Prologus.Cardinalis.
prout hec ⁊ alia in eius reuelationū volumine pleniſſime deſcribunt̉. Bene ergo dicit̉. ꝙ ozias .i. dn̄s apl̓icus. et preſbiteri. ſcꝫ prelati dixerūt Iudith. .i. ſctēBirgitte. Oīa que locuta es vera ſuntet illud. iij. reg̓. xvij. Uerbū quidē dn̄i īore tuo verū ē. Et hec de primo ſigno ⁊argumento primo.Capl̓m ſcd̓m in quo ponitur ſcd̓m ſignū ⁊ ſcd̓margumentū quo diſceruunt̉ reuelationes diuine a reuelationiMpliꝰ (bus dyabolicis.aūt ſcd̓m ſignū ⁊ ſcd̓m arguImentum. quo diſcerni poſſunt reuelatiōes diuine a reuelatōibusdyabolicis ſumit̉ ex parte effectus. quēreuelatio in aīo cui fit reuelatio efficitet oꝑatur Reuelatio quidē diuīa homine efficit humilē. flexibilē et diſciplinatum. et ideo dicit̉. ꝓuerº. iijº. Cū ſimplicibus ē ſermocinato dei. Et ꝓuer. xj. vbiſapiētia ibi hūilitas Spūs vero dyabolicus ſuꝑbū reddit animū tumidū. preſumptuoſū et ꝑtinacē. Qualis enī vnuſquiſqꝫ eſt talia oꝑat̉: vt trahit̉ ex Bernardo ſuꝑ pͣs. Qui hītat. Ex qͦ ſigno efficax capit̉ argumentū. ꝙ reuelationesbtē birgitte facte fuerāt ei a ſpū ſctō miniſtrate ¶ Qultiplices enī effcūs ſpūaliū virtutū ex huiuſmōi diuino iubareceleſtiū reuelationū in eius aīo ꝯſurgebāt. vtpote v̓tus hūilitatis ꝓfunde. ſapor int̓ne dulcedinis. et flāma diuini amoris. Hūilitas quidē. qm̄ huiuſmōi reuelatōnū celeſti lumīe ꝑfuſa nō extollebat̉. nō ſe iactabat. non laudes hūanasquerebat. ſꝫ maiori cōtinue profūdabat̉hūilitate ſub obediētia regimīe. et diſciplina prīs ſpūalis viuebat Nichilqꝫ eoꝝque ſibi reuelabant̉ ꝑtinacit̓ aſſerens ſiue credens. Oīa examini iudicio et correctioni pr̄is ſpūalis. et alioꝝ ſpūaliumpr̄m et ſapientū prelatoꝝ eccl̓ie offerēs
humilit̓ ſubmittebat. vn̄ tante humilitatis effecta erat. vt tā indignam ⁊ peccatricē ſe reputaret. ꝙ in orōe ſepe loquēdo criſto qͣſi de eo ſtupēdo admirabat̉.et quodāmō eū redarguebat. ꝙ eā tamindignā ad videndū viſiones diuīas. etaudiendū ⁊ ſcribendū ſcīſſima eius verba ipſe ſibi eā elegerat. vt patet in iiij?libro. capº lxxvijˢ Et. vj. libro. ca. lij. etin ſcd̓o libro. ca. xviij. cū ml̓tis ſimilibꝰUn̄ libro. vj. ca. lij. ita dicit̉ in rubricaAdmirante ſponſa ⁊ indignā ſe reputāte corā criſto de iſta grā ſibi data videndi et audiēdi in ſpū. ⁊r. ¶ Ceteꝝ ſcd̓oin huiuſmōi reuelatōibus et viſionibꝰ.non ſolū eius animꝰ diuina irradiabat̉illuſtratōe. verū eciā ſapore quodā int̓ne dulcedinis afficiebat̉: et diuini amoris incēdio vehemētius inflāmabatur.ſicut patet ex ml̓tis locis ſuorū libroꝝ.de quo mō dicit btūs Gregoriꝰ Cū deꝰꝑ ſemetipſum aīe loqͥtur ſola in nobis.vis int̓ne inſpirationis apit̉. qꝛ virtuseius intima quadā dulciſſima ſubleuatione cognoſcit̉. Un̄ merito iſta gl̓ioſavidua birgitta deſignatur ꝑ iudith. queconfitēs et glorificās deum int̓pretaturHec enī qͣnto alciori lumīe et copioſiore diuine illuſtratōe ſplēdore eleuabat̉.tāto ꝓfundioris hūilitatis effcā confitebat̉ deū prēm luminū a quo ē om̄e datūoptimū ⁊ om̄e donū ꝑfectū deſcendit. ⁊laudibꝰ gl̓ificabat ⁊ bn̄dicebat ꝯtinuisCapl̓m terciū ī quo ponitur terciū ſignū et tercium argumentū. quo diſcernunt̉ diuine reuelationes a dyabolicis.Eterum terciū ſignū et t̓ciūargumentū. qͦ reuelationesſpūs ſcī a reuelatiōibus ſpūsdyabolici diſtinguunt̉ eſt puritas et ītegritas veritatis eoꝝ que reuelant̉. Qn̄enī reuelatōes ꝑ totū cōtinēt veritatēſine admixtione alicuius falſitatis nondubiū quin ſint a ſpū ſancto. qui doctor