Liber.Secundus.

ſuum. In iſtorū corde habitator celi dominus ē. et ex iſtoꝝ caritate deꝰ oīa reficiens ſuauiter reficit̉. Iſti ſemꝑ ocl̓oshn̄t ad hoſtia ne intret inimicus. auresad dn̄m. manus ad pugnandū cōtra inimicū. Hos tu filia in quantū potes imitare. quia fundamentū eoꝝ in petra eſtfirmiſſima. Alie vero domus fundamentū habēt in luto. et ideo veniente vētoconcutientur.Uerba matris dei adfilium pro ſpōſa. et qͣliter xp̄s ꝑ ſalomonem figuratur. et de crudeli ſentētia cōtra falſos xp̄ianos.Capitulum. iiij.Ater dei loquebat̉ ad filiūdicens: Ecce fili ſponſa tuaplorat. qꝛ pauci ſūt amici tuiet inimici multi. Rndit filius. Scriptūeſt ꝙ filij regni eijcient̉. ⁊ filij non regniaccipient hereditatē. Sic eciā ſcribit̉.ꝙ quedē regina de vltimis finibus. venit videre diuitias ſalomonis. ⁊ audireſapientiā eius Que cū vidit. vix p̄ admiratiōe habuit ſpm̄. Qui aūt erāt in regno eius. nō attēdebāt ſapīam eiꝰ. necadmirabant̉ diuitias eius. Ego ſū illeſalomon in figura. ſꝫ lōge ditior et ſapiētior ſalomone. qꝛ a me eſt oīs ſapiētia. ⁊ſi quis ſapiēs eſt. Diuitie mee ſunt vitaeterna et gl̓ia indicibil̓. Has ego ꝓmiſixp̄ianis et p̄bui tanꝙͣ filijs. Ut ſi me imitarent̉ et verbis meis crederēt. ſine fineeos poſſiderēt. Sꝫ iſti ſapientiā meamnō attendūt. oꝑa deſpiciūt. ꝓmiſſionēmeā ⁊ diuitias meas habent ꝓ nichiloQuid ergo faciaꝫ eis? vtiqꝫ. Quia filijnolūt habere hereditatē. extranei id eſtpagani recipient. Ip̄i enī ſicut regīa extranea. ꝑ quā intelligo infideles anīas.venient et admirabunt̉ diuitias gloriemee et caritatis. intm̄. ꝙ a ſpū infidelitatis ſue cadent. et ſpū meo replebūturQuid autē faciā filijs regni? Faciā eisſicut ſapiens figulus. q̄ materiā quā pri-

us de luto fecit. cū non ꝑſpexerit eā honeſtam et aptā. deprimit eā ad terram ⁊cōminuit Sic ego xp̄ianis faciā. qͥ cummei eſſe deberēt. qꝛ eos ad ymaginē meaꝫ formaui. et per ſanguinē meū redemiſed deformati ſunt cōtemptibilit̓. ꝓpterea ſicut terra cōculcabunt̉. et in infernum deprimenturUerba dei p̄ſente ſpōſa de ſui magnificētia et in figura mirabili qualit̓ xp̄s ꝑ dauid. et iudei et malixp̄iani et pagani ꝑ tres filios dauid deſignant̉. ⁊ qualiter eccleſia ſubſiſtit ī ſeptem ſacramentis.Capl̓m. v.Go ſum deus. nō lapideusvl̓ ligneꝰ. nec ab aliquo creatus ſꝫ oīm creator. manēsſine principio et ſine fine. A Egoſum qͥ veni in virginē. et fui cū virgine.nō tn̄ amittēs deitatē Sed ego qui erāꝑ humāitatē in virgine manēte deitate.ego idem cū pr̄e et ſpūſancto regnabaꝫin celo et in t̓ra per deitatē. Ego eciaꝫſpū meo inflammabā virginē. nō ꝙ ſpiritus meus qͥ inflāmabat ſeꝑaret̉ a meſed idem qͥ inflāmabat idē erat in patreet in me filio. et in eo pat̓ et filius. et hijvnus deus nō tres dij. Ego ſum ſimilisdauid regi. qͥ habuit tres filios. Unuseorum vocabat̉ abſolon qͥ q̄rebat vitāpatris. Scd̓us eoꝝ q̄rebat regnū prīsſui. ſcꝫ adonyas. Tercius obtinuit regnum ſcꝫ ſalomon Primus notat iudeoshij ſunt qui vitam meā et mortē meamquerebāt. et deſpiciebāt conſiliū meumPropterea nunc cognita retributioneeoꝝ. poſſum dicere ſicut dixit dauid de filio ſuo mortuo. Fili mi abſolon. id eſt ofilij iudei. vbi eſt nūc deſideriū vr̄m ⁊ expectatio? O filij mei. vbi eſt nunc finisveſter? B Compatiebar vobis exeo. cum me deſideraſtis venturū. quemtot ſignis audiſtis veniſſe. Cum deſideraſtis fugitiua. que oīa iam fugerunt.

f. iij.