a xp̄o tradita eſt vbi ait. Sic orab̓itis. Pater noſter qui es in celis. Celū idē quadā p̄rogatiua etiaꝫ ſedesſiue thronus dei vocat̉: qꝛ ad eā cōparatōem qͣ deū in celis. angeli ſancti ⁊ electoꝝ aīe vident: nos miſeriet peregrini ſuꝑ terrā vix ſolum nomen hr̄e videmur. Sic igit̉ oret quiorat. tanqͣꝫ aſſumptus ⁊ pn̄tatus eiqui ſedet ſuꝑ excelſū thronū in angelis qui minie ceciderūt ⁊ eleū atūin hoībꝰ qͦs ſuſcitauit de puluere inopes ⁊ erexit de ſtercore pauꝑes: ſiinquā ſemetipſū cōſideret ſic attendat tanꝙͣ pn̄tatuꝫ dn̄o maieſtatisvt dicat cū abrahā. Loquar ad dominū meū cum ſim puluis ⁊cinis: etqͥa tuo p̄cepto ꝯmonitus. tua inſtitutōe formatus. id preſumo domīefons pietatis amen.¶ Quō volūtas noſtra diuine volūtati tripliciter ſubici debeatVdiſtis nūc ex regula nr̄afrēs de hūilitate ſententiā:cui ego quotiēs legit̉. toto animointentos vos eſſe volo. Inſipiēs eſtenim ⁊ inſanus quicunqꝫ in alijs vitemeritis. quicunqꝫ in alia religioneſeu ſapiētia. niſi in ſola hūilitatē cōfidit. Apud dn̄m frēs ius hr̄e nonpoſſumus. qm̄ in multis offēdimusomnes: ſꝫ nec fallere eū. ipſe enī nouit abſcōdita cordis. quātomagisoꝑamanifeſta: vtiqꝫ nec reſiſte̓ viribꝰ qm̄ om̄ipotēs eſt. Quid gͦ reſtat: niſi ad hūilitatis remedia tota mente ꝯfugere ⁊ quicqͥd in alijsminus habemus de ea ſupplere? Sꝫo mira vanitas. ꝯ mira fatuitas cordis noſtri: cuius elatōem ꝑfecte reprimere. cuius ceruicoſos motus oīnō domare humilitatis materia tāta non ſufficit. quin ſuꝑbiat adhucterrā et cinis. Porro totius humilitatis ſūma in eo videt̉ ꝯſiſtere. ſi volūtas noſtra diuīe vt dignū eſt ſubiecta ſit volūtati: ſicut ait ꝓpheta.Nonne deo ſubiecta erit aīa mea?Scio quideꝫ creaturā omnē velit nōlit ſubiectā eſſe creatori. Sꝫ ⁊ a creatura ratōnali volūtaria ſub̓iectō q̄rit̉: vt volūtarie ſacrificet dn̄o ⁊ cōfiteat̉ nomini eius: nō qͥa terribileeſt ⁊ ſanctū: nō qͥa omnipotes: ſꝫ qͥabonū eſt. At vero ſubiectōem iſtaꝫtriplicē eſſe neceſſe eſt: vt quod certum eſt deū velle id nos velimꝰ om̄inō: et quod certū eſt eum nolle ſimiliter execremur ⁊ nos: qd̓ aūt incertum eſt vtrū velit aūt nolit. neqꝫ velimus ex toto neqꝫ penitus nō velimus. Pic certe frratres in hoc medio totū ꝑiculuꝫ eſt religioſoꝝ: dūinfeliciter blandimur nob̓is: et palpantes ſeducimꝰ noſmetipſos. Hicaccidit vt diſſimulemus dn̄i querere voluntatē: dū ⁊ noſtrā facere. etaliquā de ignorantia habere volumus excuſatōem. Quis enim eſt ille tam infelix monachus. qͥ id nolle audeat qd̓ certus eſt deum velle:aut qd̓ certus eſt eū nolle id velle p̄ſumat̉ Sed in medio periculū ē hisqui iam egreſſi de ſeculo in loco conuerſionis habitant tanꝙͣ in ꝑadiſovoluptatis: ſicut in medio paradiſilignū tranſgreſſionis poſitū erat.in quo preuaricati ſunt parētes p̄mi. lignū ſciētie boni ⁊ mali: non tm̄boni vel mali ſoliꝰ. ſꝫ boni ⁊ mali. Propte̓a rogo vos frēs diligent̓ attendite: quia nihil mihi occurrit quodvtilius poſſitis audire. Vbi certa ēdei volūtas omnino noſtra ſequatur: in hijs videlicet de quibus certum aliqͥd in ſcripturis inuenimꝰ.