qͥ ſtare voluerit nō quidē relīquēsordinē. ſꝫ ꝓficere in eo diſſimulanscadat neceſſe ē ab his qͥ ſequūt̉ impulſus et euerſus. Arta enī ē via: ⁊inpedimēto eſt ꝓficere volētibꝰ etꝑficiſci noletibꝰ. Hinc ē ꝙ iugit̓ arguūt ⁊ rep̄hēdūt. ꝙ certe nequiūttepeditatis eiꝰ ferre ſegniciē: ꝙ velit quibuſdā ſtimulis vrgēt et impingūt manibꝰ. ut vnū neceſſe ſit eduobꝰ: aut ꝓficere ſcꝫ aut ꝓrſus deficere. Minime igit̉ oportet ſiſteregreſſuꝫ: retroſpicere qͦꝫ aut equarenos alijs multo expedit minus: ſedtota humilitate currēdū nobis ⁊ ꝓperādū: nequādo forte is qͥ egreſſꝰeut gigas ad currēdā viam. longea nobis fiat: quē ſi bene ſapimus ꝓuidētes in cōſpectu noſtro ſemꝑ. etin eius odore tracti facilius citiuſqꝫcurremus. Nec vero anguſta nimisinuenietur pōtis ſemita currere inea volētibꝰ. qꝛ cōpactus ē lignis: utqui ꝑfecte eis inniti voluerīt: nō labat̉ in itinere pes eorū. Hec aūt ſūtpena corporis. paupertas ſubſtātiemūdialis. ⁊ hūilitas obediētie. Nāet ꝑ ml̓tas tribulatōes oportet nosintrare in regnū celorū: qui voluntdiuites fieri in hoc ſeculo incidūt intēptatōem ⁊ laqueū dyaboli: et quēadeo ſuo exturbauit inobedientia.ſine dubio ꝑ obediētiā recto tramite redit. Hec itaqꝫ ſibi inuicē cōpacta eſſe neceſſe ē. Nā ⁊ pena corꝑisnec int̓ diuitias ſtabl̓iſ. nec ſine obediētia facile poteſt eſſe diſcreta: etpauꝑtas in voluptate et voluntateꝓpria nullius poteſt eſſe momēti: etobediētia ī diuitijs ⁊ voluptate necſtabilis nec gl̓ioſa. Atuero his ritecōpoſitis vide ſi nō tria maris huiuſꝑicula declinaſti: concupiſcētiā carnis. cōcupiſcētiā oculorū: et ſuꝑbiaꝫvite. Rite inquā cōpoſitis. ut in pena quidē nōdū impatiētie. in pauꝑtate cupiditatiſſcrupulū. in obediētia neuum caueas ꝓprie voluntatisNam et qͥ murmurauerūt a ſerpentibꝰ ꝑierūt: et qui volunt diuites fieri: nō ait qui ſūt ſꝫ qui volūt incidūtin laqueū dyaboli. Sed et illud quidrefert ſi forte quod abſit nō quideꝫdiuitias ſed ea ip̄a q̄ pauꝑtatis ſūttoto affectu deſideres: aut etiaꝫ ardētius ꝙͣ diuitias cupiāt hoīes ſecūlares? Quid diſtat q̄cūqꝫ ſubſtātiadeſideret̉. dū equaliter ſit corruptuſaffectus: niſi ꝙ tolerabiliꝰ illud videri poteſt que pluris eſſe vidēt̉ plurimū deſiderare? Porro quiſquis vl̓aꝑte vel oculte ſatagit. ut quod hꝫin volūtate hoc ei ſpūalis pater iniūgat. ipſe ſe ſeducit: ſi forte ſibi qͣſide obediētiā blādiatur. Neqꝫ enī inea re ip̄e p̄latō: ſꝫ magis eſt p̄latusobedit. Verūtamem qꝛ iuxta ſētentiā ſaluatoris in qua mēſura menſifuerimus remetiet̉ nobis. bonū ē homini hoc ad cumulū dare: ut de eorūſit numero quibꝰ mēfurā bonā et cōu̓tā ⁊ coagitatā et ſuꝑeffluentē dabūt in ſinus ſuos. Sufficit enī ad ſalutem corporis. moleſtias patiēterferre: ſed cumulus eſt etiam libenter in feruore ſpiritus eas āplecti.Sufficere poteſt ſuꝑflua nō requirere ſꝫ nec ꝓpter ipſa ſi forte deſint neceſſaria murmurare: ſꝫ cumulus eſtetiā exultare ⁊ libenter quere̓ quōalius magis habeat neceſſaria: ⁊ ipſe penuriā patiat̉. Sufficit qͦꝫ ad ſalutē. ſi nec impatiētia nec ſimulatōead id qd̓ deſideras inuitum vel p̄latianimū inclinare: ſꝫ cumulus etiā fugere ea qͥbus volūtatē ꝓpriā ſenſeris oblecctari: qm̄ ſane bona cū ꝯſciētia nō potes. Porro p̄lati qͥdē ipſiIi iij