Primus.Liber.
citius poſſet obtinere aurū. Si aūt cōcauū in eo inueniri nō poſſet. tūc deberet lancea nimis valenter ⁊ toto conamine infigi in eā. ⁊ ſic hr̄e poſſes qd̓ emiſti ¶ Quis eſt iſte magus niſi dyabolꝰqui ſuadet hoībus delectatiōes et honores. que nō ſunt niſi rana. Nam falſa ꝓmittit eſſe vera. et vera facit videri falſaIp̄e enī poſſidet aurū illud p̄cioſū ideſtaīam. quā precioſiorē om̄ibus ſtellis etplanetis per potentiā deitatis mee feci.quā īmortalē ⁊ ſtabilē et delectabiliorēmichi ceteris creaui. et p̄paraui ei mecum eternā requiē et habitatōem CHanc ego de poteſtate dyaboli melioriauro et maioris p̄cij emi. qn̄ pro ea dedicarnē meam īmunē ab om̄i pctō. ⁊ ſuſtinui tam amarā paſſionē. ꝙ nullū meummēbrum eſſet ſine vulnere. Redēpta ātaīa. poſui eā in corꝑe tanꝙͣ in ſcrinio. donec eā in dignitate deitatis mee collocarem. Nūc aūt aīa hoīs ſic redemptafacta ē velut turpiſſima et viliſſima rana. ſaltans ꝑ ſuꝑbiā. ⁊ cōmorans in ceno ꝑ luxuria. ⁊ abſtulit michi aurū. ideſtoēm iuſticiā meā. Et ideo dyabolus bene pōt dicere michi Aurū qd̓ emiſti nōeſt aurū. ſed rana nutrita in pectore delectatiōis mee. Separa ergo corpꝰ abaīa. et videbis ꝙ ſtatim volitabit ad pectus mee delectatiōis. vbi nutrita eſtCui ego rn̄deo. Quia rana horrida eſtviſu. horribilis voce. ⁊ venenoſa in tactu. nec aliqͥd michi boni nec delectationis cōfert. ſꝫ tibi in cuiꝰ pectore nutrita eſt. tua ꝓpterea ſit. qꝛ tua de iure eſt:Ideo aꝑto oſtio. ideſt ſeꝑata aīa a corꝑeſtatim volabit ad te. tecū ſine fine manſura. Q Talis eſt enī aīa illiꝰ de qͦtibi loquor. Nā ip̄a eſt velut rana peſſima. plena omī immūdicia et voluptate.nutrita in pectore dyaboli. Ad cuiusſcriniū ideſt corpꝰ. nūc ꝑ appropinqͣtōeꝫmortis appropinquo. qd̓ pedet in qͣtuorcardinibꝰ caſuris Quia corpus eiꝰ exqͣtuor ſubſiſtit. ſcꝫ fortitudine. pulcritu
dine. et ſapiētia. et viſu. que oīa iā nuncincipiūt ſibi deficere. Cūqꝫ aīa eius ſeparabit̉ a corꝑe. ſtatim volabit ad dyabolū. de cuius lacte nutrita ē. qꝛ oblitaeſt dilectōis mee. qua ſuppliciū eiꝰ quodmeruerat ꝓ ea ſuſcepi. Nā michi nō rependit dilectōem ꝓ dilectōe mea. ſed ⁊inſuꝑ aufert michi iuſticiā meā. qꝛ michimagis deberet ſeruire qͥ redemi eā ꝙͣ alteri Sꝫ ip̄a magis delectat̉ in dyaboloUox or̄onis eius eſt michi ſicut vox rane. viſus eiꝰ in cōſpectu meo abhoīabil̓Auditus eiꝰ nūꝙͣ audiet gaudiū meumNec tactus eiꝰ venenatus ſentiat deitatem meā. E Uerūtn̄ qꝛ miſericorsſum. et aīa eius licet īmūda ſit. ſi adhucattrectaret aliquis ⁊ cōſideraret. ſi aliqua cōtritio eſſet in ea et volūtas bōa⁊ infigeret mēti eius lanceā acutiſſimāet feruentē. id eſt timorē diſtricti iudicijmei. adhuc inueniret grāꝫ meā ſi velletcōſentire. Qd̓ ſi nulla eſſet in eo cōtritio nec caritas. ſi qͥs tn̄ pūgeret eū mordaci correptōe et rep̄henſione dura. adhuc eſſet in eo ſpes. qꝛ ꝙͣdiu anīa cū corpore viuit. mīa mea oībus aꝑta ē ¶ Uide ergo qꝛ ꝓ caritate mortuꝰ ſum. et michi nullus repēdit caritatem. ſꝫ aufertmichi iuſticiā meā. qͥa iuſtum eſſet vt homīes eo melius viuerent. quo maiori labore redēpti ſunt. Sed nūc eo deteriꝰviuere volūt. quo eos amariꝰ redemieo fiducialius peccare volunt. quo magis eis pct̄m abhoīabile oſtēdi. Ideo vtde et conſidera. qꝛ nō ſine cauſa iraſcor.qꝛ grām meā conuertunt ſibi in irā. Redemi enī eos a pctō. et ip̄i ſe magis īplicant pctō. Tu ergo ſponſa mea reddemichi q̄ teneris. idē aīam tuā mundammichi cōſerua. qͥa ꝓ te mortuꝰ ſū hac decauſa. vt eā michi mundam ſeruares.Interrogatio dulciſſima mrīs ad ſpōſam. ⁊ rn̄ſio hūilis ſpōſead matrē. Et replicatio vtilis mrīs adſpōſam. ⁊ de ꝓfectu bonoꝝ int̓ malos