Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Einzelbild herunterladen
 

auditum. et flecte oculos cordis: etpprio diſces exꝑimēto quid agaturNemo enī ſcit que ſūt in hoīne: niſiſpūs hominis qui in ip̄o ē. Si ſuꝑbiaſi inuidia. ſi auaricia. ſi ābitio. aut ſimilis aliqͣ peſtis abſcōdita eſt vixeffugere poterit hͦ examen: ſi fornicatō ſi rapina. ſi crudelitas. ſi frausvlla. aūt quelibet culpa admiſſa interdū. hūc iudicē nō latebit reus ipſe nec inficiabit̉ corā ip̄o: trāſijt enīvelociter totus ille pruritꝰ delectatōnis inique ⁊ voluptatis: illecebratota breui finita ē. ſed amara quedā. impreſſit ſigna memorie. ſꝫ veſtigia feda reliquit In illud ſiquideꝫrepoſitoriū velut in ſentētiam aliꝙͣtota decurrit abomīatō. immūdiciatota defluxit. Volumem grande cuivniuerſa inſcripta ſūt ſtilo vtiqꝫ veritatis. amarū iā vēter tolerat: et ſifauces miſeras breui trāſitu dulcedine quadā friuola viſū ē oblectaſſe: ventrē meū doleo miſer. vētremmeū doleo. Quidni doleā ventrē memorie: vbi tāta cōgeſta ē putredo?Quis noſtrū fratres exteriorē hācveſtē qua tegit̉. ſi repēte obſcenisvndiqꝫ ſputis illitaꝫ. et fediſſimis qͥbuſdā ſordibus inquinatā ꝯſideret:nonne vehemēter exhorreat. velociter exuat. Nōne indignanter abiciat? Itaqꝫ qui nō veſtē ſꝫ ſemetip̄ꝫ intus ſub veſte taleꝫ reꝑit: eo ampliꝰdoleat et animo cōſternet̉ oportet:quo ꝓpius tolerat qd̓ exhorret. Neqꝫ enī vt tunicā abicit ſuā: ſic abicere cōtaminata aīma poterit ſeip̄aꝫDeniqꝫ quis in nobis tāte patiētieeſt et virtutis. ut ſi forte quēadmodū de maria ſorore moyſi legit̉ carnē ſuā ſubitanea quadā lepra malecādētem viderit. equo animo ſtarepoſſit ⁊ gͣtias agere creatori? Quidvero ē caro iſta: niſi corruptibibiliſquedam tunica qua veſtimur? Autquid lepra hec corporea electis omnibꝰeſtimāda: niſi paterne v̓ga correptōis ⁊ purgatō cordis? Ibi tribulatō vehemēs et iuſtiſſima cauſadoloris ē: cū excitatus a ſomno miſere voluptatis interiorem ceperit qͥſdep̄hendere lepram. quam ſibi in ſemulto ſtudio ⁊ labore queſiuit. Licꝫenim nemo oderit carneꝫ ſuam: ſedmulto minus odiſſe poterit animaſeipſam. Quod diligens iniquitatē oditaiam et carnem ſuam.Ca. iiij.X forte aliquē moueat illud de pſalmo: qui diligitiniquitatē odit animā ſuāEgo aūt dico: od̓it ⁊ carne. An nōodit cui gehenne cumulos mercat̉:et cui ſecundū duriciam ſuā ⁊cor impenitēs theſauriſat iram in die ire ?Ceterū hoc odiū tam carnis ꝙͣ anime. nō in affectu ſꝫ in effcū potiuſ inuenitur. Sic nimirū odit freneticuscarnē ſuam. cū ſibi ip̄i manus inferre laborat: ratōnis deliberatōe ſopita. An vero grauior vlla freneſisiudicatur. ꝙͣ impenitētia cordis: etpeccādi obſtinata volūtas? Siquidēmanus nepharias inicit ſibiipſi: neccarnē ſed mentē lacerat ⁊ cōrroditSi vidiſti hoīem ſcalpere manus. etvſqꝫ ad ſanguinē cōfricare: euidētēHabes in eo ſimilitudinē peccātis expreſſam. Cedit ſiquidē voluptas illa dolori: et ſuccedit pruritui cruciatus. Neqꝫ id ignorabat: ſꝫ diſſimulabat ille dū ſcalperēt. Sic laceramꝰ.ſic exulceramꝰ ꝓprijs manibꝰ aīasLl ij