Spes eſt in virtute: qͣſi ſcintillatioin fomite. Sine fomite durare nonp̄t ſcintillatō. Subtrahere fomitē:interit: emorit̉. Subminiſtra: viuet.Paud ſecus ſpes ruit ſine fundamēto. ſine pabulo moritur: media deficit. extinguitur ſine nutrimēto: areſcit ſuccīſa radice. Speſenī ſine vitavirtutū et deuotōis dulcedine nō ēſpes: ſꝫ p̄ſumptio. Inter timorem ⁊ſecuritateꝫ ſpes media ē: et eſt ſpesincerti nomē boni. Vita ⁊ dulcedoextermināt faciē timoris: ſecuritati dāt fortitudine: dāt decoreꝫ. Eaꝓpter dicet deo. Sīgulariter in ſp̄eꝯſtituiſti me. Et in pace in idipſuꝫ.dormiā et requieſcā. Eſt enī fulcitafloribꝰ ⁊ ſtipata maliſ caritas ilriꝰ:q̄ foras mittit timorē et dicet. Leuaeius ſub capite meo: et dextera eiuſāplexabit̉ me. Leua ꝯmīatō ſupplicij: dextra ꝓmiſſio regni. Inter haſſpes cubat. in molli ſtrato caritatis: vita ⁊ dulcedo ſternūt hoc: ⁊ hoceſt mediū illud in ferculo ſalomoniſde quo ſcpͥtura ait. Media aūt caritate cōſtrauit. Vides nūc ſublimitatē carmīs huius. Primo ponit vitaꝫq̄ ē in integritate virtutū: ſcd̓o dulcedinē ſpiritualiū gaudioꝝ: deindeſpem infert eternoꝝ. Om̄ia hec regna miſcd̓ie. dn̄a mūdi. regina celorum contulit mundo. virgo virginū. ſancta ſcōꝝ lumē celorum. iuſtorū gloria. peccatorū venia. deſperatorū reparatō. deficiēciū fortitudo. ſalus orbis. ſpeculum totius integritatis: ip̄a intercedat ꝓ peccatisnr̄is. p̄ſtante dn̄o filio eius ⁊ vnico:cuius regnū ⁊ imperiuꝫ ſine fine ꝑmanet in ſecula ſeculoꝝ Amen.GSermo. ij. vnde ſupra.Ilingue cētū reſonarēt oraqꝫ cētū. ferrea vox michimaria: nil dignū tibi dicerepoſſum. ſtella maris que virgo beata vocaris. O quā te memorē virgo: quibꝰ laudibꝰ efferā? Infādiſſima lingua mea. q̄ coinquinata ē cū mortuis. incircumciſa labijs.nec purgata igne altaris. inqͥetummalū habēs in naribus ſpiritū. ruinis effluēs vndiqꝫ: quid dignū laudis laudibꝰ tuis poterit immolare?Eleuata ē magnificētia tua ſuꝑ celos ⁊ ſuꝑ omnē terrā gloria tua: itaut nec in celo inueniatur creatura q̄tuā digne laudare queat magnificetiā. nec in terra ſit q̄ gloriā tuamexprimere valeat. Nemo enī nec incelo nec in terra inuentus ē dignuiaperire librū ꝑrogatiuarū tuaꝝ: ⁊digne ſoluere ſeptē ſignacula eiusPlenitudinē gratie. aduētū ſpiritꝰſācti in te. v̓tutis altiſſimi ob̓ūbratōeꝫ. v̓bi ꝯceptionē. ꝙ ſine gͣuamīegrauida. ſine dolore puerpera. v̓gopariter et fecunda: qͥs enarrabit̉Viri diuitiaꝝ multi. de ciuitate dn̄iv̓tutū miſerunt manus ſuas ad hecfortia. ⁊ tn̄ altitudinē diuitiarū harū ad liqͥdū ꝯp̄hēde̓ nō potuerunt:qꝛ inueſtigabiles vie iſte ⁊ inſcrutab̓ilia vniu̓ſa. Conati ſūt ⁊ nō datuꝫē vltra duꝫ adhuc ordirent̉ ſucciſiſūt. Quis enī loqͥtur potentias hasdomini: auditas faciet om̄es laudeseius? Et ſi digne nullus: qͥſqꝫ tn̄ ꝓviribꝰ. Pro ſe quiſqꝫ viri ſūma certabat opuvi: ut ait quis. Deniqꝫ currebāt omnes in odore vngētorū tuoruꝫ. Trahe et nos poſt te o ſanctaſanctorum: et oſtende lumen miſerationum tuarum. Sub vmbra alarum tuarum nos protege: ad teenim clamamus exules filij eue.