aut ipſe ſpūs manifeſte clamat incordibꝰ nr̄is qͥd ſentiendū ſit: vt eſtcaritas. humilitas. caſtitas. obediētia. Hec approbemus indubitanteret appetamus: que placere deo ſcimus indubitanter. Sed ⁊ ea omnicmodis odiſſe debemus. de quibꝰ certum eſt ꝙ oderit ea deꝰ: vt eſt apoſtaſia. fornicatio. iniquitas. impatiētia. ¶ In his vero rebꝰ de quibꝰ nihilcerti poſſumus inuenire. nihil certūvolūtas nr̄a definiat. pendeat intervtrūqꝫ: aut ſaltē neutri parti nimisinhereat. cogitas ſemꝑ ne forte altera ꝑs dro magis placeat: et ꝑatiſimus volūtatē eius ſequi in qͣꝫcūqꝫparteꝫ eā ꝯgnouerimus inclinari.Nemo ſuꝑ his que certa ſūt heſitetnemo dubia ꝓ certis admittat: nemo ſibi in dubijs iudiciū vendicet p̄cipitet ve ſentētiā: et exꝑiemur qd̓ſcriptuꝫ eſt. Pax multa diligentibꝰlegē tuā dn̄e: et nō ē illis ſcādalū.Vn̄ enī ſūt ſcandala. vn̄ tͣbatō: niſiꝙ ꝓpriā ſequim̉ volūtatē? Et teme̓qd̓ volumꝰ in corde nr̄o definiētes.ſi quo mō id ꝓhiberi cōtingat autimpediri: ꝯtinuo etiā in impatiētiā.in murmuratōem in ſcandaluꝫ ꝓniſumus: nō attēdentes qm̄ om̄ia cooperant̉ in bonū his qui ſecūdū ꝓpoſitū vocati ſunt ſancti. Et ipſe quiꝑ nobis caſus videt̉. ſermo quidemdei eſt: ſuā nobis indicās volūtatē.At quicūqꝫ nihil certuꝫ de hmōi incorde poſuerit: in quācūqꝫ partē poſtea ꝯuertat̉. ſcandaliſari non poterit. Aut ſi quis facere cogitat vn̄mandatū certū non hꝫ: ſi voluntatēſuā ſuſpenſaꝫ tenuerit donec p̄latūinterroget ⁊ ab eo q̄rat dn̄i voluntatē. cui vice ipſius obedit. nō turbabit̉ quicqͥd ei p̄cipiat̉: qm̄ pax multa diligentibꝰ legē tuā dn̄e: ⁊ nō ēAlis ſcādalū. Porro qd̓ dixi. voluntatē ſuſpenſam teneat aut voluntatem ſuā diuine ſubiciat voluntati.nō de ꝯcupiſcētijs deſiderioꝝ nō deaffectōibꝰ dico: illud enī īpoſſibileē: dū adhuc in hͦ pcc̄i corꝑe in hͦ corꝑe mortis aīa detinet̉. Quid enī eſſꝫaliud qꝫ vitā eterna. tota affectiōediuinā in omībꝰ ſeqͥ volūtatē? Sedꝯſenſū nr̄m neceſſe eſt diuini ſubice̓voluntati: ſi pacē eternā. ſi pacē defideramus hr̄e pn̄tem: ſicut ſcriptūtiieſt. Pacem meā dovobis: pacem relinqͦ vobis. Dn̄e ait ꝓpheta in lumij icaſ.ne vultus tui ambulabūt: ⁊ in noīeltix ſtttuo exultabūt tota die. Alius enimjixitſambular in lumine vultus fui. ſollicitus ſuā facere volūtatē. ⁊ beneplaciqult̓ pptꝰ nadit ⁊xxxi C xxti3tū cordis ſui ꝯſiderās: aliꝰ ambulatin lumine vultus hūam in eo ſemꝑnuiciter in puilis cax? t̄x t xat iietiintentus qͥd̓ homībꝰ placeat. quidmundus iudicet: de qͦ die ꝓpheta lointuēta piricitn: kai.quit̉. Diem hoīs nō ꝯcupiui: dn̄e tupla mititatt prbraſcis. Cōtritō ⁊ infelicitas in vijs eo.a⁊ſinēt20.ſcuſſdus a uiν AIIPErū: ⁊ viā pacis nō ꝯgnouerūt: nō ērrimatūtunauttimor dei ante oculos eoꝝ. Nā quirmnmita ptia.timorē dei ſemper hꝫ pre oculis. vieſictrnatieius vie pulcre: et omnes ſemite eiꝰuiricapacifice. Venite ad me inquit omgtinijnes qͥ laboratis ⁊ onerati eſtis ⁊ egoidamreficiā vos: qͦs veſtre ſeu aliene voniijna.luntatis dura p̄mit ſeruitus: et iniuliuenietis requiem animabꝰ veſtris.Iugū enim meum ſuaue eſt ⁊ onuapnmeū leue. Quanto enim benignioret dulcior diuinā eſt clemētia qͦlibꝫhoīe: tāto ſuauiꝰ eſſe manifeſtū ē iugū eiꝰ ceteris hoībꝰ. Propte̓a hoīesſibijpſis aūt alijs hoībꝰ place̓ ſtudētes ꝯfuſi ſūt: ſꝫ qͥ in lūine vultus tuiābulant dn̄e. id ſolū cogitātes quotuā faciāt volūtatē ⁊ toto corde ꝯtēdentes place̓ tibi: nūc qͥdem in noīetuo exultabūt: ⁊ nō erit ill̓ ſcādalū