iū qui rex celi ſit terrena regna etbonores nō ambire: ſed magis abitere Porro beati qui ꝑſecutōeꝫ patiunt̉ ꝓpter iuſticiā: qm̄ ipſoꝝ ē regnum celoꝝ. Itaqꝫ de hijs tribusnunc petrus interrogat̉: qͥa priusinuentus fuerat minus hn̄s. Audiens enim pͥmo de paſſione dn̄i. ferrenon potuit. tanqͣꝫ dulciter diligēs:ſed abſit inquit a te: vtpote inſipiēter amans. Vnde et audire meruit.vade rettro ſathana: qm̄ non ſavis ea que dei ſūt. Simile aliquid inapoſtolis erat quibꝰ dicebat̉: ſi diligeretis me gauderetis vtiqꝫ qͥa vado ad patrē: imo vero qͥa diligūt dolent. Et diligunt ⁊ non diligūt: diligunt dulciter: ſed non ſapient̓. Nocte vero ipſa qͣ tradendus erat dominus ⁊ dulciter ⁊ prudenter diligebat petrus cum diceret: tecū paratus ſum et in carcerē ⁊ in morteꝫire: ſed non diligebat fortiter: qm̄qui cecidit ſtabili nō erat ille gͣdū.Nondū venerat virtus ex alto: quaaccepta non negauit ſed libera voceyſus: vos inqͥt iudicate vtrū deomagis obedire oporteat an hominih. An non ꝯgrue de dilectōe reqͥritur: qui paſcēdo p̄ponit̉ gregi. Ille eni preeſſe debet alijs: qͥ vino ca.ritatis debriatus eſtuat: immemorſui: vt non querat que ſua ſūt ſꝫ magis que iheſu xp̄i. Et nota qͥa reqͥſitus petrus an diligat plus his. tātum reſpōdit ſe diligere: nō audēsaffirmare qd̓ prius ſe dixiſſe teme̓ꝯfundebat̉: ⁊ fortaſſe ꝓpterea contriſtatus eſt. Dixerat enī prius. Etſi om̄es ſcandaliſati fuerint in te: ſꝫnon ego.e ligno feno ⁊ſtipula.Vſꝙͣ eſt ſecuritas frēs: neqꝫ in celo neqꝫ in paradiſo:multominus in mundo. Incelo enim cecidit angelus ſub preſentia diuinitatis: adā in paradiſode loco voluptatis: iudas in mundode ſcola ſaluatoris. Hec idcirco dixerim ne quis ſibi de loco iſto blandiatur. qͥa dicitur locus iſte ſanctꝰeſt: qͥa non locus homines: ſꝫ hoīeslocū ſanctificant. Sūt enī etiā internos tria genera hominū: ipſaqꝫ ſatis incongrua ⁊ ordini ⁊ homini quihāc viā ingreſſus eſt. Sūt enī qͥ bn̄inceperūt: ſꝫ ſtatim defecerunt. Etſūt qͥ nunqͣꝫ inceperūt: ſꝫ in ſua mollicie ꝑmāſerūt ⁊ ꝑmanēt. Et ſūt quiraptant̉ ſpū leuitatis: tardi ad audiendū veloces ad loquendū. paratiſſimi curſim enumerare qd̓ faciūt:ſi qͥd faciūt tamē. Nūqnid vel iſtosrepellet deus? Nō ſi in fūdamēto ꝑmāſerit: ſꝫ ſalui erūt: ſic tn̄ qͣi ꝑ ignēPer quē ignē? Dicit apl̓us. Fūdamentū aliud nemo p̄t pone̓ p̄ter idqd̓ poſitū eſt: qd̓ eſt xp̄s ih̓s. Si qͥsedificauerit ſuꝑ fūdamentum hͦ. lignū. fenū. ſtipulā. detrimentū patietur. Ipſe aūt ſaluus erit: ſic tamēqͣi ꝑ ignē. Fūdamētū xp̄s eſt. lignūfragile eſt: fenū molle: ſtipula leuisLignū ſūt. qͥ fortit̓ inceperunt: fracti nō renodant̉. Fenū ſūt. qͥ fugiēda mollicie tepefacti: nec ſūmitatedigiti vt d̓r labores arduos attīge̓voluerūt. Stipula ſunt. qͥ leuitatismotibꝰ exſufflati. nūqͣ ī eodē ſtatuꝑmanēt. Et timendū q̄deꝫ ē de iſtisſꝫ nō deſperādū: qꝛ ſi in fūdamentoxp̄m habuerint. hͦ eſt in hac vita vitā finierint. ſalui erūt. ſic tn̄ qͣſi perignē. Ignis tria hꝫ: funiū. luce. ardorē. Fumus excitat lacrimas: luxvicina illuminat: ardor adurit. ItaG g iij