctorqꝫ totiꝰ veritatis et puritatis. BSed dic̄ filia. quid eſt qd̓ te ſollicitat ī

corde tuo? Et illa. Occurit inqͥt cogittio dicēs. Si bona es. ſufficit tibi bonitas tua. Quid ad te iudicare et prouocare alios. docereqꝫ meliores. qd̓ nec tuiordinis eſt nec ſtatꝰ. Ex qua cogitatōeita obdurat̉ animꝰ. ꝙ et ſuiip̄ius obliuiſcitur. totuſqꝫ refrigeſcit a caritate dei.¶ Rn̄dit mater. Hec cogitatio multoseciā profectos retrahit a deo. Nā dyabolus impedit bonos ne loquant̉ mal̓.ne forte cōpungerent̉. Impedit eciā neloquant̉ bonis. ne forte eleuarent̉ ad altiorē locum. qꝛ boni audita doctrina bonoꝝ eleuant̉ ad altiora merita et locaſic eunuchus ille legēs yſaiam. veniſſꝫ qͥdem ad minorē penā inferni. Sed occurit philippus et docēs eum compēdiū adcelū. eleuauit eū ad felicem locum. Siceciā petrus mittebat̉ ad corneliū. ſi cornelius prius fuiſſet mortuus. veniſſet qͥdem ꝓpter fidē ad refrigeriū. ſed aduēitpetrus et proiecit eum ad portā vite Similit̓ eciā paulꝰ venit ad dyoniſium. etduxit eū ad beatā remuneratōem ¶ Ergo amici dei nō dn̄t attediari in ſeruitiodei. ſꝫ laborare vt hō malꝰ fiet melior.hō bonus veniat ad ꝑfectiora. G Nāquicūqꝫ volūtatē hēret ſibilādi in auresoīm trāſeuntiū. ꝙ ihūs xp̄s eſſꝫ vere deifiliꝰ. et faciēdo coaret̉ qͣntū poſſꝫ ad alioꝝ ꝯuerſionē. licet nulli vl̓ pauci cōuerterent̉. nichil ominꝰ eandē mercedē obtineret ac ſi omēs ꝯuerterent̉. Sicut ꝑexēplū dico tibi. Si duo mercenarij exp̄cepto dn̄i foderēt montē duriſſimū. etaliꝰ inuēiret auꝝ electū. aliꝰ vero nichiſIſti ꝓpt̓ laborē et volūtatē digni equaleſſent mercede Sicut paulꝰ qͥ plures cōuertit ꝙͣ alij apl̓i qͥ pauciores ꝯuertebātoēs tn̄ vniꝰ erāt volūtatis. ſed diſpenſatio diuina occulta eſt Propt̓ea nō ē ceſandū. ꝙͣuis vl̓ pauci vel nulli recipiātv̓ba dei. Quia ſicut ſpina ꝯſeruat roſamet aſinꝰ trāſfert dn̄ꝫ ſuū. ſic diabolꝰ ſpinapctī ꝑ tribulatōes ꝓficit electis tāꝙͣ roſis. ne ꝑ p̄ſumptione cordis diſſoluāt̉ in