Primus.Liber.

Iſti autem iudicant eū propter volūtatem ꝓpͥam abſqꝫ timore. qn̄ inhonorāt eūper peccatū. a quo ſi vellē poſſent abſtinere. Sed nec a peccato abſtinent. necpro pctō facto verecundant̉. qꝛ nō attēdūt. ꝙ indigni ſunt bn̄ficijs eius cui nōſeruiūt. E Deteriores ſunt iuda. qꝛiudas tradito dn̄o ſciuit ip̄m bene eſſedeum. et grauit̉ ſe contra eū peccaſſeſed deſperauit ſeip̄m. ⁊ properauit diesſuos ad infernū. credēs ſe indignū viuere Iſti autē bene ſciūt peccatū ſuū. ⁊ tn̄perſeuerāt in eo. nullaꝫ pro eo in cordecompunctōem habētes. Sed volūt cūviolētia et potētia quadam ſumere regnum celorū. qn̄ hoc non oꝑbus ſed ꝓpt̓ſpem vanā habere cogitant. quod nullidabitur niſi oꝑanti. et patiēti aliquid ꝓdeo. Deteriores ſunt eciā crucifixoribꝰeius. qꝛ cum illi viderūt oꝑa filij mei bona. ſcꝫ quia reſuſcitauit mortuos. leproſos mūdauit. cogitabāt apud ſe. hic facit inaudita et mirabilia muſitata. namproſternit quos vult vno verbo. ſcit cogitatōes nrās facit quecūqꝫ vult Si ꝓceſſum ſuū habebit. oēs ſubiciemur poteſtati eius. et ſubditi eiꝰ erimus: Ideone ſubicerent̉ ei crucifixer̄t eum ꝓpterinuidiā. Si enim ſciuiſſent ꝙ fuiſſꝫ reglorie. nunꝙͣ crucifixiſſent eum. EIſti autē vidēt oꝑa eiꝰ quotidie ⁊ magna mirabilia. vtunt̉ beneficijs eiꝰ ⁊ audiūt qūo ei ſeruire debent. et ad eum venire: Sed cogitāt apud ſe. ſi omīa tꝑalia ſunt relinquēda. Si volūtas eius ⁊non noſtra faciēda eſt. graue eſt hoc etintolerabile. Ideo cōtemnētes voluntatem eius. ne ſit ſuꝑ voluntatem eoꝝ.crucifigūt filiū meū ꝑ induratiōem. addentes contra cōſcientiā ſuā pctm̄ ſuꝑpeccatū. Iſti aūt peiores ſunt crucifixoribus. qꝛ iudei fecerūt ꝓpter inuidiamet qꝛ neſciebant eū eſſe deum Iſti autemſciūt eū eſſe deū. ⁊ ex malicia ſua et preſumptione cauſa ꝓprie cupiditatis. crucifigūt eū amarius ſpūalit̓ ꝙͣ illi carna-

lit̉. qꝛ iſti redempti ſūt. illi nōdū redēptierāt Ergo ſpōſa obedi filio meo ⁊ timeeū. qꝛ ip̄e ſicut ē miẜicors. ſic ē eciā iuſtꝰ.Collocutio gratā deipatris et filij ad inuicē. et qualit̓ patertradidit filio nouam ſpōſam. et filiꝰ eaꝫin ſuā gratant̓ recepit. ⁊ quomō ſpōſusinformat ſpōſam de patiētia et ſimplicitate per exemplum.Capl̓m. xxxviij.Ater loquebat̉ ad filiū. AEgo veni cū caritate ad virginem. et ſumpſi verū corpꝰtuū ex ea, Ideo tu in me et ego in te Sicut ignis et calor nunꝙͣ ſeparant̉. ſic deitatem ab humanitate impoſſibile erit ſeꝑari Rn̄dit filius. Omnis gloria et honor ſit tibi pater. fiat volūtas tua in meet mea in te. Rndit iterū pater: Eccefili hāc nouā ſponſam aſſigno tibi quaſioue. ad regendū et nutrienduꝫ. de quatanꝙͣ poſſeſſor ouis. habebis caſeum adreficiendū et lac ad bibendū. et lanamad veſtiēdū. Tu aūt ſponſa debes obedire ei. Ad te enim ꝑtinent tria. Oportet te eſſe patientē. obedientē. ⁊ libetēTunc ait filius ad patrē Tua volūtascum poteſtate. ptās cū hūilitate. humilitas cū ſapiētia. ſapīa cum miſcd̓ia. fiatvoluntas tua. que eſt et erit ſine principio et ſine fine in me. Ego aſſumo eammichi in meā caritatē. in tuā potentiāet ſpūſſancti regimē. qui nō tres dij ſedvnus deus. B Tunc ait filius adſpōſam ſuā. Audiſti quomō pater aſſignauit te michi quaſi ouem. Oportet ergo te eſſe ſimplicē ⁊ patientē quaſi ouēet fructuoſam ad nutriendū ⁊ veſtiēdūTres enim in mūdo ſunt Primus ē totus nūdus. Scd̓us ē ſitiēs. Tercius ēeſuriens. Primꝰ ſignificat fidē eccleſiemee q̄ nuda eſt. qͥa omēs erubeſcūt loqͥfidem et mandata mea. et ſi ſunt qui loquunt̉ contemnunt̉. et mēdacij arguuntur Ideo verba mea que de ore meo