Tercius.Liber.

ſecum. eoſqꝫ filio meo pn̄tando. GDicito adhuc eidem ep̄o. ꝙ quia ip̄e petit me in ſuā caram amicam. ideo volodare ei fidem meam. et ligare me cū eoin vnum vinculū. Nā corpus dei quodfuit in me recipiet aīam eius in ſe cū magna caritate vt ſicut pater cū filio fuit īme. qui corpus meum et aīam habuit inſe. et ſicut ſpūſſanctus qui eſt in patre etfilio fuit vbiqꝫ mecum. qui ⁊ filiū meumhabuit intra ſecum. ſic et famulus meusligatus erit cum eodem ſpū. Nam quādo ip̄e diligit paſſionē dei. et corpus eiꝰhabet in corde cariſſimuꝫ. tunc habebithumanitatē que intra ſe ⁊ extra ſe habꝫdeitatē. et eſt deus in eo et ip̄e in deo. ſicut eſt in me deus et ego in eo. Cuꝫ vero famulus meꝰ et ego habemus vnumdeum. Tūc habebimus et vnū vinculūcaritatis. et ſpm̄ſanctū qui eſt cum pr̄eet filio vnus deus. Adde adhuc vnumverbum Si iſte epūs tenet ꝓmiſſionemſuam mecū. ego iuuabo eum dum viuitIn fine vero vite volo ſeruire et aſtareei. pn̄tando aīam eius deo et dicendo ſiO deus meus iſte ſeruiuit tibi. et obediuit michi. ideo pn̄to tibi animā eius¶ O filia. qͥd cogitat homo qͥ contēnitaīam ſuam. Nūquid deus pater cū incoprehenſibili deitate ſua dimiſiſſet innoctem filium ſuū pati in humanitate tā duram penā. niſi fuiſſet illa virtuoſa delectatio et affectio quā hꝫ ad anīas. et illaeterna gloria quā eis p̄parauit.¶ Hec Reuelatio facta ē de epiſcopoLync open̄. qui poſtea factus fuit archiepūs. Item de eodem. vj. liº. capº. xxij. qd̓incipit. Ille prelatus) Et de eodemAddicio.¶ Epūs pro quo tu ploras venit ad lue purgatorium. Ideo procerto ſcias ꝙꝙͣuis in mundo multos habuit impeditores iā ip̄i reportauerāt iudicium ſuū ⁊ip̄e ꝓpter fidem et mundiciam ſuam mecum glorietur:

Uerba matris ad filiāſub figura mirabili de quodā ep̄o. qualiter ſcꝫ epūs ꝑ papilionē verme. et humilitas et ſuꝑbia ep̄i per duas alas. ⁊ tresſpecies mala ep̄i palliantes. ꝑ tres vermis colores. ep̄i opera ꝑ ſpiſſitudinē coloris duplex voluntas ꝑ duo cornua papiliōis. et cupiditas per os. modica caritas per paruum corpus deſignantur ⁊exponuntur.¶ Capitulum. xiiij.Ater loquit̉ ad ſponſaꝫ filijdicens: A Tu es vasqd̓ poſſeſſor implet et magiſter euacuat. Attamen vnus et idem eſtqui implet et vacuat. Nam ſicut qui infunderet vaſi ſimul vinū et lac et aquādiceretur magiſter ſi vnum quodq̄ iſtorum inſiml̓ coagulatorū ſeꝑaret. ⁊ rediceret in naturam ꝓpriaꝫ. Sic ego materet magiſtra oīm feci et facio tibi. Nā ante annum et menſem dicta ſunt tibi plura negocia. ⁊ omīa quaſi coagulanturaīa tua. Que ſi ſtatim effunderent̉ ſiml̓videretur abhominabile. cum ignoraretur eoꝝ finis. Ideo paulatim diſtinguoea ſicut michi placet. ¶ Nunqͥd recolisꝙ miſi te ad quēdā ep̄um quē vocaui ſeruum meū? Ideo nunc ſimilamꝰ eū papilioni vermi. qͥ habet alas latas colore albo rubeo et blaueo reſꝑſas. cū vero tagitur. color eius ſpiſſus remanet in digitis tanꝙͣ cinis. Hic vermis modicuꝫ iabet corpus ſed groſſum os. duo cornusin fronte. et occultū locum in ventre. ꝑquem immūda vētris emittunt̉. BAle vero huius vermis ideſt ep̄i. ſūt humilitas eius et ſuperbia. Nam humilisapparet extra in verbis et geſtibus huilis in veſtibus et operatione. ſed intuseſt ſuperbia qua magnus eſt in conſpectu ſui. tumidus de honore. ambicioſu:de fauore hominū et arrogans. alijs ſupreferendo et aliena iudicando. Hijs ſatur duabus alis volat per humilitaten