Primus.Liber.

domo choree ītrauerit. tūc amicꝰ eiꝰ exiſtens in illa choree leticia. vidēs amicūſuū venienteꝫ triſtē et meſtū. ſtatim dimiſſa leticia. ſegregat ſe a chorea et cōdolet amico dolēti. ¶ Chorea iſta eſtmundus iſte. qui ſemꝑ voluit̉ ſollicitudine. qui homībus ſtultis videt̉ eſſe leticia. In quo mūdo ſunt tria. Inanis leticia. verba ſcurrilia. labor inutilis. quiaomīa ꝑ que homo laborat relīquit poſtſe. Qui aūt eſt in hac mūdi chorea. cōſideret laborē et dolorem meū et condoleat michi. que erā ab om̄i leticia mūdiſegregata. ⁊ ſegreget ſe a mūdo. In morte namqꝫ filij mei. eram ſicut mulier habens cor affixum quinqꝫ lāceis. Primaenim lācea. erat nuditas ve recunda ⁊vituperoſa. qꝛ videbam filiū meū cariſſimū et potentiſſimū. aſtare ad columnānūdū et nichil oꝑimēti habentē. BScd̓a erat accuſatio eius. Nam accuſabāt eū. dicētes eū ꝓditorem et mendacem. ⁊ eciā inſidiatorē. quē ego ſciebamiuſtū eſſe et veracē. nullumqꝫ offendiſſevel voluiſſe offendere. Tercia lanceamichi erat ſpinea corona eius. q̄ ſic īmaniter pupugit caput eius ſanctiſſimuꝫ.vt ſanguis deflueret in ore eius. ⁊ ī barbam et in aures eius Quarta erat voxlamētabilis in cruce. qua clamauit adpatrē dicēs. O pater qͣre me dereliquiſti? Ac ſi vellet dicere. Pat̓ nō eſt quimiſereat̉ mei niſi tu. Quita lancea quecor meū ꝑtranſibat. erat mors eius duriſſima. De quot enī venis ſanguis eiusexiuit p̄cioſus. quaſi tot lanceis cor meum ꝑforatū ē. Perforate ſūt nēpe venemanuū eius ⁊ pedū. et dolor neruorū ꝑforatorū acceſſit incōſolabilit̓ ad cor eiꝰet de corde iterū ad neruos. et quia coreius erat recētiſſimū et optimū. qꝛ compaginatū de optima natura. ꝓpter ea certabant inter ſe vita et mors. et ſic amarius ꝓtrahebat̉ vita inter dolores. CAppropinquāte autē mortē. cū p̄ intolerabili dolore rūperet̉ cor. tūc ſtatim cō-

tremuerunt omīa mēbra eius. et caputqd̓ ad dorſum eius reclinabat̉ eleuauitſe modicū. Oculi ſemiclauſi aꝑiebāturquaſi ad medietatē. Os eius ſimiliteraꝑiebat̉. ⁊ videbat̉ lingua eius ſanguīolenta. Digiti et brachia que erant quodāmodo cōtracta extendebant̉. Tradito aūt ſpū caput inclinabat̉ ad pectus.Manus de loco vulnerum modicū ſubmiſerūt ſe. Pedes ſuſtentabāt maiꝰ pondus. ¶ Tunc aruerūt manꝰ mee. Oculi obtenebrati ſunt. et facies palluit qͣſimortui homīs. Aures nichil audieruntOs nichil potuit loqui. Pedes eciammei nutauerunt. et corpus meū ceciditad terrā. Surgēs aūt de terra cū viderem filiū meū leproſo deſpectiorē. poſuivoluntatē meam totam ad ip̄m. ſciēs ꝙſcd̓m voluntatē eius oīa facta fuiſſent.et nō potuiſſent fieri niſi ip̄o ꝑmittenteet regratiabar ei ꝓ omībus. Leticiaqꝫquedā mixta erat meſticie. qꝛ videbameū qͥ nūꝙͣ peccauit ex tanta caritate voluiſſe talia pati pro peccatoribus Ergoquicūqꝫ eſt in mūdo. cōſideret qual̓ erāin morte filij mei. et ſemper habeat preoculis.Uerba dn̄i ad ſpōſamindicantia qualiter quidā ante eius tribunal venerat iudicādus. et de terribili et horribiliſſima ſentētia illata a deo. ⁊ab oībus ſanctis contra eū.Capl̓m. xxviij.Idebat ſponſa deū quaſi iraOtū qui dicebat. A Egoſū ſine prīcipio et ſine fine. Nulla īmutatio ē apud me. nec āni ⁊ dies. Sꝫ om̄etēpus huiꝰ mūdi. ē apud me qͣſi eſſꝫ vnahora vl̓ momētū. Oīs qͥ videt me. om̄eqd̓ ē in me videt qͣſi ad punctū ⁊ intelligit Sꝫ qͥa tu ſpōſa mea corꝑalis es. ideonō ſic potes ꝑciꝑe ⁊ cognoſce̓ ſicut ſpūsIdeo indicabo ꝓpter te qd̓ actum eſtEgo ſedi quaſi in iudicio. qꝛ om̄e iudiciū datū eſt michi. ⁊ venit quidā iudicā