enī hūanis cōparae̓ audeat dictis:quod dixiſſe dicit̉ deus? Viuus ꝓfecto ſermo dei et efficax: et vox eiusin magnificentia ⁊ virtute. Deniqꝫip̄e dixit ⁊ facta ſūt. Dixit. Fiat luxet facta ē lux: dixit. cōuertimini filijhominū. et conuerſi ſunt. Ita planecōuerſio aīarū opus diuine vocis ē:nō humane. Simon iohannes piſcator hominū in hoc ip̄m vocatus ⁊ cōſtitutus a dn̄o: incaſſum tn̄ ⁊ ip̄e laborans tota nocte nil capiet: donecin verbo dn̄i rete iactās. concluderepoſſit multitudinē copioſam. Vtināiactemus ⁊ nos in verbo rete verbi:et exꝑiamnr quod ſcriptū eſt. Eccedabit voci ſue vocē virtutis. Si mēdaciū loqͥmur. id plane de ꝓprio eſtSed et cū forſitan noſtra iudicabit̉vox eſſe nō dn̄i: ſi queramus q̄ nr̄aſunt. nō que ih̓u criſti. Ceterū ⁊ ſi loquimur iuſticiā dei et gloriā dei q̄rinius: effectū tn̄ ab eo ſolo ſperare.ab eo poſtulae̓ neceſſe ē: ut voci ſuevocē virtutis accomodet. Ad hancergo interiorem vocē aures cordiserigi ammonemus: ut loquēte deuꝫintus audire ꝙͣ foris hominē ſtudeatis. Illa ē enī vox magnificētie etvirtutis. deſerta concutiēs: ſecretadiſcitiēs: torporē excutiēs aīarū.¶ Quodvox dn̄i om̄ibuſſe offeratet ingerat.¶ Ca. ij.Ec ſane laborāduꝫ eſt ut ad̓vocis huius p̄ueniat̉ auditum: labor eſt potius auresobturae ne audias. Nimirū vox ip̄aſe offert: ip̄a ſe ingerit: nec pulſareinterim ceſſat ad oſtia ſingulorumDeniqꝫ qͣdraginta annis inqͥt ꝓximꝰ fui generatōi huic: ⁊ dixi ſꝑ hijerrant corde. Adhuc vobis ꝓximꝰeſt. Adhuc loqͥtur: et nō ē forte quiaudiat: adhuc dicit hi errāt cordeadhuc ſapiētia clamitat in plateisRedite preuaricatores ad cor. Hocnēpe mitiū loquēdi dn̄o. et hoc verbū ⁊ omnes qͥ cōuertūtur ad corpceſſiſſe videt̉: et nō modo reuocanseos: ſꝫ et reducēs ⁊ ſtatuēs cōtra fa3ciē ſuā. Eſt enī nō tantū vox virtuilit iditis ſꝫ et r adius lucis: anuūciās pariruliabit̉ coter homībꝰ peccata eorum: et illumiilūr iotis illenās abſcōdita tenebrarū. Nec verotiitue ⁊ voluvlla interne huiꝰ vocis ac lucis difurtu finita ēferētia eſt cū vnus idēqꝫ ſit dei filiꝰnpreſſit fignet v̓bū patris ⁊ ſplēdor glorie: ſꝫ aniafeda reliquitmeqꝫ ſubſtātia in ſuo quideꝫ generuoſitoriū velutre etiā ip̄a ſpiritalis et ſimplex ſinera decurrit abvlla diſtinctione ſenſuum ſe totā ſiita defluxit. Votn̄ tota dicēda ē. vides pariter ⁊ aumniuarſa inſcripdiēs videat̉. Quid enī illo agit̉ ſiueritatis. amarū iāradio. ſiue verbo: niſi ut nouerit ſeauces miſeras tmerip̄am. Aꝑitur ſiquidem cnoſciētie liber. reuoluit̉ miſera vite ſerime quādā friuoxpentrē meū does. triſtis quedā hiſtoria replicat̉:iū doleo. Quidi.illuminat̉ ratō. et euoluta memoriavelut qͥbuſdā eius oculiſ exhibetur:uip: vbi tāta elngnoſtrū frativtraqꝫ vero nō tam ip̄ius aīe eſt ꝙͣnē qua tianima ip̄a: ut eadē ſit ⁊ inſpiciēs etinſpecta cōtra ſuā ſtatuta faciē: ethā ſordibviolētis quibuſdā apparitoribꝰ inuulſarum vtiqꝫ cogitatōnū coactanonne veter exuatꝓprio interim iudicanda tribunali.Ad meip̄m aīa mea turbata ē aitꝓpheta dn̄i: et tu cōtra faciē tuamla ſubrllat gſine argutōne. ſine turbatione. ſinePius toꝯfuſione. ſtatui nō poſſe miraris?Quod ꝑ vocē dei ratio animeomīa dep̄hendit.¶ Ca. ijEc a me ſperes audire qͥdin memoria tua dep̄hēdatquid rep̄hendat quid diiudicet. quid decernat. Applica intus