Tercius.Liber
Nam prima hora cum mūdo vigilat hilariter. eius pulcritudinē intuens delectabiliter Scd̓a hora inter brachia mundi.que ſunt altitudo muroꝝ et vigilātia hominū armatorū dormit ſuauiter corporisſui ſecuritatē ſe per hec tenere confidēsfeliciter. Tercia hora pro mundano cōmodo corꝑalem laborem ſuſtinet gaudenter. vt ex hoc cum mundo letet̉ corꝑaliter. ¶ Quarta hora poſt corꝑaleꝫlaborem accipit quietē corꝑis libenterquia qͥd quid ei placet iam habet ſufficienter Quinta hora mentis inquietudinem habet multipliciter. vt mūdanis rebus prouidere videat̉ ſapienter Sextahora mentis quietē habet iocundaliter.prouiſionē ſuam mūdanis homībus placere videns vniuerſaliter. Septima hora audiēdo et videndo mūdi delectabilia.et in voluntatē ſuam trahit deſiderabiliter. ex quibus in corde accenditur īpatienter et intolerabiliter. Octaua hora ꝑficit actualiter. que prius deſiderabat ardenter. Nona hora aliqua ſibi placita ꝓter mundum omirtit inutiliter. ne videatur eos offendere. quos diligit carnaliter Decima hora aliqua bona ꝑficitſed nō delectabiliter. timens ꝙ infamishabeatur contēptibiliter. ⁊ diiudiceturmiſerabiliter. ſi ea aliqua ex cauſa omīſerit totaliter. et iſta hora decima ſolūmodo cum ſcā eccleſia ſolet cōmorari. Bona que facit non ex caritate faciens ſeꝫex timore. timet enim ſuppliciū ignis infernalis. qui ſi poſſet cū ſoſpitate corporis. et mundanaꝝ rerum abundantia ēnaliter viuere. de carentia ſuꝑne felicitatis nō curaret. D Propter ea dico certiſſime iurās ꝑ deum qui caret pͥncipio et erit ſine fine. ꝙ niſi ſe cito ad ſāctam eccleſiā cōuerterit. cum ip̄a nouēhoras ducendo. cū ancilla vero ideſt mūdo decimā. non tam̄ eū diligendo. ſꝫ inuitus eius diuitias et honores ſcd̓m ep̄ale officium habendo. omīa ad dei honorem humiliter et rationabiliter diſponē
do. ipſe in anima ſua ſpūalem ꝑcuſſionētam grauem habebit. ſicut ille ꝑ ſimilitudinem corꝑalem loquendo habere videretur. qui tam horribiliter ꝑcutteret̉ invertice. ꝙ planta pedis cum tota corporis carne diſſolueret̉. vene et nerui rūperentur. oſſa confringerent̉. et medulle miſerabiliter vndiqꝫ effluerent. Et ſicut amariſſime cor illius corꝑis cruciarivideretur. ſi vertex et viciniora mēbrapercuterent̉. dum etiam planta pedis q̄remotior ē lederetur. Sic ⁊ miſera anima diuine ſententie ꝓpinquiſſima ictuitorqueri exiſtimabitur amariſſime. dumconſciētia ſe videt vbiqꝫ intolerabiliterſautiari.Uerba virgīs ad ſpōſam qualit̓ epūs diligens mundū flabello pleno vento et teſtudini iacenti ī putredine comꝑatur. et qūo talis ambroſio ep̄o oppoſitus iudicatur.Capl̓m. vij.Criptura dicit. qui diligit animam ſuam in hoc mūdo ꝑdet eam. Iſte vero epūs diligit aīam ſuam iuxta o ēm voluptarē ſuā.et ſpūalis delectatio non eſt in corde eiꝰIdeo bene cōꝑari poteſt flabello plenovento iuxta cōflatoriū. Nā ſicut carbonibus conſūptis ⁊ ere ignito fluente adhuc remanet vetus in flabello. Sic ip̄eꝙͣuis nature ſue tribuit om̄e qd̓ appetitconſumēs tēpus ſuū inutiliter. tamen remanet ſibi eadē delectatio ſicut ventusin flabello. Nam voluntas eius eſt adſuꝑbiam et cupiditatē mundi. ex quibꝰinduratis corde dat occaſionē. et exemplū peccandi qui conſumpti in peccatisdefſuūt in infernū. ¶ Nō ſic diſpoſitusfuit ille bonus ambroſius epūs. Eiꝰ deniqꝫ cor plenum fuit diuina voluntateEius cibus et ſomnus rationabilis. quiexſufflans pct̄i voluptate. tempus ſuumconſumpſit vtiliter. et honeſte Ip̄e quippe bene vocari poteſt flabellū virtutū-