Primus.Liber.
Ideo in veritate mea qui ſum veritasiuro. ꝙ iudicabo eū ſicut meretricē adignē ſulphureū. Sicut ꝓditore et inſidiatorē. ad oīm membroꝝ inciſionem. et ſicut dn̄i ſui cōtemptore. ad ꝑpetuā cōfuſionē. ¶ Ueruntū ꝙͣdiū aīa et corpꝰ inſimul ſūt. mīa mea aꝑta eſt ſuꝑ eū. ¶ Hoceſt aūt qd̓ requiro ab eo. ſcꝫ vt frequētius interſit diuinis. Nullū tīeat obprobriū. et nullū cōcupiſcat honorē. Et vtnūꝙͣ noīetur in ore ſuo nomē ſiniſtrumDeclaratio.Ic prior ordīs Ciſtercienſisſepeliuit excōmunicatū Cūqꝫ legiſſet vltimā cōmendatōem ꝓ eo. dn̄a birgitta rapta in ſpū audiuit. Iſte fecit ſicut potuit. et ſepeliuitIam ſcito ꝓ certiſſimo. ꝙ iſte poſt iſtūmortuū primus ſepeliet̉. Nā peccauit inpatrē. qui dixit nō eſſe acceptorē ꝑſonarū. nec honorare vultū diuitis. Hic vero ꝓpt̓ modicū corruptibile. honorauitindignū. et locauit vt non debuit interdignos. Peccauit in ſpm̄ meū. qui ē cōmunio et cōmunicatio iuſtorū. qn̄ iniuſtū ſepeliuit. Peccauit in me filiū. quiaego dixi. Qui me ſꝑnit ſpernet̉ Iſte vero honorauit illū ⁊ exaltauit. quē eccleſia mea et vicarius meus ſpreuit. Quprior auditis verbis iſtis cōpūctus. q̄to die mortuus eſt.Uerba xp̄i ad ſpōſamde modo et reſpectu quē debeat in or̄oetenere. Et de tribus generibꝫ hoīm inhoc mūdo deo ſeruientiumGo ſum Capitulū. xiiij.deus tuꝰ qui in cruce crucifixus verus deus et verꝰ hōin vna ꝑſona. ſū quotidie in manibꝰ ſacerdotis. A Cū michi aliquā or̄onem facis. cōclude ſemꝑ ſic orōem tuamvt ſcꝫ velis fieri ſemꝑ voluntatē meamnō tuā. Quia cū ꝓ dānatis exoras. nōexaudio te. Qn̄qꝫ eciā cōtra ſalutē tuāoptas fieri. et ideo neceſſe ē tibi volun-
tatem tuā michi cōmittere. qꝛ oīa ſcio.qui ꝓuideo tibi nichil niſi vtile. Multiquippe orant nō recta intentōe. et ideonō merent̉ exaudiri. ¶ Tria nāqꝫ ſuntgenera hoīm ſeruiētiū michi in hoc mūdo. Primi ſunt qͥ me credūt eſſe deū etlargītorē oīum. et ſuꝑ oīa potentē. Hijſeruiūt michi hac intentōe. vt ſcꝫ tꝑaliaet honorē optineant. ſꝫ celeſtia ſunt eispro nichilo. et gaudēter ea amittunt. vtobtineat prn̄tia. Hijs iuxta voluntatemeorū. ꝓſꝑitas ſecl̓i in oībus accedit. Etſic amiſſis eternis. in tꝑali cōmoditateremunero eos quidqͥd boni fecerūt ꝓme vſqꝫ ad vltimū quadrantem. et vſqꝫad nouiſſimū punctū. B ¶ Scd̓iſunt qui credūt me deū oīpotentē ⁊ diſtrictū iudicē. et iſti ſeruiūt michi ex tīore pene. nō aūt ex amore celeſtis glorieNiſi enim timerēt. nō michi ſeruirentTercij ſunt qui credūt me oīm creatorem et verū deū. qui credūt me iuſtū etmiſericordē. Et ſeruiūt michi nō ex tīore alicuius pene. ſed ex diuina dilectōeet caritate. Et mallēt quippe oēm penāſi ſufficerēt magis ſufferre. ꝙͣ me ſemelad iram ꝓuocare. Iſti vere merent̉ audiri in p̄ce ſua. quia volūtas eorum eſtſcd̓m voluntatē meā. Primꝰ enī nūqͣ exiet de ſupplicio. nec videbit faciē meamScd̓us aūt tā magnū ſuppliciū non habebit. nec tamē faciē meam videbit. niſi correxerit illū timorem penitētia.Uerba xp̄i ad ſpōſamconditōes magni regis xp̄o appropriantia. Et de duobꝰ gazophilacijs. ꝑ queamor dei et amor mundi deſignant̉. Etde doctrina ꝓficiendi in hac vitaCapitulū. xv.Go ſum ſicut vnus rex magnus et potēs. A Ad regem enī ꝑtinēt quatuor. Prmo debet eſſe diues. Scd̓o mitis. Tercio ſapiens. Quarto caritatiuus. Egovere ſum rex angelorū et oīm hominū