qꝫ qͥ ſtat: videat̉ ne cadat. Vidēbaꝫinquit ſathanan tāꝙͣ fulgur de celocadētē. Ex alto corruit: cōfractꝰet cōmmutus eſt: deſperata eſt plaga eius. Factus ē ſpūs eius vadēs ⁊nō rediēs. Nūquid et vos vultis abire? Sathanas ruit: nūquid ruitis etvos ſecū? Quā ſalubrius vobis ſtare in vijs dn̄i: ſtare in gratia in quaſtatis. Non enī beatus vir qui nonabijt in via peccatoꝝ: beatꝰ magiscuiuſ ē auxiliū abs te dn̄e. Ibūt enīhuiuſmodi de virtute in virtutem:ad vidēdū deum deorum in ſyon: advidēdū in bonitate electorū tuoruꝫ.ut lauderis cū hereditate tua. Ipinempe hereditaſ: ip̄i ſūt dij ⁊ filij excelſi omnes. Itaqꝫ fratres mei qm̄quidē veriſſime certiſſimeqꝫ hec eſtgenerato querētiū dn̄m. querētiuꝫfaciē dei iacob. quid vobis dixerimaliud: ꝙͣ quod idē ꝓpheta ait ⁊ Letetur cor querētiū dn̄m: querite dn̄met confirmamini: querite faciē eiusſemꝑ. Et quod alius quidā dicit. Siqueritis. querite. Quid ē ſi queritisquerite? In ſimplicitate cordis q̄rite illū. Nō aliud tāꝙͣ illū: non aliudp̄ter illū: nō aliud poſt illum. In ſimplicitate cordis querite illum. Simplex naturā. ſimplicitatē cordis exquirit. Deniqꝫ et cū ſimplicibꝰ ẜmocinatō eius. Vir duplex animo incōſtās ē in om̄ibꝰ vijs ſuis. Nō poteſtinueniri ab his qui ad tempus credūt: et in tēptore tēptatōnis recedūt. Eternitas ē: que niſi ꝑſeuerant̓queſita. minime inuenit̉. Ve etiā peccatori terrā ingredienti duabꝰ vijſNemo enim duobꝰ dn̄is ſeruire poteſt. Ne hācqͥdē duplicitatē amat ītegritas illa: ꝑfectio illa: illa plenitūdo. Indignū enī ē ut inueniēdaꝫſe pbeat: niſi ꝑfectō eaꝫ q̄ſieris corde. Ceterū ſi odibilis ē canis reuerſus ad ſuū vomitū et ſus lota in volutabro luti: ſꝫ ⁊ ipſuꝫ qͦꝫ quē inuenerit tepidum ex ore ſuo euomere incipit deus: ſimulator ⁊ ꝓditor vbi parebūtᶜ Si maledictus qͥ facit opusdei negligēter: qͥ fraudulēter fecerit quid meretur? Fugiamꝰ hāc duplicitatē cariſſimi: ⁊ a fermēto phariſeorū omnimodis caueams. Veritas ē deus et tales queſitores reqͥrit: qui querāt eū in ſpiritu ⁊ veritate. Si nolumus fruſtra quere̓ dn̄ꝫqueramus veraciter. q̄ramus ꝑſeuerāter: ut nec ꝓ illo queramꝰ aliud.nec cū illo aliud: ſꝫ nec ab illo ad aliud cōuertamur. Facilius ē enī celūet terrā trāſire. ꝙͣ ut ſic querēs noninueniat: ſic petēs non accipiat: ſicpulſanti nō aꝑiatur.¶ Cōſolatorij ad fr̄es ẜmo pͥmꝰ.Auꝑes quidē videmur ⁊ ſumus ſꝫ ſi ſpūm qui ex deo eſtaccipiamꝰ ut ſciamꝰ q̄ a deodonata ſūt nobis magna ab eo gloria: magna nobis ē collata poteſtaſNout quot inqͥt receperūt eum: dedit eis poteſtatē filios dei fieri. Annō poteſtas filiorū dei ē iſta: qn̄ etiānobis ſeruiūt vniu̓ſa? Sciebat enimapl̓us ipſe: qm̄ diligētibus deū oīacooꝑantur in bonū. Sed forte dicataliqͥs veſtrū quid ad me: et in puſillanimitate cordis ſui talia meditet̉.Gloriē tur de poteſtate filiorū dei inqͥbꝰ filialis erga eū feruet amor viget affectus: ut p̄ſumant om̄ia ſibicooꝑari in bonū: qͥ deū diligūt in veritate. Ego vero mē dicuſſū ⁊ pauꝑ:carens affectu filiali: experſ dignedeuotionis. Sed attende qd̓ ſequit̉Nullū enī deſperatōi locuꝫ reliquitin ſcriptura ſua: qui alio loco ſic lo-