Tercius.Liber

tuit nil poſſidere niſi cuꝫ licentia priorisſui: Contra ſuꝑbiam. īſtituit habere humilem habitū et ſimplicem Contra carnis inſatiabilē voragineꝫ. inſtituit abſtinentiā et tempus debitū ad ſe regulandum Priorem quoqꝫ conſtituit fratribꝰſuis. ad obſeruatōem pacis et cuſtodiaꝫvnitatis. ¶ Deinde volens quoddamſpūale ſignum dare fratribus ſuis. imp̄ſſit quaſi vnam ſpūalem crucem et rubeāin ſiniſtro brachio eoruꝫ iuxta cor. ꝑ doctrinam et exempli ſui efficaciā. qn̄ docuitet monuit eos continue recordari paſſionē dei. p̄dicare feruēter verba dei. nōꝓpter mundum ſed ꝓpter amorem dei ⁊animarum. Docuit inſuper illos magisſubijci ꝙͣ p̄eſſe. voluntate ꝓpriam odirecontumelias patient̓ ferre. nichil pretervictū eē veſtitū deſiderare. Ueritatemcorde diligere et ore proferre. laudem ꝓpriam nō querere. ſed diuina verba ſemper in ore habere et docere. et illa nō ꝓpter pudorem dimittere. nec propter fauorem humanū recitare. B Cunqinſtaret tempus reſolutiōis eius. quodfilius meus ei in ſpiritu oſtendit. iuit adme mat̓rem eius cū lacrimis dicens. Emaria regina celi. quā ip̄e deus p̄elegiſibi in coniunctōem deitatis et humanitatis. Tu es illa ſingularis virgo et ſingulariter digniſſima mater. Tu es illapotentiſſima de qua ipſa poteſtas prodijt. audi me rogantem te Quia enī ſciote potentiſſimā. ideo preſumo de te. Suſcipe fratres meos quos educaui ⁊ fouiſub ſtricto ſcapulari meo. et defēde eosſub lato mantello tuo. Rege eos et refoue ne hoſtis antiquus preualeat eis. etne diſſipet vineam nouellam. quā plātauit dextera filij mei. Quid vero dominamea aliud noto per ſcapulare ſtrictum.quod palliolum vnum habet ante pectꝰet aliud retro. niſi duplicem conſideratōem quā ad fratres meos habui? Sollicitabar qͥppe nocte et dię pro eis. quomodo in rationabili et laudabili deſer-

uirent deo temꝑantia. Orabam eciampro eis ne quid de mūdo concupiſceret.quod vel deum offenderet aut famā humilitatis et pietatis apud proximum denigraret. Nunc igitur quia tempus remunerationis mee īſtat. aſſigno tibi mēbra mea. doce ergo eos ſicut filios ⁊ pota eos ſicut mater. Cū hijs enim verbiset alijs vocatus eſt domīcus in gloriamdei. G Cui ego per ſimilitudine loquendo. Rn̄di taliter. O dn̄ice amice dilecte. quia dilexiſti me pluſꝙͣ te Ego ſublato mantello meo defendam et regamfilios tuos. Necnō et omnes qui in regula tua ꝑſeuerant ſaluabuntur. Mantellus vero meꝰ latus miſcd̓ia mea eſtquā nulli feliciter petenti denego. Sedomnes qui querūt ſub miſcd̓ie mee ſiniproteguntur. ¶ Sed quid credis tu ofilia mea qͥd̓ regula dn̄ici ſit? Utiqꝫ hūtlitas et continētia et contēptus mundiNam omēs qui hec tria aſſumūt et perſeuerando diligunt. nunꝙͣ damnabunt̉.et hij ſunt qui tenent regulā beati dn̄ici¶ Sed audi mirabile. dominicus aſſicnauit filios ſuos ſub mātello meo latoet ecce pauciores ſunt nunc ſub mantelo meo lato. ꝙͣ tunc erant ſub ſcapulariſuo ſtricto. Nec tamē omēs viuente adhuc ip̄o dn̄ico habuerunt ouina velleret domīcos mores. Sicut melius ꝑexeplum oſtendo tibi mores eorum Si dominicus deſcēderet de altitudine celeſtiin qua eſt. et diceret furi qui prodit devalle et conſiderat oues ad mactandūet perdendū. Cur inquiēs vocas et alducis oues meas. quas ex ſignis euideſtiſſimis cognoſco eſſe meas? Reſpodere poteſt fur Cur dn̄ice approprias tibꝰilla que tua nō ſunt? Nam ſubreptio volenta eſt aliena vſurpare ſibi. USi rn̄dere voluerit dn̄icus ſe enutriſſeeas ⁊ domuiſſe. et preceſſiſſe ⁊ docuiſſeDicturus eſt fur. Si tu enutriſti easªdocuiſti. tunc ego blandiendo ſuauiterreduxi eas ad voluntatem propriam