Primus.Liber.

peccauerūt ꝑ cōcupiſcētiā carniū Egoenī dedi homī oīa neceſſaria ad honeſtatē. et ad moderantiā. ſꝫ ipſe oīa vult hr̄eīmoderate et indiſcrete. Ip̄e enī ſi ſufficeret natura. ſine ceſſatōe vellet cōmiſceri. ſine refrenatōe bibere. ſine mō cōcupiſcere. Ꝙͣdiu enī poſſet peccare. nūꝙͣ ceſſaret a pctō Ideo continget eisſicut illis in deſerto. ꝙ morient̉ ſubitanea morte. Quid enī eſt vita iſtius tꝑisniſi quidā punctꝰ ad eternitatē Propterea quaſi ſubitanea morte morient̉ ī corpore. ꝓpter breuitatē huiꝰ vite. et viuētin pena ad aīam ſine fine Tercio peccabant in deſerto ꝑ ſuꝑbiā. qꝛ ſine volūtate dei volebāt aſcēdere in pugnā. Sichoīes ꝑ ſuꝑbiā ſuā volūt aſcēdere in celum. et nō confidūt in me ſed in ſe. faciētes voluntatē ſuā. et meā relinquentesPropterea ſicut illi ab hoſtibꝰ. ſic iſti interficient̉ a demonibꝰ in aīa. ⁊ cruciatꝰeoꝝ erit ſempit̓nus Sic ergo odiūt mequaſi ſerpentē. colūt ꝓ me ydolū. affectant ꝯcupiſcentiā ſuā plus ꝙͣ me. diligūtſuꝑbiā ſuam ꝓ hūilitate mea. ¶ Ueruntn̄ adhuc ſic miſericors ſū. ꝙ ſi conuerſifuerint ad me cū cōtrito corde. ego conuerto me ad eos ſicut pat̉ pius. et ſuſcipio eos. Q Tercio ꝑ virgā iſtā petra dedit aquā: Petra hec ē cor durumhoīs. hoc enim ſi ꝑcutit̉ timore et amoremeo. ſtatim eff luūt lacrime contritiōiset penitētie. Nullus ſic indignus. nullꝰſic malus. ſi vertit ſe ad me. ſi paſſioneꝫmeā intime cōſiderat. ſi potentiā meā attendit. ſi bonitatē meā qualit̓ t̓ra fructificat et arbores ꝑpēdit. ꝙ nō fluunt oraeius lacrimis. et omīa mēbra eius ad deuotōem extitant̉. Scd̓o in arca moyſiiacuit māna. Sic in te mat̓ mea et v̓goiacuit panis angeloꝝ et ſctārū aīarū. etiuſtoꝝ in t̓ra. qͥbus nil placet niſi dulcedo mea. qͥbus mūdus omīs mortuꝰ eſt.qui libent̓ ſi eēt volūtatis mee eēt ſinecorꝑali cibo: Tercio in arca illa eranttabule legis. ſic in te iacuit dn̄s omniuꝫ

legum: Ideo bn̄dicta ſis tu p̄ oībus q̄ſunt in celo et in t̓ra creataꝫ E Poſtea loquebatur ad ſpōſam dicēs. Dicamicis meis tria: Ego cū corꝑalit̓ conuerſabar in mūdo. ſic tꝑaui verba mea.ꝙ boni fiebant ex ip̄is fortiores et feruētiores Mali vero fiebāt meliores. vt patuit in magdalena. matheo. et alijs ml̓tis. Sic eciā tꝑaui verba mea. vt inimici mei nō poſſent infirmare ea. Propterea laborent illi feruenter qͥbus verbamea mittuntur vt boni ex verbis meisfiāt ardentiores in bono. Mali reſipiſcant a malo. et ab inimicis meis caueant ne verba mea impediant̉. Ego qͥppe nō maiorē iniuriā facio dyabolo. qangelis in celo. Si enī vellē bn̄ poſſemloqͥ verba mea vt totus mūdꝰ audiret/Ego ſufficerē eciā aꝑire īfernū. vt omnes videret penas eius. ſꝫ hͦ non eēt iuſticia. qꝛ tunc hō ſeruiret michi ex timore. ſed ex caritate deberet michi hō ſeruire. Nā nullus niſi qͥ caritatē habet. ītrabit in regnū celoꝝ. Tūc deniqꝫ iniuriāfacere dyabolo. ſi iuri eius mācipatumreciꝑem ab eo. ſine bonis oꝑibus. Angelo in celo eciā facerē iniuriā. ſi ei qumūdus ē et caritate feruētiſſimꝰ. ſpūshoīs īmundi coeqͣret̉. ¶ Ideo nullus intrabit celū. niſi qͥ quaſi aurū in igne purgatorio ꝓbatus ē. aut bonis oꝑbus ſic diutina ꝓbatōe in mūdo exercitatus ē. ꝙ nō ſit in eo macula. que debeatpurgari. Si ignoras qͥbus mitti debeātverba mea. ego dicam tibi. Ille dignꝰeſt habere verba mea. qͥ promereri vultoꝑbus. vt veniat ad regnū celoꝝ Uelqui oꝑibus bonis p̄cedentibus promeruerat. ill̓ aꝑient̉ verba mea et in illosingredient̉. Nā illi quibꝰ ſapiunt verbamea. et qui nomē ſuū hūilit̉ ſperāt ſcriptum in libro vite. hij tenēt verba meaQuibꝰ āt nō ſapiūt. ꝯſiderāt qͥdē verbaet ſtatim proiciūt et euomuntUerba angeli ad ſpō-