Secundus.Liber.
ctum habere et eo impleri? Quicunqꝫenim eum non habet. et qui eius caretdulcedine. infructuoſus eſt et inutilisipſe cadit et adnichilatur. Spiritꝰ vero ſanctus accendit illuꝫ quem inhabitat caritate diuina. aperit intelligentieſenſum. extirpat ſuperbiam et incontinētiam. excitat mentem ad dei honoremmundiqꝫ contemptū. Hunc ſpiritū apesinfructifere neſciunt. et ideo contemnūtregimen. refugiūt vnitatem et caritatisſocietatem. Uacue ſunt in bonis operibus. mutant lucem in tenebras. conſolationem in luctum. gaudium in dolorem.G Ueruntamē propter tria patior eas viuere. Primo ne in ſpacia preparata ingrediantur bruci. id eſt infidelesSi enim mali homīes inſimul ſubtraherentur. pauci remanerent boni. propterquorū paucitatem infideles quia pluresſunt ingrederentur ad eos. et cohabitātes eis nimium moleſtarēt. Secūdo tolerantur ad bonorū probatōem. Ex malicia quippe malorum. probatur bonorūconſtantia. Nam in aduerſitate oſtēditur quantum quiſqꝫ patiens eſt. In proſꝑitate vero quantuꝫ quiſqꝫ conſtans ēet moderatus. Quia ergo vicia quandoqꝫ ſubrepunt iuſtis. et virtutes freq̄nter extollunt. ideo permittunt̉ mali viuere cum bonis. ne boni diſſoluātur nimia leticia vel dormitēt accidia. ⁊ vt frequenter habeant ad deum oculos Ubienim minor eſt pugna minor dat̉ et merces Uercio tolerantur ad auxilium. negentiles vel inimici alij infideles noc eātſed timeant eo magis. quo plures fuerītqui vidētur boni. Et ſicut boni reſiſtūtmalis ex iuſticia cuꝫ diuina caritate. ſicet mali pro ſola vita tuenda et ira dei vitanda. Et ſic oēs mali et boni adiuuātſe inuicem. vt mali ꝓpter bonos ſupportentur. boni vero propter maliciaꝫ malorum ſublimiꝰ coronentur. LeCuſtodes vero apum hij ſunt prelati eccleſiarum. et prīcipes terre boni ſiue ma
li. Ad bonos vero cuſtodes loquor qͦset ego deus et cuſtos eoruꝫ ammoneo.vt cuſtodiant apes meas Conſiderentenim exitum earum et ingreſſum. Attedant ſi fuerint infirme vel ſane. Quodſi forte diſcernere neſciunt. ecce tribusſignis dico eis quomō cognoſcant Hecapes inutiles ſunt. que ſunt ſegnes ī volatū. indiſpoſite tempore. vacue ī apportatione dulcedinis. Segnes in volatuſunt illi. qui plus curant de temporalibus ꝙͣ eternis. plus timent mortem corporis ꝙͣ anime. qui ſic loquitur ſecuꝫ dicens. Cur debeo habere inquietudineꝫcum poſſim habere quietē? Cur debeome dare morti cum poſſum viuere? Nōconſiderātes miſeri. ꝙ ego rex glorie potentiſſimus. aſſumpſi in me impotentiā.Sum eciam quietiſſimus et ip̄a vera qͥes. et tamē aſſumpſi pro eis inquietudinem. quos et morte mea liberaui Illi vero indiſpoſiti ſunt tempore. quorum affectus querit terrena. quorum locutō adſcurrilia. quorum opus ad ꝓpriam vtilitatem. quorum tempus tale eſt. quale q̄rit corpus. Illi autem caritatem nō habent ad alueolum nec congregant dulcedinem. quia opera quedaꝫ faciunt michi bona. ſed ex timore ſupplicij. Qui licet opera quedam pietatis habent. nontamen reliquunt ꝓpriam voluntatem ⁊peccatū. Qui ſic habere volunt deum.vt tamen nec mundū reliquant. nec aliquem defectum et turbatōem patiāturIſti tales vacuis pedibus currunt in domum. quia currunt ſed indiſcrete. volant ſed non caritate debita.Propterea cum autumnus venerit ideſt tempus ſeparationis. Apes inutilesſeparabuntur a bonis. que pro amoreſui et cupiditate. fame eterna cruciabūtur. Pro contemptu vero dei et tedioboni. nimio frigore diſſoluentur. ſed nōconſument̉. ¶ Uerūtn̄ amici mei. de triplici malicia malarū apū ſibi cauē debēt.