Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Einzelbild herunterladen
 

ficimur tota die: in ieiunijs ml̓tiſ. invigilijs abūdātius. in laboribꝰ ⁊ erūris ?Nūquid ad hͦ creati ſumuſ? Abſit. Nā lꝫ hō natus ſit ad laboreꝫ: ſꝫminime ad laborē creatus ē: natiuitas ē in culpa: ideo ⁊ in pena. Om̄esenī oportet nos gemere cū ꝓphetaIn iniqͥtatibꝰ cōceptꝰ ſū: ⁊ in peccatis concepit me mater mea. Alienaabvtriſqꝫ pͥma creatō: qꝛ ſic̄ nec culpā: ita nec penā deꝰ fecit. Qd̓ de eaq̄ maior ē omniū. morte videlicꝫ aꝑte ſcripura teſtat̉. Inuidia dyabolimors introiuit in orbeꝫ terrarū. Etinj alio loco: deꝰ mortē nō fecit. Itaqꝫ ſic̄ laborātibꝰ manibꝰ nec oculusꝓterea claudit̉. nec auris abſtinetab auditū ſic īmo ⁊ multo melius laprātibꝰ corꝑe mēs qͦꝫ ip̄a ſuo intēta ſit oꝑi: ut nō vacet. Cauſā laboriſogitet in laboe̓: ut ip̄a ei pena quāpatit̉. culpā ꝓ qͣ patit̉ reptn̄et: ⁊ dūvidet vulnerū ligaturā. ip̄a ſub pānis vulnera meditet̉. Huiuſmōi ſiqͥd̓cogitacōe hūiliamur ſub potentimanū dei: et dulci qͣd ā pietate. mēsplenā. miſerabilē ſe exhibꝫ ī oculisciꝰ. Hic quippe ſcriptura nos āmonet: miſere̓ inqͥens aīe tue placensdeo. Nec dubiū qͥn ea q̄ deo placetmniſcd̓ia. facile poſſit eiꝰ miſcd̓iā obtine̓. Et ne dixerimꝰ vn̄ miſerēdumſit aīabꝰ noſtris: niſi inſipiēter diſſimulauerimꝰ: ml̓ta in eis miſeratōedigna poterūt inueniri. Vnū tn̄ dico ut occaſiōeꝫ vob̓ dediſſe videar: ⁊cetera qͦꝫ ſimilit̓ adu̓tatis. Nōne velit iter duas mēſas poſiti: epulāteshicinde ſpectamus ieiumi? Sic ſumuſoīno. ſic ſumus. Vnde ergo ſic poſitis riſus. vn̄ iocus. vn̄ leuitas. vndeſuꝑbia: vn̄ extollētia oculoruꝫ? Anforte nō agnoſcimꝰ mēſas. non cōnderamꝰ epulas: deliciaſ nō videmꝰ?Hīc mihi ſūt quos video delicōſe viuētes. in oībꝰ bonis ſenſibilis huiusmūdi: inde cōtēplor alios qͥbus diſpoſuit xp̄s regnū. ut edāt ⁊ bibantſuꝑ mēſa eius in regno patris ſui.Vtrobiqꝫ video ſimileſ mei homīes.fr̄es meos: et heu me ad neutrā lꝫextēdere manū. Ab vtraqꝫ mēſa ꝓhibeor: ab hac qͥdē ꝓfeſſione. ab illa corꝑis vinculo: ut nec ad inferiorē audeā. nec ad ſuꝑiorē accede̓ poſim. Quid īter hͦ reſtat. niſi comede̓panē doloris ut ſint michi lacrimemee panes die ac nocte: ſi qͥs forteceleſtiū cōuiuarū miſcd̓ia motus inos latrātis ſub̓ mēſa catelli vel exigua aliqͣ deliciarū illarū frāgmētadimittat? Nā inferior quidē ꝯſidiratō quā nobis cōpatimur eorū reſpectū quos nouimus delicōſe viuētesin hoc ſeculo infirme adhuc aīe eſt:nec oīno talis michi placet affectioin aīa ſpūali. Lōgius enī poſitus eſta iudico veritatis qͥ beatificat quosvelut miſerrimos lugere debuerat:et ſe miſerū reputat nō ſane cōſenſuiudicij ſꝫ affectionis ſenſu ꝙ nō ſit ſicut illi: qui id magis optare debuerat. ut omēs eſſēt ſicut ip̄e. Hoc tn̄ſolū tali in cogitacōe laudabile ē:ſi miſeriā ip̄aꝫ quā reputat ꝓ amore ſiue timore dei patiēter ferre deliberat: et cūpietate quadaꝫ dicitdeo: ꝓpter verba labiorū tuorū egocuſtodiui vias duras. Et quidemcogitacō inchoantium eſt: tāꝙͣ lacparuulorum. Atuero cum iam proficere ceperit anima et affectioneſequi iudiciū rationis. oīa proculdubio detrimentū faciet: et quaſi ſtercorā arbitratus: lugebit cū ꝓphetaſuꝑ eos qͥ amplexati ſunt ſtercora.Ipſe vero ſancta quadā humiliqꝫſuꝑbia hec vniuerſa deſpiciet: ⁊ ma-