tentoria et ordināt excubias. ne qͥsaingredi a̓ egredi valeat: ut manefacto p̄paratis machinis illud vi caviāt. Interim timor qͥ ſemꝑ ē pauidus ⁊ nūꝙͣ ſecurus eſſe poteſt. cōuoquo ſe.catis comilitōnibꝰ ſuis cōuenit iuſtiiā: niquirēs de munitōe loci. de p̄paratōe armorū: et ſi que ſint ad fuſtētaconē alimēta. Ad hͦ iuſticia reſpōdit. Sitꝰ loci ut aduertere poteſtisſaxoſus ē et inacceſſibilis: nec in armis: nec in machinis immicorum tinet inſultū: ſꝫ quia arduꝰ ē paucoshabet indigenas qͦs arido ordeacijpanis cibo utcūqꝫ ſuſtētat. Et nuncſupſūt nob̓is quīqꝫ panes ordeacij:et duo piſces. Sed hͨͦ quid inter tantoſ.Audiēs hͨ timor magis timuit:et tacētibus cūctis prudentia dixitMittamꝰ qui nūciat dn̄o regi neceſſitudinū noſtrarū inſtātiaꝫ: et petat ab eo ut ſuccurrat nobis: anteꝙͣ in hoc arēti loco famē et ſiti ꝑeamus. Sꝫ quis ibit̉ Vigilāt hoſtes ⁊obſeruat exitus viarū: ⁊ nox ē: necē nobiſcū qui vias ſciat. Sed ſi quidpotes o iuſticiā adiuua nos miſerta noſtri. Cui illa. Bono aīo eſtote.Eſt enī michi nūcius fideliſſimus notus regi et omni curie. qͥ in ſecretonoctis ſilētio ꝑ occultas ⁊ ſibi notasſemitaſ archana celi penetrare ⁊ cubiculū regis adire. ⁊ ſua importunitate ⁊ miſerabili ſupplicatōe piumregis animū flectere. et laborātibꝰopeꝫ impetrare ſolitus ē. Iſte ē oratio. Hūc ſi placet mittite. Ecce enīpreſto ē. Cūqꝫ omnes reſpōdiſſentplacet: prudētia qͥdē ei inſinuat. dictāte iuſticia ut fiducialiter agat ⁊ne vacuꝰ reuertat̉ p̄cipiēte: ceteriset maxime timore ut iter acceleretdepcantibꝰ: ꝑ occultos quoſdā muriexitus dimiſſus ē. At ille hoſtiū cuneos penetrās ſecurus. ſicut eſt omni aui velocior: in momēto vſqꝫ adportas ciuitatis noue et magne iheruſalē ꝑuenit. Quas cū clauſas reꝑiſſet ⁊ pulſaſſet: ianitoribꝰ egreferētibꝰ. atqꝫ dicētibꝰ. quis es tā imꝓbꝰqui hac hora ianuas pulſare ⁊ inqͥetare audes: ille ꝑſeuerās pulſandoait. Nōne iſte ſūt porte iuſticie? Et ego quidē ſum nūciuſ iuſticie. Aꝑiteergo michi portas iuſticie: ingreſſus in eas cōfitebor dn̄o regi nimisin ore meo: ſecūdū multitudinē dolorū meorū qui ſūt in corde meo. Adꝑgefactus rex: quid hͦhāc vocē exeſſet queſiuit. Reſpōdētibus auteꝫhis qui aderāt nūcium iuſticie ad ianuā pulſare: iuſſit intromitti. Queꝫcū cognouiſſet et vidiſſet. ait. Quidē oratio? Recte ne ſunt omnia? Cuiille: recte inquit dn̄e. Sed ecce miſera aīa illa q̄ nuꝑ ad imꝑium tuū defaucibꝰ inferni erepta eſt. intra caſtrū dn̄i mei incluſa et obſeſſa clamat ad te dn̄e in toto corde ſuo: petēſ auxiliū de ſācto: qꝛ nō eſt alius qͥpugnet ꝓ ea niſi tu deus. Succurredn̄e ſuccurre cito quia potes es. etmitte ei liberatorē et ꝓpugnatorē.ne fiāt nouiſſima eius priora prioribꝰ: qꝛ que vtilitas in ſanguine eiꝰ.ſi deſcendat in corruptōem ⁊ Liberaeā dn̄e ut cōfiteat̉ nomini tuo: quiain inferno nō cōfitebit̉ tibi. Hec cūlacrimabili voce ꝑoraſſꝫ et ꝓnus interrā adoraſſet: cōmotus rex circūſpexit q̄rens quē mitteret. Et eccecaritas p̄ſto ſū inqͥt dn̄e: mitte me.Quod cum ſereno vultū ānuiſſet: reſpōdit caritaſ. Sufficit michi dn̄e tefauēte familia mea p̄uata: ip̄a mecū vadat. Et cōuocatis gaudio. pace. paciētia. lōganimitate. benignitate. bonitate. māſuetudine: ſecurali ij