quit̉: ut ꝑ patiētiā et conſolationēſcripturarū ſpem habeamus. Affectus enī ille quē queris pax eſt nonpatiētia: in patria eſt nō in via: neceos qͥ eiuſmodi ſūt a ſcriptura opꝰeſt cōſolari. Ergo ꝑ patiētiā ⁊ cōſolatōem ſcripturarū ſpeꝫ habeamꝰ:etiā ſi nōdū poſſumus apprehēderepacē. Propterea cū dixiſſet. diligētibꝰ deū oīa cooꝑari in bonū: ſollerter addidit his qui ſecūdū ꝓpoſitūvocati ſūt ſancti. ¶ In quo vero nonte terreat ſanctitatis nomē: qn̄ nōſcd̓m meritum ſed ſecūdū ꝓpoſituꝫnō ſecūdū affectiōeꝫ ſꝫ ſecūdū intencōem ſanctos vocat: iuta illud ꝓphete. cuſtodi aīaꝫ meā qm̄ ſanctus ſū.Illā enī quā putas ſāctitatē ne ip̄equidem paulus corruptibili adhucgrauatuſ corpore arbitrabat̉ ſe cōp̄hendiſſe. Vnū aūt inquit: que retro ſūt oblitus ⁊ in ea que ante meſūt extēdens: ſequor ad palmā ſuꝑne vocatōis. Vides qꝛ nōdū licꝫ app̄hendiſſet brauiuꝫ: habebat tn̄ ꝓpoſitū ſāctitatis. Et tu ergo ſi ꝓp̓ofueriſ ī corde tuo declinare a malo ⁊face̓ qd̓ bonū ē. tenere qd̓ accepiſtiet ꝓt̉ice̓ ſemꝑ in melius: ſꝫ et ſi quidaliqn̄ minꝰ recte egeris ut ē huānafragilitas: nō in eo ꝑſiſtere ſꝫ penitere ⁊ corrigere qͣntuꝫ p̄uales: erisſine dubiortū ſcꝫ cui interim clamare neceſſe ſit: cuſtodi aīaꝫ meaꝫ qm̄ſāctus ſū. Vis ergo noſſe quem admodū huiuſmodi ſanctis om̄ia cooꝑant̉ in bonū? Nō modo curro ꝑ ſingula: quia in logū ꝓtrahi ſermonēhora nō patit̉. Eundū nobis ē. iamenī cāpanā audiuimus iā veſpertinetēpus orationis aduenit. Audite ergo verbū abbreuiatū: quēadmodūnobis vniuerſa ſeruiāt: om̄ia cooꝑēent̉ in bonū. Inimici noſtri ſint iudices. Etenī ſiquidē illi ꝓ nobis: quiscontͣ nos? Si ꝓ nobis faciūt hoſtesnoſtri: quo non om̄ia ſimul cū illis?Porro duo nobis ut manifeſtū eſtaduerſant̉ hoſtiū genera: malum videlicet duplex: quod facimus. ⁊ qd̓patimur. Hec autē ut aptius dixerim ſunt culpa et pena. Itaqꝫ cū ſitnobis vtraqꝫ cōtraria erit ſi voluerimus vtraqꝫ ꝓ nobis: ut hec qͥdeꝫ.ab illa liberet: et iteꝫ aduerſus iſtā3iiuuet illa. nec parū. Ecce enī cōpunniua. Igimur in cordibꝰ noſtris et in cubili conſciētie ſuper delictis p̄teritis.g ſſxartiſſed delinit cōſcientiā ſuā ⁊ corrodēprtitium peccatorū dentes cōterens reducit ad ſpem venie penitentia iſta:ſxtitriaſitu ſit. imornti?et voluntaria pena quam patimur.Non ſolū aūt p̄terita: ſed ⁊ futuraumn corpent. xͣrepellit. Nam et tēptantia ꝓpulſatſt opuut rōraa:. (viciā: et nōnulla ſic peremit: ut raigitit inlabt. t p̄aro aut nunꝙͣ erigere caput audeatctit̉ clpēpprit̉.venenatum. Sic pena facit ꝓ nobisvt vilneriligatura.aduerſus culpam. ut vel omnino nōmulnera nedita Iſit vel ſit minor: culpa vero nichilougitatōe hulam.minus agit. ut aut non ſit: a̓ maioritiræ dildiqātſit pena. Non quidem ut omnino nouulera.ſit ſiue a quantitate ſua minuaturlrmippeſeqd̓ nullatenus expediret: ſed ut nōulſae ncſit pena. aut minor ſit pena: videlicetIirdibiū quirqut aūt nō ſit. aut m mus ſit oneroſaida fatꝭQuiſqͥs enī ꝑfecte ſēſerit onus pecnu ttmicati ⁊ aīe leſionē. exteriorē vtiqꝫ a̓tadio.parū ſentiet aut ex toto nō ſentietcorꝑis penā: nec reputabit laboreꝫqͦ peccata nouerit deleri p̄terita: futura caueri. Sic enī ſcūs dauid cōuiciātis ẜui nō reputauit iniurias: memor filij ꝑſequētis.Sermo. ij. vn̄ ſupͣ.Abor iſtefratres exilij et pauꝑtatisnr̄e noſ āmonēt: ꝓfecto. ⁊ miqͥtatiſ. Vt qͥd emī mortē af