de victoria. erecto ſigno triūphali.cū feſtinatōe ⁊ īpetū ꝑtraſiēs. pͥmāet ſecūdā inimicoꝝ cuſtodiam. ꝑuenit vſqꝫ ad po̓tā caſtri iuſticie. Quecū vltro aperta ei fuiſſet ⁊ introiſſꝫ:facta eſt leticia magna om̄ibus exſpectātibꝰ aduētū liberatoris et ꝓpugnatoris. Et cū om̄es concurriſſent. et fug̓gerēte gaudio vociferaſſent: exortus clamor aures inimicorū ꝑterruit. Qui āmirātes dixerūt.Que eſt iſta vox exultacōis incluſorū iſtoruꝫ auribus noſtris? Non itaerat ⁊ nudiuſtercius. Forte receperūt auxilia: ⁊ impetū facient in nos.Fugiamus ergo eos: quia dn̄s pugnat ꝓ eis. Iterim caritaſmore impatiēs. aꝑiri portas p̄cipit: et factoimpetu caſtra illorum irrupit: deuictoſqꝫ ⁊ in fugā conuerſos vſqꝫ adportas inferni ꝑſecuta ē aꝑte denūciās: vadam ad portaſ inferi. Sicqꝫvno impetu vniu̓ſus caritatis ꝓcedit exercitus. Quos babilonij nō ferēteſ fugiūt: ſꝫ nō effugiūt eos. Cadūt a latere timoris mille: ⁊ a dextris caritatis decē milia.¶ De tribꝰ ordinibꝰ eccleſie ad patres in capitulo factis.Oc mare magnū in qͦ vtiqꝫcertū eſt nō aliud p̄ſens ſeculū amarū tribꝰ hominū generibꝰ ſuo cuiqꝫ modo ꝑuiū ē vt trāſeāt liberāti. Tres enī ſūt noe daniel et iob. quorū pͥmus naui: ſecūdusponte. terciꝰ vado trāſit. Porro treshomīes tres ordines eccleſie ſignātNōe quidē archā rexit ne ꝑiret diluuio vbi ꝓtinus formā agnoſco rectorū. Daniel vir deſideriorū abſtinētie ⁊ caſtimonie dedituſeſt: ip̄eeſt ſoli deo vacās penitētiū ⁊ cōtinētiū ordo. Iob qͦꝫ ſubſtātiā huiuſmūdi bene deſpēſans. in coniugio fidelēdeſignat. populū terrena licite poſſidentē. De pͥmo igit̉ ⁊ ſecūdo nobishabēdus eſt ẜmo: qm̄ aſſūt venerabiles fratres ⁊ coabbates noſtri denumero p̄latorū: aſſūt et monachide penitētiuꝫ ordine. A quo tn̄ necnos abbates. alienos nos reputarexdebemus: niſi forte qd̓ abſit officij.jiinoſtri gr̄a. noſtre fuerimꝰ ꝓfeſſiōisīmemores. Terciū igit̉ ꝯiugatoruꝫx2ividelicet ordinem magis ſuccincteptotrāſcurro. tāꝙͣ minus ad nos ꝑtinējpriſtē. Ipſe eſt qͥ mare magnū vado ꝑixiittrāſit. laborioſū rurſus ⁊ ꝑiculoſū:ariietiā et lōgū hn̄s it̓ quippe qui nulna fiat quēſiterela vie cōpendia captet. Nā ꝙ ꝑicuiuea in cōppetinotloſū ſit iter: in eo patet ꝙ tā muliiua odom rati fat.tos in eo ꝑire dolemus: taꝫ paucosurremus ſpe xro anvideꝰ trāſire. Valde enī difficile ē:nuerittur pētis ſenitp̄ſertim diebus iſtis. quibꝰ malicianimis inualuit. inter vndas huiꝰmūyrolētimn qꝫ cēpat.di voraginē viciorū ⁊ criminaliū peciꝑfecte ua inriti ⁊catorū foueas declinare. At cōtinēſt in itinere pa cuitiū quidē ordo. et ponte ꝑtrāſit. qd̓na cor porisiter breuius ⁊ faciliꝰ etiā ſecurꝰ eſſepula⁊ hiltas etadnemo qͥ neſciat. Sꝫ omitto laudes:yuſlaa tibulatūa aaꝑicula magis oſtēdo: hͦ enī multoninepitiaiiamelius atqꝫ vtiliꝰ eſt. Recta qͥdeꝫiiulirimntut ipiſemit a veſtra cariſſimi: ſꝫ omnino ſeptatōeimlaquūdcura nō ē. Timēdum enī ꝑiculū trideo hio ext.plex id eſt ne forte aut equare ſeine dibiovdbedſēti.alteri. aut reſpice̓ retro: a̓ certe inſe ſeditmedio pōte ſtare aut reſidere qͥs vealſeretu.lit. Neqꝫ enim vllum ex his tribuspontis patit̉ anguſta ⁊ artavia q̄ducit ad vitā. Contra ergo pͥmumꝑiculū oremuſ ſinguli cū ꝓpheta. neveniat pes ſuꝑbie: qm̄ ibi cecideruntqͥ oꝑant̉ iniquitatē. Nam de eo quimittēs manū ſuaꝫ ad aratrū poſtearetro cōuertit̉: certū ē qm̄ labit̉ ſtatim: et pelagꝰ opꝑit caput eiꝰ. Sꝫ et
Druckschrift
Sermones de tempore et de sanctis et de diversis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten