Secundus.Liber.

iſtis curialibꝰ apparuit quidā bonꝰ homō et amicꝰ meus. qui cogitabat apudſe. Nō excolo terraꝫ vt agricultor Nōdeſudo in fluctibus maris vt mercatorNō īſiſto labori manuū vt oꝑator egregius. Quid ergo faciam. aut quibꝰ operibus placabo deū meum? Sed nec virilis ſum in labore eccleſie. Corpus meum debile eſt. et molle ad patiendū vulnera. Manus remiſſa ad feriendum inimicos. Mens faſtidioſa ad cogitandūceleſtia. Quid ergo faciendum eſt modoꝰ Certe ſcio quid faciam. Surgamet obligabo me cum iuramento ſtabili. ſub temꝑali principe. ꝙ defenſurꝰ ſimviribus meis et ſanguine meo fidē ſancte eccleſie. D Ueniens autē illeamicus meus ad principem ait Dn̄eego ſum de defenſoribus eccleſie Corꝑmeuꝫ nimis molle eſt ad patiendū vulnera. Manꝰ remiſſa ad feriendū Mēinſtabilis ad cogitandum bona. ⁊ laborandum, Uoluntas michi placet ꝓpriarequies non ſinit me fortiter pro domodei ſtare. Ideo ꝯſtringo me cū iuramēto publico. ſub obediētia ſancte eccl̓ie.et tua o princeps. ꝙ eam defenſurꝰ ſimomībus diebus vite mee. Ut ſi forte tepida mens ⁊ voluntas fuerit ad certādum. ꝓpter iuramentum teneor. et compelli poſſum ad laborandū. Cui rn̄ditprinceps. Uadam tecū ad domum dn̄i.et ero teſtis iuramenti tui et ꝓmiſſiōistue Ueniētes aūt ambo ad altare meūamicus meus flexo genu āte altare meum. dixit: Ego nimis infirmus ſū in carne mea. ad patiendum vulnera: Uoluntas ꝓpria nimis eſt michi cara. Manustepida ad ꝑcutiendum. Ideo in p̄ſentipromitto obedientiā deo ⁊ tibi qͥ caputes. cum iuramento meo firmiter aſtringens me. ſcām eccleſiā contra inimicoseius defenſurum. Amicos dei confortatuꝝ Uiduis orphanis ⁊ fidelibꝰ dei benefacturū. Contra eccleſiā dei et fidēeius. nunꝙͣ aliqͥd contrariū acturū. In-

ſuꝑ obligo me correctioni tue. ſi errareme contingat. ad hoc vt obligatus adobedientiā. tanto magis cauere poſſimpeccata et voluntatē ꝓpͥam. ⁊ tanto feruentius et facilius inſiſtere volūtati deiet tue. Sciamqꝫ tanto michi eſſe damnabilius ceteris ⁊ contēptibilius. ſi violata obediētia mandatis tuis cantrairep̄ſumpſero. E Facta aūt iſta ꝓfeſſon ad altare meum. Princeps ſapienter cōſiderans. diſpoſuit ſibi habituꝫ abalijs ſecularibus diſtinctū. in ſignū abdicationis voluntatis ꝓpͥe. ⁊ vt ſciret ſe ſuperiorē habere. ⁊ debere ei obtemꝑareDedit eciam princeps in manu eiꝰ gladium dicens. Hoc gladio inimicos decōminues et interficies. Dedit et ī brachio eius clipeum dicens. Hoc clipeodefende te contra inimicorū iacula. etpatienter tolera illata. vt prius crepatclipeus ꝙͣ fugias. Iſte amicus meꝰ hecomnia audiente clerico meo qui p̄ſenserat. firmiter ſeruaturū ſe promiſit Quiclericus facta ꝓmiſſione. dedit ei corpmeum in robur et fortitudinem. vt amicus meus per corpus meū michi vnitꝰ.nunꝙͣ a me ſeꝑaretur: Talis fuit amicus meus georgius et plures alij. taleset deberent eſſe milites. qui nomē deberent habere propter dignitatē. habituꝫpropter oꝑatiōem et defenſionem fidetſancte. Audi nunc quid inimicimei faciūt contra ea. que amici mei prius fecerunt. Deniqꝫ. amici mei ingrediebant̉ monaſteria. ex diſcreto timore ⁊diuina caritate. Sed hij q̄ nunc ſunt inmonaſterijs. vadunt in mundū pro fuibia ⁊ cupiditate. hn̄tes ꝓpͥam voluntatefaciētes corporis ſui delectamēta Iſtorum qui in tali voluntate moriunt̉ iumcia eſt. ꝙ non ſentiāt nec obtineāt celeſte gaudiū. ſed penā in inferno ſine fineScito eciam. ꝙ clauſtrales qui coguſtur cōtra velle ꝓpͥuꝫ. ex diuina caritatefieri p̄lati. nō ſunt in eoꝝ numero cōputandi. Milites qͦꝫ qui mea portabāt ar