Tercius.Liber.

dixit vnus ethiops qui aſtare videbat̉O iudex hec anima mea ē. quid facturꝰſum? Rndit iudex Purga eā et quaſi inprelo examina donec veniat conſiſtoriūin quo allegatōes amicoꝝ et inimicorūdiſcutienturToquitur ſponſa xp̄op̄ces effundendo pro ſupradicto ep̄o. ⁊ dern̄ſionibus xp̄i et virginis ⁊ ſancte agnetis ſponſe factis.¶ Capitulum. xij.Dn̄e mi ſcio ꝙ nemo ingreditur celū. niſi pat̓ traxerit eūA Ideo o pater pijſſimetrahe iſtum infirmū ep̄um ad te. Tu vero fili dei adiuua conantē Tu qͦꝫ ſancteſpūs imple caritate tua ep̄um frigidū etexinanitū. ¶ Rn̄dit pater. Si trahēs ēfortis. res vero q̄ trahit̉ ponderoſa nimis. citius diſſipabit̉ opus et adnichilatur. Si vero qui trahit̉ ligatus ē. nō poteſt adiuuare nec ſeip̄m nec trahentem.et ſi īmūdus eſt qͥ trahit̉. abhoīabil̓ ē adtrahēdū ⁊ tāgēdū Sic ep̄s iſte diſpoſiteſt. ſicut qͥ ſtat in diuerſorio deliberās ſecum q̄ via ſit tenenda. ¶ Rn̄dit ſponſaO dn̄e mi nūquid non ſcriptū eſt. ꝙ nemo ſtabiliter ſtat in hac vita. ſed aut admeliora vadit. aut ad peiora? ¶ Rn̄ditpater. vtrūqꝫ dici poteſt. Nā ſtat quaſiinter duas vias gaudij ſcilicꝫ et dolorisTurbat̉ de horrore ſupplicij eterni. affectat obtinere celeſte gaudiū. ſed tn̄ aſperum ſibi videt̉ viā que tendit ad gaudiaperfecte ambulare. Uadit vero qn̄ illaſequit̉ ad que feruentiorē hꝫ voluntatēB Item loquit̉ beata agnes Iſteepūs eſt diſpoſitus ſicut ille qͥ ſtaret īterduas vias. vnā earū ſciret artā in principio. ſed in fine gaudioſam. Aliam ſciretdelectabilem ad tēpus. ſed in fine habētem ꝓfundū inſatiabile et doloroſū: Cūqꝫ viator cogitans de iſtis vijs. delectaret̉ in eundo viā in principio delectabilem. timēs tn̄ de inſatiabili ꝓfundo inci-

dit talis cogitatio: Eſt inquit cōpendiquoddā in via iſta delectabili. ſi inuenero illud diu ambulare poſſum ſecurꝰ. ⁊cum appropinqͣuero fini et profundo. ſiinuenero compendiū nichil michi nocebit. Et ita ambulās ſecurus in via cumveniſſet ad ꝓfundum. cecidit miſerabiliter. qꝛ compendiū vt cogitauit nō inuenit. Taliū cogitationū viri inueniūturhodie multi. qͥ cogitātes taliter ſecumOneroſum eſt inquiūt ire viam artamdurū eſt relinq̄re voluntatē ꝓpriā et honores. Propterea ponūt ſibi ſpem falſaꝫet ꝑiculoſam. longa inquiūt ē vita nr̄amiſcd̓ia dei eſt maxima. delectabilis efmundus iſte. et ad delectatōem creatꝰIdeo nil obeſt ſi ad tēpus vtar mundoſcd̓m velle meū. qꝛ in fine vite ſequi volo deum. Eſt enim cōpendiū quoddaꝫvie huius mūdi ideſt contritio et cōfeſſio. hanc ſi obtinuero ſaluꝰ ero CTalis cogitatio velle ſcꝫ peccare vſqꝫ īfinem et tunc cōfiteri. eſt valde debilisſpes. qꝛ neſciunt anteꝙͣ cadunt. Quibet in extremis. inſpirat̉ qn̄qꝫ tantus dolor. et ſubitus finis. ꝙ nullomō fructuoſam inuenire poterunt contritōem. Etmerito. noluerunt enim p̄uidere futuramala cū potuerūt. ſed in arbitrio et limitatione ſua poſuerūt tempus miſcd̓ie deiNec ꝓponebāt finē facere pctō. antegpctm̄ nō poterat eos delectare. Similiter et epūs iſte ſtetit inter duas iſtasvias. Nūc aūt appropinqͣt vie delectabiliori carnis. et habet ante ſe qͣſi tria folia. que perlegit. Primū foliū legit dulciter. et continue. Scd̓m qn̄qꝫ. ſed nō cūdelectatione. Terciū foliū raro. ⁊ hōccum dolore. Primuꝫ vero ſunt diuitie ethonores quibus delectat̉. Secundū entimor iehenne et futuri iudicij quo conturbatur. Tercium eſt amor dei et tiofilialis. qui raro reuoluitur. Si enī attderet. quid pro eo fecit deus. quidue ēimpendit. nunꝙͣ amor dei extingueretin corde eius. Reſpōdit ſponſa. O dn̄a