QuartusLiber.

Ipſa enim illud ſolū qd̓ habebat viuidūideſt amorem mūdi et filioꝝ reliquit tibiIdeo tue pietatis eſt prouidere eiy ORn̄dit mater ad ſpōſam filij dicēs. Filiaſta ſtabilis Ego rogabo filiū meum quidabit tibi victuꝫ annualē. et collocabitte in mōte. vbi milia milium angelorumſeruiūt ei Nā ſi cōputarent̉ oēs homīesqui nati ſūt ab adam. vſqꝫ ad nouiſſimūqui naſciturus ē in fine mūdi. pluſꝙͣ decem angeli īueniunt̉ pro vnoquoq̄ hoīeMūdus quippe nō eſt niſi. quaſi q̄damolla. Ignis vero ſubtus ollam ⁊ cinisſunt amici mūdi. Sed amici dei ſunt qͣſicibus optimus in olla. Ergo qn̄ paratafuerit menſa. tūc cibus dulcis p̄ſentabit̉dn̄o et delectabit̉ in eo. ſolla v̓o franget̉ſed tn̄ ignis non exſtingueturUerba virginis inrīsad filiam de reuolutōe amicoꝝ dei in hͦmundo. nūc in tribulatiōibus ſpūalibusnunc in conſolatōibus. et quid ſit tribulatio ſpūalis et conſolatio. et qͣliter amici dei debent gaudere et conſolari temporaliter.Capitulū. xij.Ater loquit̉. A Amici dei debent volui in mūdonūc tribulatiōe ſpūali. nuncconſolatōe ſpūali. Conſolatio vero ſpiritualis ē infuſio ſpūſſcī. ꝯſideratio magnaliū operū dei. Admiratio patiētie eiꝰEt qn̄ hec omīa delectabilit̓ oꝑe adimplent̉. Tribulatio vero ſpūalis eſt illa.qn̄ contra voluntatē cogitatōes immūde et inoportune conturbāt mentē. quādo mens anguſtiat̉ de inhonoratōe dei. ⁊de diſpendio aīarum. qn̄ animꝰ ex rationabili cauſa cogit̉ tꝑalibus ſollicitudinibus implicari. Sic eciā amici dei. qn̄qꝫpn̄t ꝯſolari conſolatiōe tēꝑali. ſicut deverbis edificatorijs. de ludo honeſtoſeu de alijs oꝑbus in quibus nichil detractoriū ſit aut inhoneſtū. Sicut ꝑ exēplum intelligere poteris. ¶ Si enī pug

nus ſemꝑ tenet̉ clauſus aut cōtraherentur nerui. aut manus debilitaret̉. Siceciam in ſpūalibꝰ Si em̄ animus ſtaretſemꝑ in ꝯtemplatōe. aut obliuiſcēs ſeiſum euaneſceret ſuꝑbia. aut minuereturcorona gl̓ie ſue. Ideo amici dei qn̄qꝫ ꝯſolant̉ ſpūs ſcī infuſione. qn̄qꝫ tribulanturdei ꝑmiſſione. qꝛ ꝑ tribulatōes extirpantur radices pctōꝝ. et fructus iuſticie radicant̉. B Ueruntū deꝰ qͥ videt corda et intelligit om̄ia. moderat̉ tēptationes amicoꝝ ſuoꝝ vt ſint eis ad ꝓfectūqꝛ oīa facit et ꝑmittit iuſte in podere etmēſura. Ergo qꝛ tu vocata es ī ſpm̄ deinoli ſollicitari de lōganimitate dei. quiaſcriptū eſt ꝙ nemo venit ad deum niſi pr̄traxerit eū. ¶ Sicut em̄ paſtor cū faſciculo floꝝ attrahit et allicit oues in domū. poſtea claudēs diligent̓ domū. licetoues diſcurrāt ꝑ ambitū nō tn̄ habebūtegreſſum. qꝛ domus munita ē ꝑietibus.tectū altū. ianue qͦꝫ clauſe. ¶ Propt̓ qꝛoues aſſueſcūt comedere fenū. intm̄ ꝙfacte māſuete. eciā comedūt fenū de manū paſtoris. Sic eciā eſt factū tecū Illaem̄ q̄ tibi antea videbant̉ īportabilia etdifficilia. iam facta ſūt leuia. intm̄ ꝙ tenichil iā delectat ſicut deusUerba xp̄i ad ſpōſamquę lacrime deo ſunt accepte et q̄ nonet de quibꝫ fienda ſeu eroganda eſt elmoſinaᵗ pauꝑibus ꝓ aīabus defunctorūet de ꝯſilio et rogamīe xp̄i ad ſponſam¶ Capitulum. xiij.Ilius loquit̉. A Miraris cur illū nō audio quē vides ml̓tas habere lacrimaset plurīa largiri pauꝑibꝫ ꝓ honore meiRn̄deo tibi ad primū. Ubi duo fōtes dicurrūt. frequent̓ contingit. ꝙ in vnū cōuenientes. alterius aqua q̄ turbida ē ēlutoſa. macl̓at ⁊ deturpat aquā fotis pꝑriſſimi. quā factā lutoſam qͥs poterit bibere? Sic ē eciā de lacrimis multorūQuorundā enī lacrime qn̄qꝫ procedi