Secundus.Liber.
dedit duo bona. ſcꝫ libertatē faciēdi bona. et omittēdi mala Quia cū plures angeli creari nō deberēt. iuſtum fuit vt homo haberet libertatē aſcēdēdi ſi vellet.in dignitatē angeloꝝ. Anime eciā hominis deus dedit duo bona. ratōem ſcꝫ diſcernendi cōtraria a cōtrarijs. et meliora ab optimis. Scd̓o dedit fortitudinēin bono ſtandi. Cūqꝫ iſtam caritatē deiad hoīem videret diabolus. cogitauit ſecum ex inuidia ſic Ecce deus quoddānouum fecit qd̓ in locum nr̄m pōt aſcēdere. et pugnando vincere qd̓ nos negligenter reliquimus. Si poterimus illudſupplantare ⁊ decipere. deficiet a pugnaet tunc ad tantam dignitatē nō aſcēdetDeinde excogitato cōſilio deceptiōisdeceperūt ex malicia ſua primuꝫ hoīem.et in eum ex iuſticia ꝑmiſſione mea p̄ualuerunt. Sed qūo vel qn̄ victus ē hō?Utiqꝫ. qn̄ dimiſit virtute et fecit ꝓhibitum. Qn̄ magis delectabat ꝓmiſſio ſerpentis ꝙͣ obediētia meaꝫ D Propter hanc igitur inobedientiaꝫ non debebat eſſe in celo. qꝛ contempſit deum. nececiam in inferno. qꝛ aīa ſuccurrēte ratōeconſiderabat diligēter qͥd̓ fecit. et aſſumpſit ſibi contritōem pro cōmiſſo Propterea virtuoſus deus cōſiderās miſeriamhomīs. diſpoſuit ei quaſi vnā cuſtodiaꝫet locū captiuitatis. vt in ea homo exꝑiretur infirmitatē ſuam. et lueret inobedientiā ſuā. donec mereret̉ aſcendere addignitatē quā amiſit. Hoc iterū perpendens dyabolus. voluit interficere aīamhoīs ꝑ ingratitudinē. Et immittēs ſtercus ſuum in aīam. ſic obumbrabat intellectū eius. ꝙ nec habebat dei caritatemnec timorē. Obliuiſcebat̉ qͥppe iuſticiadei. et iudiciū eius contemnebat̉. ⁊ ideonō timebat̉. et dabat̉ obliuioni bonitasdei et donum eius. Et ideo tūc nō diligebat̉. ſed ſic obumbrata cōſciētia miſerabilit̓ ſtabāt hoīes. ⁊ miẜabiliꝰ cecider̄tꝘͣuis vero ſic diſpoſitꝰ erat homo. nōtn̄ adhuc defuit virtus dei. ymo oſtēdit
miſcd̓iam ſuā et iuſticiam, Miſcd̓iaꝫ qn̄oſtendit hoībus ſcꝫ ade et alijs bonis.ꝙ temꝑe diffinito obtinerent auxiliū. ꝑqd̓ feruor et dilectio ad deū excitabat̉.Oſtēdit et iuſticiā ſcilicet in diluuio ſubnoe. ꝑ qd̓ timor dei in cordibꝰ infundebatur. E Poſt hec aūt dyabolus nōdeſtitit adhuc iterū inquietare hoīem. ſꝫduabus malicijs alijs aggreſſus eſt eūPrimo īmiſit ei ꝑfidiā. Scd̓o deſꝑatōemPerfidiā ne crederēt hoīes verbo dei.et vt mirabilia eius fato deputarēt. Deſꝑatōem vero. ne ſperarēt ſalutē et gl̓ieamiſſe adeptōem. Contra hec duo. deꝰvirtuoſus non deſtitit alia duo remediaopponere. Nam contra deſꝑatōem dedit ſpem. nominās nomen abrae. et promittens ſe de ſemīe eius naſciturū. quiad amiſſam hereditateꝫ reduceret eū. eteius fidei ſequaces. Inſuꝑ et inſtituit ꝓphetas. quibus modū redemptōis et loca et temꝑa paſſionis ſue oſtendit: Cōtra ſcd̓m ſcꝫ contra ꝑfidiam. loquebat̉deus moyſi. et oſtēdit ei legem et volūtatem ſuam. et verba ſua ſignis et oꝑibus adimplebat. Hijs impleris nec adhuc malicia dyaboli deſtitit. ſed hoīemad deteriora ſemꝑ inſtigans. immiſit cordi eius alia duo. Primo ſcꝫ cogitare legem nimis intolerabilē. et inquietari ineius obſeruatōe. Scd̓o immiſit ei ꝙ qͣſiincredibile videret̉. et nimis difficile adcredendū. ꝙ deus ex caritate vellet mori. et ex caritate tribulari. F Contra hec duo deꝰ iterū alia duo remediadedit. Primo ne homo inquietaret̉ in legis duricia. miſit filiuꝫ ſuum in virginisvteꝝ. qͥ aſſumpta hūanitate cōpleuit eaque legis erant. et deinde ip̄am legē mitigauit. Contra ſcd̓m oſtēdit deus v̓tutem maximā. Nā mortuus ē creator procreatura. Iuſtus pro impijs. tribulatuseſt innocēs vſqꝫ ad vltimū punctū. ſicutper ꝓphetas fuit ꝓphetatuꝫ. Nec adhucceſſauit nequicia dyaboli. ſed erexit ſeadhuc contra hoīem alia duo īmittēdo
g. iiij.