Mors ergo a morte: vita ab erroe̓:a peccato gr̄a liberauit. Et quideꝫmors iuſticiā ſuā ꝑegit victoriā: qꝛiuſtus exſoluēdo que nō rapuit iureom̄ino qd̓ amiſerat recepit. Vitavero qd̓ ad ſe ꝑtinuit ꝑ ſapiētiā adimpleuit: q̄ nobis vite et diſciplinedocuniētū ac ſpeculū extitit. Porrogr̄a ex illa ut dictū ē poteſtate peccata dimiſit: qͣ om̄ia q̄cūqꝫ voluit fecit. Mors itaqꝫ xp̄i morſē mee mortis: quia ille mortuus ē ut ego viuerē. qͦ pacto enī iā non viuat: ꝓ quomorit̉ vita? Aut qͥs iā ī via morū ſeurerū noticia errare timebit duce ſapiētiaᶜ Aut vn̄ iam reus tenebitur.que abſoluit iuſticia? Vitā qͥdem ſeip̄e ꝑhibet in euāgelio. ego ſū inqͥens vita. Porro duo ſequētia teſtatur apoſtolus dicēs. Qui factus eſtnobis iuſticia ⁊ ſapiētia a deo patreSi ergo lex ſpūs vite in xp̄o iheſuliberauit noſ a lege pcc̄ati ⁊ mortis:ut quid adhuc morimur ⁊ nō ſtatīinmortalitate veſtimur? Sane ut deiveritas impleatur. Quia enī miſericordiā ⁊ veritatē diligit deus neceſſe eſt mori quidē hominem: quippeqd̓ p̄dixerat deus: ſꝫ a morte nō reſurgere. ne obliuiſcatur deꝰ. Ita gͦmors ⁊⁊ ſi nō ꝑpetuo dānatur manettn̄ ꝓpter veritatem dei vel ad tempus in nobis quēadmodū peccatū:et ſi iam nō regnat in noſtro mortali corpore: nō tamē deeſt penitusnobis. Proinde paulus ex ꝑte qͥdeꝫliberatū ſe a lege peccati et mortisgloriat̉: ſꝫ rurſū ſe vtraqꝫ nihilominus lege aliqͣ grauari ex ꝑte cōquerit̉: ſiue cū aduerſus peccatū miſerabiliter clamat. inuenio aliā legeꝫ inmēbris meis ⁊ cetera: ſiue cuꝫ ingemiſcit grauatus haud dubiū quinlege mortis. redēptionē exſpectāscorꝑis ſui. Siue itaqꝫ hͨ ſiue alia q̄cūqꝫ in hūc mūdum ꝓut in talibusin ſuo quiſqꝫ abundat ſenſu ex occaſione ſepulcrū xp̄ianis ſēſibus ſuggerātur: puto ꝙ nō mediocris dulcedo deuotōnis infūdatur cōminusintuēti: nec parū ꝓficit̉ cernēdo etiam corꝑalibꝰ oculis corporalē locūdn̄ice quietis: et ſi quippe iavacuuꝫſacris mēbris. plenū tn̄ noſtris et iocundis admodū ſacramētis. Nr̄iſinꝙͣ noſtris: ſi tn̄ tam ardēter amplectimur. ꝙͣ indubitāter tenemus qd̓apoſtolus ait. Cōſepulti enī ſumusiſꝑ baptiſmū in mortē: ut quomodofurexit xp̄us a mortuis ꝑ gloriamiſciptira ſcēpatris: ita ⁊ nos in nouitate vite āxxi.ixxiſbulemus. Si enī cōplantati facti ſupuin puboi ēquꝫmus ſimilitudini mortis eius: ſimulxxx ixet xet refurrectionis erimus. Quā duljanua arbitꝝ inaꝝ:ce eſt ꝑegrinis poſt multā longi itirtꝭ himūtramri.neris fatigatōem. poſt plurima terin abpici qjamrix. xre mariſqꝫ ꝑicula. ibi tādē quieſce̓:ngiras pmriuiē ranvbi ⁊ agnoſcit̉ ſuū dn̄m qͥeuiſſe. Pufurdiato iā p̄ gaudio nō ſētiūt vie loborē.Ilotē on̄a perati hnec grauamē reputāt expenſarū: ſꝫnidubi.tāꝙͣlaboris premiū curſꝰ ve brauiūnidi ac.aſſecuti: iuxͣ ſcripture ſentētiā. gaudent vehemēter cum inuenerīt ſepulchrū. Nec caſu vel ſubito aut veluti lubrica popularis furoris opinione id tam celebre nomē ſepulcruꝫnactū eſſe putet̉: cū hoc ip̄m tātis retro temporibꝰ yſaias tam aꝑte predixit. Et erit inquit in die illa radixieſſe que ſtat in ſignū populorū ipſum gētes deprecabuntur: et erit ſepulcrū eius glorioſum. Reuera ergo impletum cerminus quod legimus ꝓphetatuꝫ: nouum quid eſt intuēti ſed legenti antiquū: ut ſic aſſitde nouitate iocūditas. ut de vetuſtate non deſit auctoritas. Et de ſepulcro iſta ſufficiant.