Primus.Liber.

Liber.

te eſſe potentior. Tercio vidi que futura erāt. et quia gloria tua et honor eſt ſine principio et ē ſine fine. inuidebā tibi ⁊cogitabā. ꝙ libent̓ cruciarer ſemꝑ omīpena amariſſima. ad hoc vt tu morereris. et in tali cogitatiōe cecidi. Et ideoinfernꝰ ē factus E Rn̄dit dn̄s Tuqueſiſti a me quare iſtam ſic dilexerim.certe qꝛ oēm maliciā tuā cōmuto in bonum. Tu enī qꝛ ſuꝑbus factus es. ⁊ noluiſti me creatorē tuū habere tibi parēEgo ideo hūilians me in omībus. peccatores colligo et me eis cōparo. dādoeis de gloria mea Scd̓o qꝛ tu tā prauācupiditatē habuiſti. vt velles eſſe potētior me. Ideo ego peccatores potentesfacio ſuꝑ te. et potentes mecū: Tercioqꝛ tu inuidiſti michi Ego ſic caritatiuꝰſum. vt me ꝓ peccatoribꝰ offerrē. ¶ Deinde ait dn̄s. Nūc dyabole illūinatū ētenebroſum cor tuū. Dic iſta audiēte. qͣlem caritatē ego habeo ad illā. Et dyaholus. Si poſſibile eſſꝫ inqͥt. libētiſſimepatereris vnā penā talē in quolibet mēbro tuo ſpecialit̓. qͣlem ſemel in cruce īom̄ibus mēbris paſſus es. an̄qͣ ea careres. F Tūc rn̄dit dn̄s Si ergo ſicmiſericors ſum vt nulli petēti veniā denegem? Pete et tu mīam hūilit̓ a me.dabo tibi: Cui rn̄dit dyabolus Nequaꝙͣ hoc faciā. Nā qn̄ cecidi ad quodlibetpctm̄ ſiue cogitatū inutilē ſeu dictū. ſtatuta eſt pena. et vnuſqͥſqꝫ de ſpiritibꝰ qͥceciderūt. penā ſuā habebit. Igit̉ anteꝙͣcuruarē genu meū corā te. magis velleomēs penas glutire in me. ꝙͣdiu os aꝑiri ⁊ claudi poſſet ad penaꝫ. ita vt ſemꝑrenouatus eſſem ad penā. Tūc ait dn̄sad ſponſam ſuā. Ecce ꝙͣ induratus eſtprinceps mūdi. et ꝙͣ potēs cōtra me exocculta iuſticia mea. Ego qͥppe poſſemdelere eū ex potētia mea in vno pūctoſed nō facio ei maiorē iniuriā. ꝙͣ angelobono in celo. Cū aūt tempus eiꝰ venerit qd̓ nunc appropinqͣt. iudicabo eumcū ſequacibus ſuis. Ideo ſponſa mea ꝓ

cede ſemper in bonis oꝑbꝰ Dilige metoto corde. nichil timeas niſi me. Egoenim ſum dn̄s ſuꝑ dyabolū. ⁊ ſuꝑ omīaquecunqꝫ ſunt.Uerba virgīs ad ſpōſam. ꝓp̓um dolorem in xp̄i paſſione explicantia. et qualiter ꝑ adam et euam mūdus fuerit venditus. et ꝑ xp̄m et eiꝰ matrē virginē fuerit redemptus.Capitulū. xxxv.Aria loquebat̉. A Cōſidera filia paſſionē filij mei.Cuius mēbra fuerūt michiquaſi mēbra mea. et qͣſi cor meū. Namip̄e ſicut alij filij in viſceribꝰ mr̄is ſolenteſſe. ſic fuit in me. Sed ip̄e ꝯceptus eſtex feruēti caritate diuine dilectōis. alijaūt ex cōcupiſcētia carnis Un̄ bn̄ dicitIohānes cōſobrinꝰ eius. Uerbū carofactū eſt Nā ꝑ caritatē ip̄e venit ⁊ eratin me. Uerbū aūt et caritas ip̄m fecer̄tin me. Ip̄e quippe erat michi quaſi cormeū. Propterea cū naſceret̉ ex me. ſenſi ego ꝙ quaſi dimidiū cor meū naſceretur. et exiret ex me. Et cū ip̄e pateret̉.ſenſi ꝙ quaſi cor meū patiebat̉. Sicutenī illud qd̓ dimidiū eſt extra et dimidium intra. et ſi illud pungit̉ qd̓ extra eſt.eque ſentit dolorē qd̓ intus ē. Sic egocū flagellaret̉ et pungeret̉ filius meus.quaſi cor meū flagellabat̉ et pungebat̉B Ego eciā fui ꝓpinquior ei in paſſione. nec ſeꝑabor ab eo: Ego ſtabā vicinius cruci eius. et ſicut hoc grauiꝰ pūgit qd̓ vicinius eſt cordi. ſic dolor eiꝰ gͣuior erat p̄ ceteris michi. Cūqꝫ reſpexiſſꝫad me de cruce et ego ad eū. tūc de oculis meis qͣſi de venis lacrime exibāt Etcū ip̄e me cerneret dolore cōfectam. intm̄ amaricabat̉ de dolore meo. ꝙ omīsdolor vulnerū ſuoꝝ. erat quaſi ſopitusſibi. p̄ dolore meo quē in me videbat Propterea audact̓ dico. qꝛ dolor eius eratdolor meus. qꝛ cor eius erat cor meum.Sicut enī adā et eua vendiderūt mūdū

d. iij.