trahere cepit. Timore aūt pene deſprante. et quid agere debeat ignorāte: nūciatū eſt regi iheruſalē ſpeculatore laborare militeꝫ ſuū ⁊ agegere auxilio. Qui accito vno de militibus ſuis ſpe ſcꝫ tradens ei enſemleticie et equū defiderij: vade inquitet adiuuā timorem. At ille auditōrege quātotius ad locum pugne ꝑuolauit: extractoqꝫ enſe leticie triſticiā fugauit: p̄damqꝫ liberatā eqͦdeſiderij impoſuit: et p̄cedēs funiculo ꝓmiſſionuꝫ equū pꝰ ſe tͣhe̓. cepitTimor aūt facto flagello de recordatione peccatoꝝ: equū p̄cipitātercurrere coegit. Interim militeſbabilonici dolētes. ſe ꝯtrahūt in vnū:et cōquerēdo inter ſe aiūt. Quō ſicamiſimus: qd̓ iam cū ſecuritate poſſedimꝰ? Et cui iā in inferno applaudebatur: quāto tripudio per ſolosduos milites erepta in confuſioneomniū noſtrū ad ſuperbos reducit̉?Et ecce nulla ſpes cōſequendi eosſuꝑeſt: vnū eſt qd̓ agere poſſumusSubſequamur eos alōge: ut ſi forteequus qui cū tāta feſtinatōe curritp̄cipitet̉: p̄ſto ſimꝰ ad rapiēdū. Etquia in terra nō ſua. ignari viarumabſqꝫ duce ⁊ moderamine currunt:mittamus aliquos de nr̄is ꝑ cōpendia indutos veſtibus lucis: qui eosauocent a via ⁊ errare faciant. Hisitaqꝫ diſpoſitis ſpeculator nūciat regi iheruſaleꝫ p̄dam impoſitā. equop̄cipiti curſu ſine freno ſine ſella venire: hoſtes habito cōſilio quoſdaalonge ſequi. quoſdā ꝑ cōpendia ābigua viarū rapi ⁊ inſidias moliri.Rex vero iheruſalē cuius animū cura animarū ſemꝑ ſollicitat. aſtutiaſinſequētiū cōſiderās imminēs aīmeꝑiculū. mittit ei duos de cōſiliarijsſuis tēperātiā ſcꝫ et prudentiā. Ad3ueniēs temperantia equo frenūdiſcretōis impoſuit: ⁊ ſpē moderate incedere fecit. Prudētia vero timoreꝫincrepās ⁊ imꝓbitatē eius arguēſde futuro cōmonuit: et equo ſellamcircūſpectōis impoſuit. vndiqꝫ munitā ante ⁊ retro a dextris ⁊ a ſiniſtris: ante memoria iudicij. retro cōfuſione vite p̄terite: a dextris humilitate. a ſiniſtris patiētia. Cui imponentes animaꝫ calcario pedibꝰ eiusinnectūt ſpes in dextra ꝓmiſſioneꝫbeatitudinis: timor in ſiniſtro metūgehenne. Et facta mora: circūuentiulp iitieꝫ ſuſūt ab hoſtibꝰ iā inclinato die. Du.jpiſbitātibus alijs. ſpe feſtinante. et utyſcis Srd̓ biter accelerēt ammonēte: timore veadiēs hͦ tincirro vrgēte ⁊ pauēte: cōſulit̉ prudenatitibus tīcis potia. At illa. videtis inquit qꝛ dies p̄littamꝰ qui nūtiat.ceſſit et nox appropinquauit: et quialſtudinimn barumābulat in tenebris neſcit qͦ vadat.et grandis adhuc reſtat via. ⁊ hoat ab eo uit fucturratic areſtes ꝓpe ſūt. ⁊ eorū magna ē multiIID. q ētꝭ ſoco fanſꝫ quaholt. Itudo: expedit ergo nobis diuerteread caſtrū ꝓpe nos poſitū munitiſſimiāt exitus vari.ultū qui vias ſciat. .mū. cuiuſdam militis domini mei regis iuſticie: ſiqͥdē ei fideliſſimus eſtnuiuficia adiura roihiſuila hororQuod cū placuiſſet omnibꝰ. ⁊ ducēmimnitiitineris quererēt: ait prudētia. Ratio armiger meꝰ p̄cedet voſ. Eſt enīinigitt ugnarus viarum: et notꝰ iuſticie: utctaſiūtiimitalapote cōſanguineus eius. Precedēteitaqꝫ ratōe ceteriſqꝫ ſequētibus: āquluoteueīt ratō. Et ſalutata iuſticia: adate ⁊muentare hoſpites nūciauit. Que quieſſent. quid quererent. ⁊ vnde veniQqꝫ.rēt dū queſiſſꝫ: alacrit̉ ſurgēs quaſimater honorificata obuiauit illis.Suſceptāqꝫ animaꝫ de eqͦ depoſuit:et penetrabilibꝰ domus ſue pauidacollocauit. Hoſtes vero caſtrū circūdātes circūueniūt: querēdo ſi qͥseis aditus intrādi pateret. Sed cūvndiqꝫ illd̓ munitū inueniūt: figūt