Cercius.Liber

dei quaſi tribulantur in hoc mundo autad minus ſupplicium in futuro. aut admaiorem coronā in celo. Nam petrus ⁊paulus pro iuſticia mortui ſunt. ſed petrꝰamarius paulo. qͥa plus dilexit carnempaulo/ et qꝛ eccleſie mee accepit primatūdebuit et ſe michi amariori morte cōformare. Paulus vero qꝛ plus dilexit continentiaꝫ. qꝛ plus laborauit tanꝙͣ milesegregiꝰ gladin̄ obtinuit. qꝛ ego diſponoomīa ſcd̓m merita et ſcd̓m menſurā Propterea in iudicio dei nō coronat vel dānat finis vel mors contēptibilis ſed intētio. et volūtats hoīm̄ et cauſa. Sil̓e eſtde iſtis duobus ep̄is. nā alius patiebat̉amariorē penā et deſpectiorē mortē hocfuit ei a minorē penā ꝙͣuis non ad gl̓iaꝫ.qꝛ nō patiebat̉ bona volūtate. Ꝙ veroalius obtinuit glorioſum fineꝫ hoc fuitex occulta iuſticia mea. ſed nō eī admium eternū. quia non correxit voluntatem ſuam dū viuebat.Uerba matris ad filiāqūo per talentū dona ſpūſſancti deſignātur. et qualiter ſcūs benedictꝰ ſibi donūſpūſſancti datum multiplicauit. et ꝑ queſpūſſanctus vel ſpūs diabolicus homīsanimā ingreditur.Capl̓m. xx.Ater loquit̉. A Filiaſcriptū eſt ꝙ qui qͥnqꝫ talētaacceperat. alia quīqꝫ lucracratus eſt. Quid enī eſt talentū niſi donum ſpūſſancti. Nā alij accipiūt ſciētiaꝫalij diuitias. alij apud diuites familiaritatē. et tn̄ omēs duplū reportare debētdn̄o ſuo lucrum. ſcꝫ de ſciētia viuēdo vtiliter ſibi et alios inſtruendo. De diuitijset ceteris donis vtendo rationabilit̓. etalijs miſericorditer ſubueniēdo Sic illebonus abbas bn̄dictus. donū gr̄e qd̓ acceperat multiplicauit qn̄ om̄e contēpſitqd̓ tranſitoriū erat. qn̄ carnē ſuā ſeruirecoegit aīe. qn̄ nichil p̄poſuit diuīe caritati. Qui inſuꝑ timēs ne aures macularē

tur auditu inani. oculi viſione delectabiliū. fugit in heremū. imitās illū qui nōdum natus exultando intra viſcera materna. cognouit aduentū ſui pijſſimi redemptoris. Qui qͥdem bn̄dictus eciamſine hęremo obtinuiſſet celum. quia mūdus erat ei mortuus ⁊ cor eius totū plenum deo. Sed placuit deo vocare benedictū in montem vt cum pluribus innoteſceret plures eius exēplo ad perfectionis vitam incitarent̉ B Huiusbeati viri corpus erat quaſi ſaccus t̓re. īquo claudebatur ignis ſpirituſſancti. qͥexcluſit ab eius corde dyabolicum igneSicut enim ignis corporalis ex duobꝰaccēditur. ex aere ſcilicet et flatu hominis. ſic ſpirituſſanctus ingreditur animāhominis. vel per inſpiratōem ꝑſonalemaut per aliqua operatiōem humanā. ſeulocutōem diuinam mentem excitat addeum. Similiter ſpiritus dyabolicus viſitat ſnos ſed differunt incomꝑabiliterNam ſpūſſanctus calefacit animam adquerendū deum. ſed non comburit carnaliter. lucet eciam puritate modeſtieſed non obfuſcat mentem malicia. Spiritus vero nequā comburit mentem adcarnalia et amaricat ītolerabiliter. Obfuſcat quoqꝫ animā per inconſideratione ſui. et deprimit eam inconſolabiliterad terrena. Ergo vt ignis iſte bonus qͥerat in benedicto igniret plures. vocauit deus benedictum in montē. qui conuocatis ad ſe pluribus ſcint illis fecit deeis per ſpiritū dei maximū rogum. ⁊ cōpoſuit eis regulam de ſpū dei ꝑ quā ml̓ti perfecti facti ſunt ſicut bn̄dictus Nūcaūt multe faces ꝓiecte de rogo ſcī benedicti iacent vbiqꝫ diſperſe habētes ꝓ calore frigiditatē. pro luce tenebras. que ſiin igne iacerent cōglobate darēt vbiqꝫex ſe flammā et calorem.Terba matris ad filiāſancti benedicti vite magnificentiā. ⁊ ꝑfectōem per exemplū oſtendētia. ⁊ quo