exhibuit in carne: vt duriſſimi cordis ſit quiſquis eū toto affectu nondiligat. Volēs ſiquidem nobilē creaturā hominē recupare. ſi inqͥt inuitum coegero aſinū habeo nō homine: qm̄quidem non libens veniet necſpontaneus vt poſſit dicere: voluntarie ſacrificabo tibi Nūqͥd aſinisdabo regnū meū? Nūquid de bubꝰcura eſt deo? Vt ergo habeā voluntariū terrebo eū: ſi forte ꝯuertat̉ etviuat. Et contaminatus eſt acerbi-ora q̄ excogitari poſſunt: tenebraseternas. vermes immortales: igneꝫinextīguibilē. Cū aūt nec ſic homoreuocaret̉ ait. Non ſolum tumidusſed etiā cupidus eſt: promittam eiqd̓ potiſſimū delectabile videat̉. Defiderant hoīes aurū et argentum ⁊ſimilia: ⁊ ſuper hec om̄ia vitā deſiderant. Manifeſtum eſt hoc: et valdemanifeſtū. Si inquit tantoꝑe deſiderant miſerā hanc laborioſam vitaꝫet inomentaneā: quantū diligēt vitam quietā. eternā. beatā⁊ Promiſit itaqꝫ vitaꝫ eternā. ꝓmiſit qd̓ necoculus vidit. nec auris audiuit necin cor hominis aſcēdit. Videns aūtqd̓ nihil ꝓficeret: vnum inquit reſtat adhuc. ¶ Ineſt homini non ſolūtumor ⁊ cupiditas ſꝫ ⁊ amor: nec qͥcꝙͣ in eo vehementius ad trahendū.Venit igit̉ in carne ⁊ tam amabilēſe exhibuit: vt illam nobis impenderet caritatē. qua maioreꝫ nemo hꝫ.vt aīam ſuā daret pro nobis. Quiſquis ſane nec ob hoc quidem ꝯuertivoluerit: nōne merito audiet. quiddebui facere tibi ⁊ non feci? Et verein nullo ſic ꝯmēdat deus caritatemſuā. quomō in miſterio incarnatōiseius et paſſionis: in nullo ſic reuelatur eius pietas. in nullo ſic apparetbenignitas quō in hūanitate: apojxlſtolo teſte qui ait. Apparuit benignitas et humanitas ſaluatoris noſtri dei. Nā potētia quidem occultatata eſt: quoniam in infirmitate venit. Vnde abacuc. abſcōdita eſt inquit fortitudo eius: haud dubiū qͥnin cruce: cuius cornua in manibꝰ eiꝰSapientia qͦꝫ abſcōdita eſt ⁊ incuruata. Placuit enī ei per ſtulticiam.verbi ſaluos facere credentes. Nōxſne quodāmodo ſtultū ſe fecerat. qͥa.x xti tjtradidit in mortē animā ſuā ⁊ tulitpeccata multoꝝ: et que non rapuittunc exſoluebat? Nōne ebrius eratvino caritatis ⁊ immemor ſui cōtraram gdider es ⁊petri conſiliū dicentis: propiciꝰ eſtouptit inovea px:tibiꝰ Itaqꝫ abſcōdita eſt fortitudo.uli dligunt ruta. īmaximeqꝫ velata eſt incarnata ſaxxipxi pri.pientia: ſꝫ benignitas nō potuit amymuipaquiaꝝ:plius declarari. nec abundātius ex.Iluulus ⁊ buiūdamuax dil.x. x. jprimi: nō euidentius commendari.ylat pitig tim dear:Porro id quidem ad effectuoſū corriplumn ti miatui.pdis amorem diximus ꝑtinere. Namdnendioet videre eſt hoīes ſic affectos ergarutiulrirxia.hmōi: vt vix ſine lacrimis audiantpaꝫvel recordent̉. Hic gͦ amor ꝯtͣ ꝯcupiſcentiā carnis eſt. Quid enī dulce ſit ei in carne: cui tanta dulcedo ēAnin xp̄i paſſione? Verū hec dulcedofalli poteſt ſi deſit prudentia: ⁊ iamdifficile caueri poterit in melle venenū. Neceſſe eſt igit̉ adeſſe prudētiam: qua diligenter interiorā imſteria inueſtigare poſſimus: vt parati ſimus omnipotenti reddere ratōnem. Hic amor prudens excluditcurioſitateꝫ. Siquidem animus hisintentus tꝑaliū non poterit eſſe curioſus: dicēs cū ꝓph̓a. Qm̄ dilexi legē tuā: tota die meditatō mea eſt.Tercium eſt vt fortiter quiſqꝫ diligat: quātenꝰ ſicut falli nō poteſt.ita nec cogi poſſit: paratus omniapati ꝓpt̓ iuſticiā. Quis autē neſciatgo